YANNA'S POV
Maaga akong pumasok sa school kinabukasan. Maaliwalas ang langit, pero ang dibdib ko? Mabigat. Hindi dahil sa takot kundi sa bigat ng emosyong hindi ko pa rin maayos. Yung sinabi ni Nathan kagabi, paulit-ulit sa isip ko.
"Yanna, I would wait a hundred years if I have to, kahit slow basta sigurado ka ."
Nagpaalam siya na ihahatid ako ngayon, pero tinanggihan ko muna. Gusto kong mag-isip. Gusto kong maramdaman ang sarili kong mga hakbang. Kaya nag-commute ako, at habang nasa jeep, napapaisip ako: tama ba 'tong ginagawa ko? Paano kung may mangyaring masama?
Pero hindi ako pwedeng mabuhay sa takot.
Pagdating ko sa campus, sinalubong agad ako ni Irish sa labas ng classroom.
"Uy! Good morning, future Villafuerte," biro niya sabay kindat.
"Tigilan mo 'ko," sagot ko, pero hindi
