Güneş tapınağın doğu avlusunu ısıtırken Defne ve Baran antrenmandaydı.
Melike avlunun ortasında duruyor, asasının ucuyla zemine bir daire çiziyordu. Taşlar hafifçe parlıyor, rünler mavi mavi titreşiyordu. Defne ve Baran karşılıklı, kristalleri avuçlarında, birbirlerine bakıyorlardı. Dairenin içinde hava ağır ve canlıydı; fırtına öncesi sessizliği gibi.
"Bugün aktarımı kontrol edeceksiniz," dedi Melike. Sesi bir öğretmeninki kadar sabırlı, bir komutanınki kadar kesindi. "Sadece duyguları değil, düşünceleri. Net bir imge seçin ve birbirinize gönderin. Kelimelerle değil, doğrudan."
Defne Baran'a baktı. Baran'ın gri gözlerinde hafif bir gerginlik vardı; düşüncelerini paylaşmak konusunda hep temkinli, hep tetikteydi. İçini açmak ona kılıç kaldırmaktan daha zor geliyordu.
Korkma, diye düşünd
