Seradaki o geceden sonra üç gün geçmişti. Üç gündür Baran'ın şehir dışındaki güvenli evinde saklanıyorduk. Burası, ormanın içinde, haritalarda bile işaretlenmemiş küçük bir kulübeydi. Dışarıdan bakınca terk edilmiş bir avcı kulübesi gibi görünüyordu. Ama içerisi, Baran'ın ihtiyacımız olabilecek her şeyi düşünerek hazırladığı bir sığınaktı.
Üç gündür uyumuyordum.
Her gözümü kapattığımda, onları görüyordum. Yılanları. Ama sadece seradaki yılanları değil. Dünyanın dört bir yanındaki yılanları. Çöllerde kıvrılan engerekleri, yağmur ormanlarında dallara dolanan boa yılanlarını, okyanusların derinliklerinde süzülen deniz yılanlarını. Hepsini. Aynı anda. Ve hepsi benimle konuşuyordu.
Kraliçe. Kraliçe. Kraliçe.
Sesler zihnimde yankılanıyor, birbirine karışıyor, anlamsız bir uğultuya dönüşüyord
