Tumango si Lucas. “Ako ang pumirma sa mga papel na nagbigay sa kanila ng bagong pangalan o nagtanggal sa kanila sa mundo.”
“At ang mga bangkay?” “Hindi lahat ay biktima ng bus. May mga labi mula sa unang clinical site na inilagay sa bangin para magtugma ang bilang. Binago ko ang records.”
Kahit malamig ang tubig, parang uminit ang mukha ni Gabriel sa galit. “Ilang pamilya ang nilibing ang maling katawan dahil sa pirma mo?”
Hindi umiwas si Lucas. “Apat ang sigurado ko. Maaaring higit pa sa mga record na pinirmahan gamit ang access ko.”
“At nanatili kang medico-legal officer. Tiningnan mo sa mata ang mga pamilya at hinayaan silang maniwala.” “Oo.”
Isang maikling salita lamang, ngunit wala itong pagtatanggol. Mas madaling galitan ang taong gumagawa ng dahilan. Si Lucas ay hindi. Tinangga
