Nakatayo ito malapit sa emergency door. Basa ang damit, may sugat sa noo, at may hawak na maliit na itim na bag. Hindi malinaw ang buong mukha dahil nakatagilid, ngunit kitang-kita ang peklat sa ibabaw ng kaliwang kilay at ang singsing sa hintuturo. Nawala ang hangin sa dibdib ni Mara.
Ilang beses niyang nakita ang parehong singsing sa lumang larawan ng pamilya. Iyon din ang peklat na natamo ng ama niya nang mahulog ito sa puno noong binata pa. Kahit mas payat ang lalaki at mas mahaba ang buhok, walang duda sa kanya.
“Tatay ko,” bulong niya. Hindi kumibo si Samuel. “Labindalawang taon na ang nakalipas ito.” Nanginginig ang boses ni Mara. “Matagal na siyang nawawala noon. Ibig sabihin buhay siya pagkatapos niyang mawala.”
“Oo.”
“Alam mo.”
“Hindi ko agad nakilala. Noong una, isa lang s
