"Lolita, maraming salamat sa ginawa mong pagligtas kay Drioz."
Feeling bida akong ngumiti kay Don Lario at pasimpleng sinulyapan ang tahimik na si Cruix sa isang tabi.
Nang makitang mataman itong nakatingin sa'kin ay mabilis din agad akong nagbawi ng tingin at itinuon ang buong pansin sa kaharap na matanda.
"Walang anuman iyon, Don Lario," kimi kong tugon. "Kahit sino naman po ang nasa kalagayan ko ay iyon ang gagawin."
Pambobola na iyong dinugtong ko dahil sa ugaling iyon ni Drioz ay tiyak mas maraming may gustong malunod na nga ito nang tuluyan.
Pasalamat ito at sadyang napakabait ko kahit hindi tulog!
Nandito kami ngayon sa opisina ni Don Lario dahil pinatawag ako matapos makumpirmang ligtas na ang kalagayan ni Drioz.
Masamang damo iyon kaya mahihirapan si Kamatayan na tusukin ng
