Üç gün. Sadece üç gün.
Melike'nin sözleri tapınağın taş duvarlarında yankılanırken, zamanın avuçlarımızdan kum gibi kayıp gittiğini hissediyordum. Elif'in eğitimi başlamıştı. Genç kız, tapınağın meditasyon odasında saatlerce oturuyor, Şahmeran'ın sesini duymaya çalışıyordu. Ama her seferinde bir engelle karşılaşıyordu. Terk edilmişlik korkusu, zihninin derinliklerine kök salmış, Şahmeran'ın şifa enerjisinin önünde aşılmaz bir duvar gibi yükseliyordu.
"Olmuyor," dedi Elif birinci günün sonunda. Sesi çatallaşmış, gözleri dolmuştu. "Ne kadar uğraşırsam uğraşayım, içimdeki o ışığa ulaşamıyorum. Sanki bir el onu benden uzak tutuyor."
Melike, Elif'in omzuna elini koydu. "O el, senin kendi korkun. Onu bırakmalısın, yavrum. Yoksa Şahmeran'ın gücü sonsuza dek sönük kalır."
Ben ise tapınağın döv
