ISSIZ SEVGİLİ

KADERİMDE YAZILI OLAN AŞK

Evelyn, amcasın sıkıca sarıldıktan sonra yüzünde oluşan üzgün ifadeyi gidermek istercesine  " bir ay sonra görüşürüz amcacığım " dedi. 

Zamanı geldiğinde Evelyn amcası ile tekrar görüşecekti fakat bu Evelyn'in Aiden'ı da göreceği son gün olacaktı. Acı gerçeklerin ortaya çıkmak gibi kötü bir huyu vardı ve kader asla Aiden'dan yana olmayacaktı.

 Küçük tekne biraz ileride bekleyen gemiye doğru ilerlerken Evelyn kutulardan birini kucağına almış vaziyette adanın içine doğru yürümeye başladı. Yürürken aynı zamanda da derin düşünceler içindeydi. Kutuları Aiden'dan nasıl saklayacaktı bununla ilgili bir şeyler düşünmesi için bir kaç dakikası olduğunu biliyordu.

Adımlarını yavaşlatırken gözleriylede ağaçların tam kapatamadığı kulübesine baktı.Aiden ortalıklarda görünmüyordu.

Mağarada yaşananlardan sonra yarasının hafiften yine sızladığını söyleyerek dinlenmek istediğini söylemiş ve Evelyn'in yanından ayrılmıştı. Evelyn tam da amcasının geleceği dakikalarda böyle bir durumun işine yarayacağını bildiğinden Aiden'a odaya kadar eşlik etmiş ve daha sonra tekrar sahile doğru yürümüştü.

Kulubenin kapısına vardığı zaman kucağında bulunan küçük kutuyu yere bakarak yavaş bir şekilde kapıyı araladı ve göz ucuyla içeriye baktı. Tam da düşündüğü gibi Aiden yatakta uzanıyordu. Gözleri kapalı diye düşündü. Derin bir uykuda olmalı.

''Tanrım sana şükürler olsun '' diye mırıldanarak kulubenin yan tarafında bulunan diğer odaya girdi. Kutuyu masanın üzerine bıraktıktan sonra açarak içindekileri çıkarmaya başladı. Amcası yine kendisine hoşlanacağı bir sürü şey getirmişti.

Eline aldığı zümrüt yeşili renkte ki tarağa hayranlıkla bakarak arkasını çevirdi ve bir çift yeşil gözle karşılaşarak dudaklarını şaşkınlıkla kıpırdattı. ''ahh, ne kadar güzel !'' .Amcası her seferinde kendisini biraz daha şaşırtmayı nasıl da beceriyordu böyle.

Kutudan diğer çıkardıklarını da hızlıca yerleştirdikten sonra ellerini çırparak tozları gidermek istercesine bir harekette bulundu. Arkasını dönerek kapıya doğru yönelmişti ki Aiden'in bakışlarıyla karşılaştı.

''Tanrım ! '' Elini hızla kalbinin üzerine götürdükten sonra korkuyla Aiden'in olanları görüp görmediğini düşündü.

'' korkuttun beni ne zamandır oradasın ! Yoksa, yoksa beni mi gözetliyordun ?''

Aiden kapıyı ayağıyla iterek içeri girdikten sonra kulübenin duvarına yaslanarak Evelyn'i baştan aşağı süzdü.

'' gözetlemek ? yoksa gözetlememem gereken bir şey mi yapıyordun? ''

Aiden küçük bir kahkaha attıktan sonra elini kaldırarak parmaklarını saçlarının arasından geçirdi. Daha sonra Evelyn ' in bakışları arasında parmaklarını sakallarının üzerinde dolaştırdı. Böyle yapmasında ki amaç Evelyn'in kendisini gördüğü zaman verdiği tepkiydi. Daha çok birilerinden bir şey saklayan insanların vereceği türde bir tepki vermişti. Aiden merak ettiği bu şeyin ne olduğunu öğrenmek isteğiyle genç kızın sorusuna cevap vermeyi geciktiriyordu.

