YANNA'S POV
Pagkauwi ko galing sa café, hindi ako mapakali.
Hindi ko alam kung dahil sa sinabi ni Irish… o dahil totoo nga ‘yung nararamdaman ko pero pilit kong dini-deny.
Hindi ako dapat ganito. Dapat professional. Dapat kalmado lang. Pero hindi na yata kaya ng puso ko na magpanggap pa. Simula nang magsimula ako sa trabaho, normal lang siya bilang boss. Tahimik. Presko. Medyo intimidating. Pero hindi siya bastos o suplado. Actually, he’s the kind of boss na kahit tahimik, ramdam mong mabait. At may respeto.
Pero nitong huli, iba na.
Parang nagiging masyado akong aware kapag nasa paligid siya. Parang kahit simple lang ‘yung pagtawag niya sa pangalan ko, may kung anong spark. At ang mas lalong nakakagulo ng isip ko?
Kapag tahimik siya.
Yung tipong tingin niya hindi ko maipinta. Yung
