Vedat
Hastaneden iki gün sonra taburcu olmuştuk. Bazı kan değerlerinin ve kalp grafiğinin normale dönmesini beklemişlerdi.
Eve varır varmaz Sultan ile Oya bizi karşıladı. Merak ettikleri belliydi.
“Geçmiş olsun güzel kızım.
“Sağol Sultan abla,” dedi Gülay.
“Var mı bir isteğin, canının çektiği bir şey. Şimdi ev yemeklerini de özlemişsindir.”
“Ne varsa yerim. Ama önce duş alsam iyi olacak.”
Oya evin yardımcılarından birine işaret verip “Gülay Hanımın banyosunu hazırlayın,” dedi.
Gülay engel olup “Hiç gerek yok, ben hallederim,” dedi.
Oya bana baktı. Tamam der gibi işaret verdim. Herkes işine dönerken Gülay hemen odaya çıkıp “Acil banyo yapmam lazım. Hastane kokusu hala burnuma geliyor,” diyerek kendini koklayıp burnunu kırıştırdı.
Banyoya girerken peşinden girdim. Kapının
