Sa halip na matakot ay unti-unting tumatag ang mukha ni Mara. Hindi na siya ang babaeng puro tanong. Isa na siyang taong nagsisimulang maunawaan ang kabuuan ng kanyang nakaraan. Ang bawat alaalang bumabalik ay hindi na sugat lamang; nagiging sandata na rin ito laban sa mga nagsamantala sa kanya.
Isang malakas na pag-ihip ng hangin ang dumaan sa Hardin ng Abo. Kumaluskos ang mga tuyong dahon sa paanan ng lumang puno. Kasabay nito ay may maliit na bagay na gumulong mula sa nakalitaw na lupa—isang lumang metal pendant na may simbolong kapareho ng nasa kuwintas ni Mara.
Nang pulutin niya ito ay may nakaukit na tatlong salita sa likod: 'Hindi ka nag-iisa.' Napahinto si Arturo. Kilala niya ang ukit na iyon. Iyon ang lihim na tanda ng maliit na grupong mga doktor at nars na palihim na tumutol s
