Adanın içlerine doğru ilerledikçe, bitki örtüsü sıklaşıyordu. Ağaçlar birbirine dolanmış, dallar üzerimizde bir kubbe oluşturmuştu. Ay ışığı bile zor sızıyordu. Ama yolumuzu bulmakta zorlanmıyorduk. Çünkü her yerde, ateş böcekleri gibi parlayan küçük ışıklar vardı. Yılanların gözleri.
Bizi bekliyorlardı.
Adanın merkezine ulaştığımızda, karşımıza dev bir mağara çıktı. Mağaranın girişi, iki dev yılan heykeliyle çevriliydi. Heykellerin gözleri, gerçek yakutlarla süslenmişti. Tıpkı seradaki heykel gibi.
"Burada bekleyeceğim," dedi Asya. "Burası senin sınavın, Defne. Sadece sen girebilirsin."
Baran'a baktım. Gitmemi istemiyordu. Bunu gözlerinden okuyabiliyordum. Ama aynı zamanda, gitmem gerektiğini de biliyordu.
"Dikkatli ol," dedi sadece.
Başımı salladım. Ve mağaraya adımımı attım.
İçer
