ISSIZ SEVGİLİ

AŞIK OLMAK MI?İŞTE BU HİÇ HESAPTA YOKTU

Evelyn büyük bir tiksinti ile karşısında duran çifte baktı.

''Size iyi yolculuklar dilerim '' diyerek arkasını döndü ve adanın içine doğru yürümeye başladı.Bir an önce evine gitmek ve yalnız kalmak istiyordu. O zaman istediği gibi ağlayabilir ve kandırıldığı için üzülebilirdi. Arkasında bıraktığı Aiden ise gördüklerinden ve yaşadıklarından sonra umurunda olmayacaktı.

Tanrım ilk defa mutlu olduğunu düşünerek uyanmıştı. Yıllar sonra bu adada her gün uyandığı gibi uyanmamıştı. Yataktan kalktığı zaman aklına gelen ilk şey Aiden olmuştu. Belki bir aydır bu düşünce ile uyanıyor olabilirdi fakat bugün Aiden'a hislerinden bahsedecekti.Eğer biraz önce olanlara şahit olmasaydı saf gibi Aiden'dan ne kadar etkilendiğini hayır hatta onu sevdiğini söyleyecekti. Aiden'ı seviyordu.Hayatında tanıdığı tek adama aşık olmuştu ..

Kalbinde ki sızıyı görmezden gelmek istiyordu fakat Aiden nişanlısı ile sahildeyken bu pek mümkün değildi. Hayatında gördüğü en güzel kadının Aiden'ın nişanlısı olduğuna şaşırmadı Evelyn. Genç kadın, Aiden'ın koluna bir atmaca misali sarılmışken Evelyn içinden birlikte ne kadar muhteşem göründüklerini düşünmüştü. Kendisinin o kadının yanında hiç bir değeri ya da özelliği yoktu. 

Akan gözyaşlarını eliyle silerken puslu gözlerinin ardında adının Anthea olduğunu öğrendiği kadını hatırlamaya çalıştı. Siyah upuzun saçları vardı. Böyle bir parlaklığa bugüne kadar rastlamamıştı Evelyn. Ya o mavi göz rengine ne demeliydi. Kendisinin baygın bakan yeşil gözleriyle karşılaştırılamazdı bile. Anthea'nın karşısında hiç bir şansı yoktu. Ve birazdan ikisi de buradan gidecekti. Evelyn, Aiden'a kal diyemezdi fakat kalbinde ki ses Aiden burada kalmayı seçerse onu affedebileceğini biliyordu. 

Duyduğu sesle kalbi heyecandan çarparken, hala bu sesi duyduğunda kalbinin böyle çarpmasına sebep olduğu için kendisine öfkelenerek gözyaşlarını hızla silmeye çalıştı. 

Aiden bir şekilde koluna sıkıca yapışmış olan Anthea'dan kurtularak adanın içine doğru koşmaya başlamıştı. Evelyn'in kalbinin paramparça olduğunu bakışlarından anlamış dahası bunu kalbinde hissetmişti. Aklından geçen tek düşünce ''kahretsin '' olmuştu. Evelyn kendisinin yalan söylediğine ikna olmuştu büyük ihtimal ve şuanda da kandırıldığını düşünüyor olmalıydı. İçinde büyük bir korku taşıdığını fark eden Aiden bunun ne olduğuu biliyordu.Evelyn'i kaybetmekten korkuyordu.Hayatında hiç bir şeyden bu kadar korkmamıştı Aiden. Ve şimdi sevdiği kadının elleri arasından kayıp gitmesinden ölesiye endişeleniyordu. 

''Evelyn !! ''

Evelyn durmasına sebep olan sarsıcı etkenle birlikte arkasını dönmeyerek olduğu yerde bekledi. Kolunda hissettiği parmakların sıcaklığı tenine işlese de bunun kendisini aldatmasına izin vermemeye kararlıydı. 

