Şahin ellerini Pamuk'un belinden çekip, yumruk haline getirdi. Bir yumruğunu da dişlerinin arasına geçirip, öfkesini kontrol altına almaya çalıştı.
Pamuk onun bu halinden korkmaya başladı, hala yanlış mı yaptım diye düşünüyordu. O küçük kalbi deli gibi atıyor, biraz önce zevkten akan terler şimdi korkudan sırtına yapışıyordu.
Pamuk ellerini Şahin'in yüzüne götürdü. ''Sen bil diye söyledim Şahin'im, sen böyle üzül sinirlen diye söylemedim ki.''
''Korkma Pamuk, biz zarar görmeyeceğiz ama o çok büyük zararlar görecek. Allah şahidim olsun o sapık pezevengi bu Çukurova'dan sürmezsem..''
Pamuk bu hiddetin karşısında korkmaya başlamış, elini alnına koyup ''Ben ne yaptım?'' diye ağlamaya başlamıştı..
Daha fazla içinde tutsa... Olmayacaktı, Haşim onu kafasına koymuştu, asla vazgeçmeyecek
