4

972 Words
AUTHOR'S NOTE Hello, dear readers! Welcome to "The Dangerous Obsession"—a story filled with unexpected encounters, complicated emotions, and a hint of mystery. As you dive into Cath’s journey, you’ll witness her struggles, determination, and the intriguing relationship she unknowingly steps into. This story is not just about romance but also about self-worth, resilience, and how love can sometimes be found in the most unexpected places. I hope you enjoy every twist and turn of this tale! Thank you for reading, and feel free to share your thoughts—I’d love to hear from you. Happy reading! —Author _______________________________________________________ CATH POV Ilang araw na rin akong nagtatrabaho sa mansion ng mga Octavian, at masasabi kong hindi naman mahirap ang trabaho ko dito. Magaan ang loob sa akin ni Ma’am Lari, at kahit si Ruid na mahilig mang-asar, hindi ako pinapahirapan. Ang mga bagong maid ay naging kaibigan ko na rin, lalo na si Kyla na palaging kasama ko sa mga gawain. Ngunit kahit na anong gawin ko, hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang isang tao—si Damon Octavian. Hindi ko alam kung bakit pero parang may kakaiba sa kanya. Hindi ko man gusto ang pagiging malamig at masungit niya, hindi ko rin maipaliwanag kung bakit parang palagi kong hinahanap ang presensya niya. Hindi naman sa nagkakagusto ako sa kanya, pero bakit parang may parte ng isip ko na gustong maintindihan kung bakit siya ganoon? "Uy, Cath!" sigaw ni Kyla habang naglalagay ako ng bagong bedsheet sa guest room. Napalingon ako sa kanya at tinapik siya sa balikat. "Ano na naman?" "Narinig mo na ba? May malaking party daw mamaya dito sa mansion. Dadating daw ang maraming bisita, pati mga business partners ng Octavian family," excited na sabi niya. "Talaga? So ano naman gagawin natin?" tanong ko habang inaayos ang unan. "Tayo ang assigned sa pag-aasikaso ng pagkain at pag-serve sa mga bisita. Tapos ikaw, personal maid ka ni Ruid, so baka sa kanya ka lang mag-focus." Napabuntong-hininga ako. Wala naman akong problema sa pagiging personal maid ni Ruid dahil mabait naman siya, pero naisip ko na nandito rin si Damon mamaya. "Hala ka! Bakit parang nawalan ka ng gana?" nakangiting tukso ni Kyla. "Wala. Napagod lang siguro ako." Ibinaba ko ang unan at mabilis na tinapos ang aking ginagawa. "Sus! Aminin mo na kasi na curious ka kay Boss Damon!" "Hoy, hindi ah!" mabilis kong tanggi, pero halata kong hindi siya naniniwala. Natapos ko ang trabaho ko sa kwarto at agad akong pumunta sa kusina para tingnan kung anong kailangang gawin. Gaya ng sabi ni Kyla, sobrang daming pagkain ang inihanda para sa party mamaya. Ang mga chef ay abala sa pagluluto habang ang ibang maids ay nag-aayos ng mga plato at utensils. "Okay, Cath, ikaw ang mag-aasikaso sa VIP section. Mostly, business partners ng Octavian family ang nandoon, kaya dapat maingat ka," sabi ni Head Maid Lisa habang inaayos ang tray ng wine glasses. "Noted po," sagot ko habang sinusuri ang paligid. Ilang oras pa ang lumipas at dumating na ang mga bisita. Pormal ang setting ng party. Lahat ng tao ay nakasuot ng magagarang damit, lalo na ang mga Octavian. Si Ma’am Lari ay naka-gold na gown, si Ruid ay naka-black suit na may pulang tie, at si Damon... Napalunok ako. Si Damon ay nakatayo sa may hagdan, suot ang isang eleganteng itim na suit. Mukhang isang hari na bumaba mula sa kanyang trono. Kahit seryoso ang mukha niya, hindi maikakaila ang karisma niya na agad nakakuha ng atensyon ng lahat. Ang mga babae sa paligid ay hindi maitago ang paghanga sa kanya, pero siya? Wala siyang pakialam. "Hala, ang gwapo ng boss mo, Cath," bulong ni Kyla habang dala ang isang tray ng wine. "Hindi ko siya boss," bulong ko rin pabalik. "Hindi pa, pero malay mo—" "Tigil-tigilan mo ako, Kyla," mariin kong sabi at agad na naglakad papunta sa VIP section. Habang nagsisilbi ako, napansin kong panay ang sulyap ni Damon sa direksyon ko. Hindi ko alam kung iniisip ko lang ba iyon o talagang nakatingin siya sa akin. Pero sa tuwing maglalakad ako palapit sa kanya, parang mas lalo siyang nagiging seryoso. “Cath,” tawag ni Ruid nang makita akong dumaan. “Dito ka muna sa tabi ko.” “Pero may ginagawa pa ako—” “Don’t worry, I’ll tell the head maid that you’re assisting me. Besides, kailangan ko ng may kausap. Nakakaboring dito.” Napilitan akong umupo sa tabi niya habang umiinom siya ng alak. “Alam mo, bagay sa’yo ang suot mong uniform,” biro niya habang tinutulak sa akin ang isang baso ng orange juice. “Ruid, huwag mo akong bolahin,” sagot ko pero tinanggap ko rin ang juice. Ngunit bago ko pa mainom ang juice, may isang malamig na tinig ang pumasok sa eksena. “She’s my maid now.” Napalingon kaming dalawa kay Damon na nakatayo sa harap namin, may hawak na baso ng whiskey. Ang kanyang titig ay matalim, puno ng awtoridad. “What?” sabay naming tanong ni Ruid. “I said, she’s mine. Starting tomorrow, you are my personal maid, Cath,” malamig niyang sabi habang diretso akong nakatingin. Nanlaki ang mata ko. Ano daw?! “Hey, kuya! I didn’t agree to that!” reklamo ni Ruid. “I don’t need your approval, little brother. This is my decision,” malamig na sagot ni Damon bago siya lumingon sa akin. “And you—wala kang choice.” Bigla akong kinabahan. Bakit parang hindi lang pagiging personal maid ang gusto niyang iparating? Nagkatinginan kami ni Ruid, at alam kong pareho kaming hindi sigurado kung anong plano ni Damon. Pero isa lang ang sigurado ako—sa paglipas ng mga araw, mas lalo lang magiging komplikado ang sitwasyon ko rito sa mansion ng mga Octavian.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD