Avludaki taşlar soğumuştu. Rüzgâr kayaların arasından geçerken ince bir uğultu çıkarıyordu. Defne ve Elif avlunun merkezine dikildi. Aralarındaki mesafe iki adımdı. Omuzları dik, bakışları karşılarındaki karanlığa kilitlenmişti. Baran sol kanatta, sırtını duvara vermiş, kılıcını yere paralel tutuyordu. Zühre sağda, avuçlarını taş zemine bastırmış, toprağın titreşimini dinliyordu. Melike en geride, asasını yere saplamış, gözleri gökyüzünde geziniyordu.
Sessizlik gerildi. Gölgeler avlunun dış çemberinde birikti. Hareketsiz durdular. Sanki bir komut bekliyorlardı. Defne nefesini derinleştirdi. Göğsü genişledi. Elif aynı anda içine çekti havayı. Ritim başladı. Maran’ın sıcaklığı avuçlarında toplandı. Şahmeran’ın serinliği Elif’in parmaklarına aktı. Enerjiyi zorlamadılar. Sadece yol açtılar. İ
