ISSIZ SEVGİLİ

MİRAS

'Evelyn...Adı Evelyn Camille Courtney..! Her gece aklımı ve kalbimi meşgul eden tek kız '' 

Victor ne diyeceğini bilmiyordu. Anthea'nın söylediklerinden sonra bir şeyler olduğunu anlamıştı fakat durumun bu kadar ciddi olabileceğini düşünmemişti.

'' Kim bu kız nerede yaşıyor. Yoksa buradan biri mi ?''

Victor başını kaldırarak hızla etrafına baktı. Nasıl göründüğünü bilmediği bir kızı arıyordu. Aiden aşık olduğuna göre muhteşem bir güzelliği olmalı idi.

''Gemim batınca bir adaya düşmüştüm. Hatırlıyor musun ? ''

'' Evet ama bunun konumuzla ne ilgisi var ''

''Evelyn.. Onunla orada tanıştım. Hayatımı kurtaran kız olduğunu söyleyebilirim. Onu ilk gördüğümde öldüğümü düşündüm. Öldüm ve cennete geldim. Bana bunu düşündürecek kadar güzeldi Victor. Buralarda göremeyeceğin kadar koyu kızıl bir saç rengine sahipti. Gözleri ise o kadar derin bakıyordu ki hayatımda gördüğüm en güzel yeşil gözler olabilirdi. ''

Aiden bir kaç saniye Evelyn'i düşündükten sonra sözlerine devam etti.

''Yaralıydım ve iyileşmemi sağladı.Sonrasında ise arkadaş olduk hatta tek arkadaşı bendim bunu söyleyebilirim. ve onu tanıyınca farkettim ki ..Ahh tanrım onu seviyorum ve bunu söyleyemeyecek kadar korkağım. '' 

''Öyleyse aşkının peşinden git dostum.Burada işin ne ? ''

''Yapamam Victor !! Anthea geldiği zaman kendisini nişanlım olarak tanıttı. Yüzünde beliren ifadeyi görmeliydin.Hayal kırıklığına uğramıştı. Onu çok kırdım ve karşısına çıkacak cesaretim yok. '' 

''Seni affedecektir Aiden.Eğer o da seninle aynı duyguları taşıyorsa geri döndüğün için mutlu olacaktır. ''

''Öyle değil işte Victor. Biz birlikte olduk ve.. ve buna rağmen soğukkanlılıkla bana gitmemi söyledi.Oysa ki kalmamı ve onurunu kurtarmak adına bile olsa onunla evlenmemi ister sanıyordum. Ve yemin ederim bunu benden istese bir saniye bile düşünmeden kabul ederdim . ''

''Tanrım sen ciddisin.Gerçekten çok aşıksın ve bu aşkın seni üzüp bitirmesine izin veriyorsun. ''

''Başka çarem yok Victor ''

Victor arkadaşının yüzüne birkaç saniye düşünceli bir ifadeyle baktıktan sonra sana bu gece için bir gemi ayarlayabilirim Aiden. Kimsenin gittiğinden haberi olmaz. Git ve o kızı buraya getir dostum. Getir ve onu karın yap Aiden. ''

Aiden ayarlamaları yapmak üzere yanından ayrılan arkadaşının ardından düşünceli bir ifadeyle balkona çıkarken, ikisinin yaptığı konuşmayı duyan bir başka kişi daha vardı. Leydi Emily oğlunun Shetland Adasında yaşayan kıza büyük bir aşkla vurulduğunu öğrenmişti. Üstelik o kızın Düşes Clarissa'nın kayıp torunu olduğuna kesinlikle emindi. 

Hangi haberin daha heyecan verici olduğunu bilmiyordu fakat buna mutlu olacak iki kişi vardı. Birincisi tabiki de kendisi idi. Aiden nihayet evleneceği bir kadın bulmuştu ve ona deli gibi aşıktı. Üstelik bu kız Düşes Clarissa'nın yıllardır kayıp olan torunu Evelyn'di. İkincisi ise Düşes bu haberi duyduğu zaman sevinçten kalpten gidebilirdi. Emily tabi ki de bunu istemezdi.Son zamanlarda duyduğu kadarı ile düşes büyük bir özveriyle genç kızın nerede olduğunu bulmaya çalışıyordu fakat şuana kadar yerini bilen biri çıkmamıştı. Kendi verdiği daveti Leydi Emily'de hızla terk ederken düşündüğü tek bir şey vardı; o da acilen Düşes Clarissa ile hemen görüşmek. !

-----------------------------------------------

Kahya evin lambalarını tek tek kapatma görevine çıkmışken çalınan kapı ile tek kaşını kaldırdı ve bir kaç saniye koridorun karşısında bulunan kapıya baktı. Çok fazla ziyaretçileri olmazdı. Düşes fazlasıyla sert bir mizaca sahip olduğu için yıllar içinde sosyeteden soyutlanmış ve tabiri caizse kendi kabuğuna çekilmişti.

Kahya kapıyı açarak karşısında gördüğü şık giyimli leydiye baktı. Bu saatte buraya ne için geldiğini bilmiyordu fakat düşes bu işten hiç hoşlanmayacaktı.Uyku saati geldiği zaman rahatsız edilmekten hiç hoşlanmazdı. 