'' Evelyn bana bak..yüzüme.! Açıklayabilirim hepsinin bir açıklaması var . ''

Evelyn, Aiden'in nasıl bir açıklama yapacağını bilmiyordu fakat kendisinin söyleyecek bir çift sözü vardı. Kolunu sertçe çektikten sonra arkasını döndü ve Aiden'a baktı. 

''Söyleyeceklerinle ilgilenmiyorum Aiden. Sen beni kandırdın, bunu nasıl açıklayabilirsin ki ?''

''Kandırmadım, sadece..o an için bunu söylemek doğru değildi ve Anthea'yı sevmiyorum tek gerçek bu lütfen inan bana .'' 

''Biraz önce gördüğüm manzara tam tersini söylüyordu Aiden. '' Gözünün önüne gelen Aiden ile Anthea'nın öpüşmesi tekrar gözlerinin dolmasına sebep olurken ''Git artık '' diye fısıldadı. 

'' Gitmeyeceğimi biliyorsun Evelyn, hala açıklayacaklarımı dinlemedin. Bu nişanlılık isteyerek olan bir şey değil. Anthea ve ailemin bana kurduğu bir oyun sadece. İstemeden de olsa bunu kabul etmek zorunda kaldım. '' 

'' Nedense sana inanmıyorum Aiden. '' 

Aiden, Evelyn'i yavaşça kaybettiğinin farkındaydı. Genç kız sözlerine inanmıyordu. Kırılan kalbi buna izin vermiyordu büyük ihtimal.

''Benim kaderimde sen varsın Evelyn '' diye fısıldadı. Sesi neredeyse ağlayacak bir biçimde hafif erkeksi çıkmıştı. ''Bu adaya gelmem o gemiden sadece benim kurtulmam..Sana a..'' dilinin ucuna kadar gelen kelimeleri yutarak sustu ve bir kaç saniye bekledi. Söyleyemezdi şu an olmazdı. 

Evelyn duyduğu sözlerle gözyaşlarını serbest bırakarak, ''Bunun kader olduğunu mu sanıyorsun ? '' diye bağırdı. 

''Sen ve ben ! Bu adada yaşananlar, Bizim...'' hıçkırıklarını bastırmaya çalışarak derin bir nefes aldı. Çok utanıyordu ve bunu nasıl söyleyeceğini bilmiyordu.Tekrar dile getirmek oldukça acı vericiydi. '' bizim birlikte olmamız ! ''

Nihayet söylemişti fakat şimdi sevdiği adamın yüzüne bakamıyordu. ''Asla olmamalıydı '' diye devam etti. ''Biz asla birlikte olmamalıydık Aiden, Şimdi sen gideceksin ve ben.. '' sözlerinin devamını getirecek gücü kendinde bulamıyordu.

Bakışlarını kaldırdı ve aynı şekilde üzgün görünen Aiden'in yüzüne baktı. Şimdi onun da gözlerinde aynı ifade vardı ve Evelyn bu ifadenin kendisini yumuşatmasına izin vermeyecekti.

''Aiden Vicente Boris ve onun müstakbel sevgili nişanlısı Anthea'' Bastırarak söylediği sözlerin ardından gözyaşlarını eliyle silerek arkasını döndü.

Acı bir şekilde gülümsedi ''Nişanlın ve sen adamdan ayrılabilirsiniz ! ''

Aiden kalbine hançer gibi saplanan sözlerin ardından bakışlarını Evelyn'in arkasında bulunan kayığa çevirdi. Anthea kendiyle birlikte gelen adama emirler vererek burada bile olduğu gibi davranmaktan geri kalmıyordu.Nasıl olup da kendisini burada bulabildiğini bilmiyordu. Adaya ilk geldiği zamanlar bu düşünce aklından geçmiş hatta kendisini bulabilecek tek kişinin de Anthea olduğunu düşünmüştü fakat işler şimdi tamamen değişmişti.