Evelyn'in kendisine sabırsız ve kaçamak bakışlar atmasını daha fazla görmezden gelemeyeceğini farketti.

'' gözetlemiyordum tabi ki Evelyn''

'' neden buradasın Aiden? Dinleniyor olmalıydın. Son baktığımda öyleydi ''

Aiden yaslandığı duvardan çekilerek odanın içinde yürümeye başladı. Evelyn'in tedirgin halleri gülümsemek istemesine sebep oluyordu fakat kendine engel olmaya çalışarak yüzünde ki ciddi ifadeyi korudu.

'' Ben uyurken beni izlediğini mi söylemek istiyorsun Evelyn ?'' diye mırıldanarak odanın köşesinde bulunan raflara doğru yürüdü. Eline aldığı kitabın sayfalarını çevirirken Evelyn'den gelecek cevabı bekliyor aynı zaman da da göz ucuyla genç kızın hareketlerini izliyordu.

''tabi ki hayır ne münasebet. Uyurken seni izlemem için hiç bir sebep olmadığını biliyorsun. Sadece oradan geçiyordum ve kapı aralık olduğu için gördüm ''

Aiden pek inanmasa da daha fazla uzatmak istemeyerek kapıya doğru yöneldi.

'' Biraz sahilde yürümek ister misin ? Bu adada zaman asla geçmek bilmiyor. ''

Evelyn konunun değişmesine sevinerek hızlıca başını salladı ve Aiden'ın arkasından kulübeden çıktı.Yan yana sessizce yürümeye başladılar.

Sahil biraz ilerdeydi, bir kaç dakika sonra kıyıya ulaşarak yavaş bir şekilde dalgalanan denize baktılar. Ne Aiden ne de Evelyn konuşmak için bir harektte bulunuyordu. İkisinin de tek yaptığı şuan için sessiz kalıp kıyıya vuran dalganın sesini dinlemekti.

Aiden ilerleyerek kumlara oturdu ve yerden aldığı küçük taşı avucunun içinde çevirdi. Aklını kurcalayan şeyleri tam da böyle anlarda hatırlıyordu.

Gemisinde çalışan Jason, anne ve babası, ölen bütün işçileri bunları düşünmeden geçirdiği tek bir anı bile yoktu. Kaptanın sözleri aklından çıkmıyor ve sürekli vicdan azabı içinde olmasına sebep oluyordu.

Eğer kaptanı dinleseydi bu kaza ya da her neyse yaşanmayacaktı ve Amerikaya sağ salim bir kaç gün gecikmeli de olsa varacaklardı.

Jason'ın son sözleri aklına geldi.O ve kaptan kendisini daha önce uyarmışlardı fakat Aiden kararından vazgeçmek istememişti.

'' Kaptan size bir bardak sevdiğiniz içkiden getirmemi istedi. Söylediğine göre bu içki hayatınızda içtiğiniz son içki olacakmış "

" Bunak adam Tanrıyla ne derdi var bilmiyorum fakat benim bu gece ölmeye niyetim yok Jason. "

" Lordum bu kadar cesur olmanız beni de korkutuyor. Kaptan doğru söylüyor olabilir. Bulutlar gittikçe daha da belirginleşiyor"

Aiden gözünün önünde olan bütün gerçekleri görmezden gelerek;

" Bulutlar yolculuğumuza engel olamayacak Jason. Kaptanın seni de korkutmasına izin verme' demişti.

Evelyn bir kaç dakika ayakta durduktan sonra ilerleyerek aynı şekilde Aiden'ın yanına oturdu.Genç adamın sessiz kalmasından ve sıkıntılı bir yüz ifadesiyle denize doğru bakmasından az çok bir derdinin olduğunu anlamıştı. Büyük ihtimal bu adaya gelmesine sebep olan o geceyi düşünüyor ve gemisinde bulunan insanlar için suçluluk hissediyordu.

'' senin suçun değildi Aiden '' diye sessiz bir şekilde konuşarak elini Aiden'in dizinin üzerinde bulunan kolunun üzerine koydu. '' böyle olacağını nereden bilecektin ?''

