Words That Can't Be Written

Chapter 8

Dumating na ang teacher namin sa next subject kaya naman ang atensyon ng buong classroom ay nasa unahan na at handa ng mga makinig. Medyo mahirap din kasi ang course namin, talagang masasabi mo na kailangan naming makikipagsabayan sa talino ng mga nag dodoctoral.

"So, magkakaroom ng labanan bawat department for Miss University of Ateneo and since kayo ang nangunguna sa buong BS psychology sections dito sana kami mamimili ng ilalaban, hindi lang ganda pati talino ang siyang hinahanap."

Pagkasabi n'on ni ma'am ay nilingon ako ng mga kaklase ko. Bigla kong naramdaman ang pagtaas ng kamay ko. It seems to be a voluntary move, but I know it's not.

Inapakan ko ang paa sa ilalim na pag-aari ni Aiden at nginitian sya. "Of course kung may miss may mr. So nakapili na kami thank you for section IA na nagvolunteer na rumampa. I am rooting in sainyong dalawa. For further announcement ay ipapatawag na lang namin kayo. Good luck."

Pagkaalis ni ma'am ay pinuno kami ng kantyawan. Sinisisi ko pa rin si Aiden sa kalokohang ginawa nya. I'm not confident lumaban. I'm insecure, okay?! I don't have perfect posture. I don't have time for that.

Habang nag uusap na ang section namin sa mga pakana para sa department days ay malayo na ang tingin ko kakaisip nga don sa Mr. & Mrs. Ateneo.

"DO I NEED TO WEAR SWIMSUIT?!"

Napasigaw ako ng sundutin ako sa gilid ni Aiden. What the f**k with this man.

"Hoy bakla ang rinig ko ay oo, last year kasi one piece ang pinasuot eh."

Napanganga ako sa sinabi ng kaklase kong bakla, really? May ganon? Bakit hindi ko manlang nabalitaan? School ito bakit sila may pa swimsuit. Pwede bang sa iba na lang ako lumaban?

Pinatayo ako ng nga kaklase ko at pinalakad. Lumakad naman ako kahit naiilang sa kanilang mga tingin.

"Ay! May potensyal. Tiyak na for the go ang section IA!"

"Whooo!! Team kreng-kreng na this."

Nagsapukan pa ang dalawa ko oang kaklase sa itinuran nito. Miski ako mapapangibit kung ganon ang itatawag saamin habang rumarampa na kami.

May isa pa kaming linggo sa paghahanda at isang linggo din ang department days. May mga booth, sports and quiz bee ang gaganapin. I don't know kung per Department ba iyon or general knowledge.

"Team AshDen!"

"Perfect bakla, pero kailangan muna nating tapusin ang plano. Nakakapressure ito!"

Naging maayos naman ang daloy ng aming napagpulungan. Magtatayo kami ng food court at ang mga tinda ay tokoyaki, shawarma, at waffle na sila na din ang mag iintindi. Samantalang ang palamig namin ay lemonade at base iyon sa preference ng mga customer.

Nagsuggest din pala si Jacob iyong bakla na kinakitaan ako ng potensyal sa pagmomodelo. Magkaroon daw sana kami ng gig sa aming food court para maluha ang atensyon at maging masaya ang aming area.

Sumang-ayon naman kami ngunit sino naman ang mga tutugtog.

Lumingon ako kay Aiden na nagsusulat ng napagpulungan sa kanyang pad. Tinuro ko si Aiden at nagsisang-ayunan naman sila.

"Wow! Napakinggan mo na boses niya Ashiana? Naraket din yan sa mga ganyan eh. Nalabas ka pala." Komento naman ni Philly.

Umiling ako, gusto ko sanang ipahiya si Aiden. Kaso sala. Marunong pala talaga syang kumanta parang gusto ko tuloy mapakinggan.

Tinignan ko sya habang busy pa rin sya sa pagsulat. Minsan ay nahuhuli ko siyang tumingin at may binabanggit na kung ano.

"You still remember my voice," mahina niyang turan kaya tinananong ko ulit siya ngunit umiling lang siya at lumayo sa pwesto namin.

Bumuntong hininga ako, kahit naman lumayo siya saamin ay ang bilis pa rin niyang kausap at gusto niya talagang makatulong samantalang ako ay wala ng ambag gusto pang sabotahehin ang section.

Ang tangos ng kanyang ilong. Mapupulang labi. Ang kinis ng mukha at ang matang kumikinang. Sinamahan pa ng ilang takas ng buhok niya sa mukha habang nasulat ang kanyang kagwapogan. He looks so handsome when he is serious.

Bahagya kong inilabas ang cellphone ko at kinuhanan siya mg larawan ng palihim.

"Hoy ano yan Ashiana!"

Nilingon ko si Tricia na nakangiting aso na ng mahuli akong kinukuhanan ng picture si Aiden. Tinignan naman ako ni Aiden, walang emosyon sa kanyang mukha. Ayaw nya bang kinukuhanan sya ng larawan?

Lumapit sa kanya si Tricia, halos magdikit ang kamilang ilong at pisngi. Umiwas ako ng tingin sa kanila at itinago ang cellphone sa bulsa.

"Kanina ka pang tinititigan ni Ahiana, plus palihim pang kinuhanan ka ng larawan. Kuhang-kuha mula sa likod," halakhak pa nito.

Nakaramdam ako ng inis at lumayo kay Aiden. Umupo ako sa ibang side ng grupo.

"What happened?"

Tinignan ko ang name plate nya para makilala sya.

"Wala." I simply said.

Tumango lang sya at may tinuro saakin. Pinakita niya saakin ang ginuhit nya para sa design ng aming food court. And I admit that it looks so good.

Tinignan ko sya at nahuli kong nakatingin rin sya saakin.

"All the pictures you take send it to me." Sabi ni Aiden at naglakad palapit sa pwesto namin.

"Do you want me to send your photos also?" I asked him.

Tumikhim si Liam kaya napatingin ako sa kanya. Saglit kong nakalimutan na may pinapaapprove pala sya saakin.

"Yeah, it looks so good. Do you want me to do the design? I can help? Lalo na sa pagpepaint. I've been done it before." I smiled.

"Yeah, kindly send it to me, Ashiana. By the way, Liam, I can also help, I can do some carpenters for our table or arc."

Tumango ako sa dalawa. Magandang suggestion, iyon. Madami kaming nagagawa at mas productive dahil marami ang magtutulong-tulong.

"We can arrange a booth also, like art commision?" I suggest.

More income, more charity works we can do. It's a win-win situation.

"Walang marunong gumuhit saamin, Ashiana. Pero maganda iyan para may remembrance naman sila, plus magkaroon naman ng bagong gimik sa mga booth."

"I can do it, and according to the study, 2020, it can relieve stress and anxiety of the subject."

Pumalakpak sila at itinaas ang kamay at nagsimulang kumanta ng Lead me Lord. Napailing na lang ako sa kanila. Ang saya pala kung may laya kang gawin ang mga bagay. Kung hindi hati ang atensyon mo dahil alam mo kung ano ang dapat unahin.

Sana lamang talaga ay maging successful itong plano namin. Wala naman kaming klase sa mga sumusunod na araw kaya mahaba-haba pa ang aming preparasyon para sa mismong linggo ng org days.

Maybe this time I can now enjoy things.

Hopefully.