“Nakita ko na iyan noon,” sabi niya. “Sa klinika kung saan nagtatrabaho ang asawa ko. Lahat ng batang dinala sa Silid Labintatlo ay may ganoong marka.”
“Bakit hindi mo sinabi?” “Dahil hanggang ngayong gabi, inakala kong namatay ang lahat ng batang iyon.”
Walang oras upang pilitin siyang magpaliwanag. Ngunit bago tuluyang makalabas si Mara, nagsalita muli ang matanda.
“Isa lang ang batang inilabas nang buhay. Isang lalaki ang nagdala sa kanya. Hindi si Marco.” “Sino?” “Mateo Salazar.”
Nasa pintuan si Gabriel at narinig ang pangalan ng ama. Hindi siya lumapit. Hindi rin siya nagtanong. Ang mukha niya ay nanatiling tahimik, ngunit sa mga mata niya ay may takot na matagal nang naghihintay ng pangalan.
Umalis sila sa taniman bago mag-uumaga. Sa silangan ay nagsisimula nang pumusyaw ang lan