Artık Evelyn vardı ve onu tanıdıkça buradan ayrılma isteği tamamen kaybolmuştu. Genç kızın masumluğu ve saflığı Aiden'ı etkileyen unsurlardan biri haline gelmişti. Bazen Evelyn'in gülümsemesine kaybolmak istediği zamanlar olmuş ve farketmediği bu zaman diliminde Evelyn'a aşık olmuştu.

Tanrım ! Aşık olmak mı ? İşte bu hiç hesapta yoktu aynı Anthea'nın kendisini bulması ve şu an bu adadan gidecek zorunda olması gibi. Anthea tüm yapmacık ihtişamı ile Evelyn'in karşısına geçmiş ve kendisini abartılı bir biçimde Aiden'in çok sevdiği nişanlısı olarak tanıtmıştı.

Evelyn'in o an ki bakışları ve Aiden'dan cevap beklerken ki yüz ifadesi Aiden'ın hafızasından asla çıkmayacaktı.Son bir kez daha şansını denemek istercesine Evelyn'e doğru bir adım attı. Genç kızdan yayılan koku burnunun derinliklerini doldururken, bu adadan ayrıldığı andan itibaren en çok bu kokuyu özleyeceğini düşündü.

'' Evelyn, yalvarırım dinle beni. Şu an buna inandığını biliyorum ama Ootada Anthea'nın anlattığı gibi tutkulu bir aşk hikayesi yok. Sandığın gibi bir nişanlılık durumu da yok ''

Evelyn hızla dönerek '' Yani nişanlın olmadığını mı söylüyorsun '' dedi. İçten içe Aiden 'ın nişanlım yok demesini beklese de Anthea kendinden çok emin görünüyordu ve kahretsin ki Evelyn Anthea ' ya inanıyordu.

'' Anthea nişanlım olabilir fakat onu sevmiyorum ben.. ben,''

Söyleyemiyordu. Seni seviyorum demek Aiden için her şeyden daha zordu.

'' Sen ne ? , Ne Aiden ''

'' Boşver, şuan bunu söylemek için iyi bir an olmayabilir ''

'' Ahh yanılıyorsun Aiden oysa ki şuan gerçekten bunun için doğru an olabilir . ''

Evelyn çıldırmış olmalıydı bir an Aiden'ın seni seviyorum diyeceğini sanmıştı. Tanrım ne salaktı Aiden kendisine karşı asla öyle şeyler hissetmemişti ve Seni Seviyorum diyebilmesi için cesaretinin olması gerekiyordu. Kendisinden Nişanlısı olduğunu saklayacak kadar korkaktı.

'' söyleyeceğim hiç bir şey seni yumuşatmayacak ! Burda kalmamı istemeyeceksin ''

''evet ! istediğim tek şey gitmen. Git ve nişanlınla mutlu ol ''

'' gerçekten mutlu olacağımı ve Anthea ile evleneceğimi mi düşünüyorsun ? ''

Evelyn yüzüne sahte bir gülümseme yerleştirerek başını kaldırdı ve Aiden 'ın yüzüne cesur bir ifadeyle baktı.

'' Senin ne yapacağın nasıl hissedeceğin beni ilgilendiren son şey Aiden. Gittiğin zaman emin ol ben çok mutlu olacağım.Eski hayatıma geri döneceğim.''

Aiden duyduklarının yeterli olduğunu biliyordu. Evelyn duyduklarından sonra bir daha asla kendisine karşı eskisi gibi hissetmeyecekti. Fakat Evelyn'in asla eskisi gibi olamayacağını da adı gibi biliyordu.

'' Peki gideceğim fakat asla eskisi gibi olmayacaksın Evelyn bunu ikimizde biliyoruz. ''

Evelyn'i geçerek kıyıda kendisini bekleyen Anthea'nın yanına doğru yürümeye başladı.

Fısıldadığı cümleler ise rüzgarla birlikte havaya karışırken bir gün bu adaya tekrar döneceğini biliyordu.

'' çünkü ben asla eski Aiden olmayacağım Evelyn ''..