''Leydi ? ''

''Leydi Emily.. Düşesle acilen görüşmem gereken bir mesele var ''

''Konu yeterince önemlidir umarım leydim yoksa düşes rahatsız edilmekten hiç hoşlanmayacaktır.''

'' Asıl düşesini hemen çağırmazsan bu durumu öğrendiğinde hiç hoşuna gitmeyecektir. ''

Emily, kahyanın kendisini aldığı odada bir ileri bir geri yürürken bir kaç dakika sonra kapının açılması ile hızla o tarafa yöneldi.

''Düşes Clarissa.''

''Emily, ! bu saatte görmeyi umduğum en son insansın. Ziyaretini neye borçluyum ?''

''Sizinle acilen konuşmam gerekiyordu. Yarını bekleyemedim.Anlatacaklarımı duyduğunuz zaman neden bu kadar önemle sizinle görüşmek istediğimi anlayacaksınız.''

''Dinliyorum Emily.Oturalım.''

''Oğlum, Aiden'ı biliyorsunuz. ''

''Bilmez olur muyum. Yakışıklılığı ve çalışkanlılığı benim bile kulağıma gelmiş durumda. Fakat bunun benimle ne alakası olduğunu anlayamadım.''

''Leydim, sabırlı olun anlattıklarımdan sonra anlayacaksınız .''

Emily derin bir nefes alarak Düşesin gözlerine baktı. Birazdan anlatacakları için çok heyecanlanmamasını umuyordu.

''Oğlumun geçirdiği kazayı duymuşsunuzdur. Gemisinden kurtulan tek insan olarak hayatta kalmayı başardı. Dalgalar Aiden'ı bir adaya sürüklemiş.Shetland Adası. Yaralı bir haldeyken gözlerini açtığında kendisini tedavi etmeye çalışan bir kızla karşılaşmış. ''

Konu yavaştan Clarissa'nın ilgisini çekmeye başlamıştı. Sonunun nereye bağlanacağını merak ediyordu.

''Bu kız oğlumun anlattıklarına göre koyu kırmızı bir saç rengine sahipmiş.Tahmin edersiniz ki buralarda öyle bir saç rengi görmek mümkün değil. ''

Düşes kalbinin heyecanla çarptığını hissetti. Emily buraya şu an aklına gelen şeyi anlatmaya gelmiş olamazdı değil mi .

''Tanrım devam et Emily. '' diye heyecanla konuştu.

''Yeşil gözleriyle bir bakanı bir daha bakmaya şevk ediyormuş.''

''Emily adı ne bu kızın ? söyle hemen ''

''Leydim bu kız sizin kayıp torununuz Evelyn Camille Courtney. Oğlum adını söylerken duydum. Kayıp torununuzu buldunuz leydim. ''

Düşes, hızla yerinden kalkarak kapıya doğru yürüdü ve kenarda bulunan zili sallayarak kahyanın içeri gelmesini sağladı. 

''Albert bana çabuk oğlumu çağır. ''

''Leydim bu saatte mi ? ''

''Bu saatte Albert.Sana ne diyorsam o.''

Albert odadan çıkarak hızla bir not yazmak için çalışma odasına yöneldi.''Bu gece bitmeyecek galiba ''diye mırıldanarak Düşesin söylediklerini yazmaya başladı. 

-----------------------------------------------------------------------

Robert çalışma odasında bir sağa bir sola yürüyor ve biraz olsun rahatlamaya çalışıyordu.Annesinin kendisini bu saatte yanına neden çağırdığını ise az çok tahmin edebiliyordu. 

Kapı yavaşça açıldı ve içeri giren karısı Robert'in yanına gelerek ''kocacığım'' diye mırıldandı. ''Neyin var '' 

''Annem, Larissa..Sanıyorum ki Düşes nihayet amacına ulaştı. Evelyn'i buldu. ''

''Tanrım hayır..doğru olamaz bu Robert. Onun ölmüş olması gerekiyordu.''

Robert karısına anlamsız gözlerle baktı ve Larissa'nın ne zaman bu kadar kötü kalpli bir kadın olmaya başladığını merak etti. Öz kızını öldürecek değildi. Onu en güvendiği arkadaşına emanet etmiş ve buradan çok uzakta büyümesi gerektiğini özellikle vurgulamıştı. O zamandan beri de kızı hakkında hiç bir şey bilmiyordu. Şimdi ise Düşes torununu nasıl olduysa bulmuştu ve hayatı tekrar tehlikeye girmişti. Üstelik Courtney'den kalan mirası da tekrar kaybetme gibi bir durumun içine girmişlerdi. 

''Tabi ki onu öldürmedim Larissa.Öz kızımı öldürecek kadar cani bir adam değilim ''

''Kızına kalan mirası yerken böyle söylemiyordun ama Robert.Vicdanın oldukça rahattı.''

'' Annem seninle evleneceğim için beni mirasından mahrum bırakacağını söylemişti Larissa, sana o zamanları büyük bir zevkle hatırlatırım karıcığım. Evelyn'i göndermeye mecburdum. Üstelik kızımı herkesten uzakta ıssız bir adaya göndermemin sebebinin sadece bu olmadığını da biliyorsun. ''

Larissa'nın yüzü şekilden şekile girerken imalı bir şekilde ;

''bunun için de beni suçlamayacaksın değil mi Robert '' diye cevap verdi.