ซัมเมอร์ลืมตาขึ้น มองเห็นเพดานสีขาว กลิ่นยาลอยเข้ามาใน โสตประสาท
พลันภาพเหตุการณ์ ก็ปรากฏเข้ามาภายในสมองเธอ
“ เป็นลม เราเป็นลมเหรอ” ซัมเมอร์พูดออกมากับตัวเองเบาเบา แล้วมองสำรวจไปรอบรอบห้อง เจอออกัสนอนฟุบหลับอยู่ข้างๆเตียงเธอ
เมื่อมองเห็นพี่น้ำตาของเธอมันจะหยดลงมาอีกครั้ง ร่างบางค่อยค่อยพยุงตัวขึ้นนั่ง แล้วมองหาอุปกรณ์ข้าวของเครื่องใช้ของตนเอง แต่กลับไม่พบอะไรเลย โทรศัพท์ของเธออยู่ไหน เธออยากได้โทรศัพท์มากๆ
“ หนูฟื้นแล้ว” พี่ที่รู้สึกตัวเห็นน้องลุกขึ้นนั่งแล้วพูดออกมายังดีใจ
“ เป็นยังไงบ้างทำไมถึง รีบลุกนั่งนอนพักก่อนสิครับเดี๋ยวไม่สบายหนักกว่านี้“ ออกัสพูดออกมาแล้วลุกขึ้นประคองน้องนอน
” เลิกยุ่งกับซัมเมอร์สักที เลิกบังคับหนูสักที“ ซัมเมอร์พูดออกมาอย่างเหนื่อยๆ แล้วเบือนหน้าหนีพี่ไปทางอื่น
“ พี่รู้ครับว่าหนูโกรธพี่ และพี่ก็อยากให้หนูรู้ไว้ว่าพี่เป็นห่วงหนูมากจริงๆ จะโกรธพี่ พี่ไม
