Boran’ın Anlatımıyla
Sedirde oturan ağaların her birinin gözünde o eski, katı törenin gölgesi vardı. Dedem Rasim Ağa sağımda, babam solumda... Karşımda ise aşiretin en sözü geçen, hırsı yüzünden okunan ihtiyarları. Ortamdaki sessizlik, yaklaşan bir fırtınanın habercisi gibiydi.
Hacı Mervan, tespihini şaklatarak öne eğildi. "Boran Ağa," dedi, sesi çatallı ama zehirliydi. "Sen bizim kan bedeli dediğimiz kızı aldın, dağ evlerine kaçırdın. Anneni ez geçtin, babanı hiçe saydın. Şimdi gelip 'bu kadın benim onurumdur' diyorsun. Güzel... Ama aşiret onurla değil, soyla yürür."
Yumruğumu dizimin üzerinde sıktım. "Sözünü açık söyle Mervan Ağa," dedim buz gibi bir sesle.
"Şartımız şudur," dedi Mervan Ağa, diğer ağalar da başıyla onayladı. "Bu kız bu konağa girdiyse, görevi bellidir. Dilan’dan
