84
“Sorry.” Iyon na lang talaga ang nasabi ko kay Allen. Kanina niya pa gustong umiyak dahil nakikita ko na nagingilid na ang mga luha. Pero pigil na pigil siya.
“I am okay. Magiging okay rin ako. But can we enjoy this moment? Kasi babalik na ako sa ibang bansa. May aasikasuhin ako na business.” Para akong nalungkot sa sinabi niya. Napahawak ako sa kamay niya na para bang ayaw ko siyang umalis. Pero wala akong magawa dahil desisyon niya iyon at sino naman ako para pigilan siya?
“Bakit ngayon mo lang sinabi? Siguro gusto mo akong iwasan?” sabi ko at natawa siya.
“Ikaw kahit ano na lang iniisip mo. Sasabihin ko naman talaga kaso mas importante yung napag-usapan natin kanina. Tsaka ilang months lang ako doon.” Sagot niya at ramdam ko ang lungkot sa boses niya.
“Allen, balik ka ha?” mahin
