YANNA’S POV
Nasa loob pa rin kami ng clinic at mainit pa rin ang mga mata ko habang yakap ako ni Nathan sa loob ng clinic. Ramdam ko ang panginginig ng katawan ko, pero higit pa roon ang bigat sa puso ko. Hindi ko alam kung dahil sa takot, sa hiya, o sa pagod.
"I'm here, Yanna. I'm here now," paulit-ulit niyang bulong sa tenga ko habang hinahaplos ang likod ko.
Unti-unti akong kumalma. Tumingala ako sa kanya. "Thank you... for coming."
He nodded, eyes full of concern. "Of course. Wala nang ulit na gano'n. I'm making sure of it."
"Wala ka namang kasalanan," mahina kong sagot.
"Pero dapat kasama kita. Dapat ako ang sumundo. I should’ve known better."
Hindi na ako nakasagot. Gusto ko sanang sabihin na hindi niya kasalanan, pero ramdam ko ring ayaw na niyang marinig pa ang kahit anong e