Aiden bir kaç saniyelik bir sessizliğin ardından '' biliyordum Evelyn'' diye fısıldadı.

'' nasıl ? ''

''Kaptan beni uyarmıştı ama ben dinlememeyi seçtim .''

''ahh çok üzgünüm Aiden. Ben bilmiyordum. Tanrım çok acı !''

Aiden daha fazla bir şey söylemesine gerek olmadığını biliyordu. Suçluydu ve cehennemde bunun cezasını çekecekti. Konuyu dağıtmak isteyerek ''Evelyn '' dedi.

'' Hiç hayatının sonuna kadar burada yaşamanın nasıl bir şey olacağını düşündün mü.?''

Evelyn bu konuyu bazen uzun uzun düşünüyordu ve bu ada onun eviydi. Burada hayatının sonuna kadar yaşayabilirdi ve bundan hiç şikayetçi olmazdı. Fakat İngiltere de kendisini bekleyen bir hayat olduğunu biliyordu.Chris adaya her gelişinde bundan bahsediyor ve o güne kendisini hazırlamasını söylüyordu. İngiltere de ki yaşamı hakkında hiç bir detay bilmese de içten içe heyecanlanmaktan kendisini alamıyordu.

'' düşündüm elbette '' diye cevap vererek ellerini dizlerinin üzerinde birleştirdi. ''Bundan asla şikayetçi olmayacağımı biliyorum bu adayı seviyorum ve tabi ki yaşarım fakat bir gün İngiltereye gitmek en büyük hayalim .''

'' Neden , neden gitmek istiyorsun .Orada yaşam sandığın kadar güzel değil. İnsanlar yalancı ve iyilik nedir asla bilmezler.Sana kötü davranacaklar. Yalan üzerine kurulmuş evlilikler ve birbirlerini asla sevmeyen çiftler.Hiç bir zaman gerçek aşkı bulamayacaksın.İmkansız bir sevgi ve onu hissedecek adamı arıyorsun fakat öyle bir şey yok. Bu ada ve sen tüm bunlardan soyutlanmışsınız . Yabancılık hissedeceksin belki de yalnız. Ve bir gün sende değişeceksin ''

Evelyn, Aiden'ın söylediği sözlere gülümseyerek '' değişeceğimi mi düşünüyorsun '' diye sordu. Ve cevabı beklemeden devam etti.

'' Ben asla değişmeyeceğim Aiden ve asla yalnız kalmayacağım. ''

''Nasıl bu kadar emin olabilirsin ki ? Yine hayal mi kuruyorsun yoksa ?''

'' Çünkü sen değişmeme izin vermeyeceksin. Ve yalnız kalmama da.. '' Söylediği sözler eşliğinde parmaklarını da teker teker sayıyor ve Aiden'ın yüzünde mutlu bir ifade oluşmasına sebep oluyordu. Az önce ki gergin hava neredeyse dağılmıştı.

''sonuncusu neydi '' diye kendi kedine sorarak hatırlamaya çalıştı Evelyn. ''Hıh hatırladım, asla bulamayacağımı düşündüğün aşk. ''

Bunu söylerken özellikle Aiden'ın gözlerinin içine bakmış ve birazdan söyleyeceği sözler karşısında ne tepki vereceğini merak etmişti.

'' Bulacağım Aiden. Ben de Evelyn Camille Courtney isem kaderimde yazılı olan aşkı bulacağım ve gerçekten beni sevdiğine inandığım o adamla evleneceğim. Ve emin ol bunun o kadar da imkansız olmadığını düşünüyorum. ''

Aiden kaşlarını çatarak gözlerini Evelyn'nin gözlerinden çekmeye çalıştı. Evelyn'in üzerine bastırarak söylediği sözlerden ne anlaması gerektiğini bilmiyordu. Genç kız önünde bulunan hayat için oldukça ciddiydi. Daha fazla konuşarak Evelyn'i üzmek istemedi ve sadece '' umarım ilerde bu düşündüklerin için pişman olup üzülmezsin Evelyn '' diye fısıldadı...