CHAPTER 13

2349 Words
CHAPTER THIRTEEN SIMULA NANG malaman niya ang totoo hindi niya pinansin ang dalaga, miss na niya itong yakapin at halikan, pero pinigilan niya ang sarili, dalawang araw na din ang lumipas simula ng malaman niya ang totoo. Hindi din sila nakabalik sa Manila dahil nagka-bagyo at ngayong araw maaliwalas na ang panahon, pwede na silang umuwi ng Manila tulad ng gusto nito ng makarating sila dito sa Cebu. Buti na lang at hindi siya nito kinukulit na umuwi na sa Manila, mukhang napansin nito na galit— oh, scrath that, he's not mad, he's just in pain. Nasasaktan siya kaya hindi na siya nito kinulit pa. Sa dalawang araw na yun, lagi din siyang kinukulit ng mga kaibigan na palaging nanghihiram ng damit sa kaniya. Pupunta-punta kasi dito sa Cebu wala namang damit na dala. "Andrei? Anong gusto mong almusal?" Tanong sa kaniya ng dalaga. Nasa sala siya at nanonood ng T.V, habang ang mga kaibigan naman niya ay nasa Garden at naglalaro ng piko, mga baliw na nga, mga isip bata pa, tsk. "Andrei?" Tawag nito sa kaniya ngunit hindi niya ito pinansin. Gusto na talaga niya itong halikan at yakapin, kaso sa tuwing naalala niyang nagsinungaling ito, nasasaktan siya. At talagang ikaw pa ang nasasaktan? Di'ba may tinatago ka rin naman? Anang isipan niya. He just sighed. Naglakad ang dalaga papuntang harapan niya "Andrei? Galit ka ba sa'kin? Kung galit ka sa'kin, please sabihin mo para naman alam ko kung bakit ka nagalit..." She paused "Kung galit ka, sabihin mo para alam ko naman at maitama ko, ang pinaka-ayaw ko kasi sa lahat yung may nagagalit sa'kin, feeling ko wala akong kwenta para may magalit sa'kin." Dagdag pa nito at nagsimula ng tumulo ang mga luha nito. And then her tears fall, parang may sumaksak sa puso niya ng ilang beses, he can't take it, mabilis niyang tinuyo ang luha nito at niyakap ang dalaga. "Shh... don't cry please, hindi ako galit sa'yo." Saad niya habang yakap yakal ito. Yeah, hindi siya galit, nasasaktan lang. She sobbed "h-hindi ka galit? P-pero bakit h-hindi mo ako pinapansin?" Parang batang tanong nito habang umiiyak. "No baby, hindi ako galit nasaktan lang ako." He said "Bakit ka naman nasasaktan? Inaano ba kita para hindi mo ako pansinin?" She sounds like a child and it's damn cute! "Sa susunod ko na lang sasabihin sa'yo kung bakit." He said then hugged her tighter. Hindi niya sasabihin dito ang nalaman niya, hihintayin niyang ito mismo ang magsabi ng totoo. Hinagod niya ang likod ng dalaga hanggang sa hindi na ito umiyak, damn! How he miss to hug this woman, dalawang araw lang naman ito hindi pinansin na miss na niya, ano pa kaya kung amabot ng isang buwan? Paniguradong mababaliw siya. Ilang sandali pa nilang yakap ang isa't-isa ng unang humilay ang dalaga. She looked at him "Sa susunod h'wag ng uulitin yun, hindi ako kompartable kapag galit ka sa'kin, na-miss kita." Saad nito bagay na nagpangiti sa kaniya. "Magkatabi naman tayo palagi, ahh?" Biro niya. She pouted "yun na nga! Magkatabi tayo sa kama pero hindi mo naman ako pinapansin." Saad nito. Niyakap na lang niyang muli ang dalaga ng napaka-higpit. "Na miss din kita, God! Dalawang araw lang nga kitang hindi pinansin na miss agad kita paano kaya kung lumagpas ng isang buwan, baka mabaliw na ako nun." Saad niya. She chuckled "bakit ka naman mababaliw? Saka don't worry, kapag nabaliw ka ipapadala kita sa mental hospital ng kaibigan mo." Saad nito. "Ouch! That hurts." Kunwaring nasasaktan na saad niya. "Bakit naman?" He looked at her "kapag pinadala mo ako sa mental hospital, hindi ako gagaling, papayag ka bang maging baliw ang isang gwapong lalaking nasa harap mo na minamahal ka?" Pagpaparinig niya. "A-anong s-sinabi mo?" Utal nitong tanong. "Ha? Ano bang sinabi ko?" Painosenteng tanong niya. Napailing-iling ito at saka malungkot na ngumiti "wala, baka guni-guni ko lang yun." Saad nito. Pinakatitigan niya ang mukha ng dalaga, nung una niya itong makita ay akala niya magka-mukha lang ito at si Deatrice, pero sadyang mapaglaro talaga si tadhana, siya nga talaga si Deatrice. "B-bakit ka g-ganyan ka maka-tingin?" She asked. He smiled "Nagagandahan kasi ako sa'yo." Saad niya na ikina-pula ng pisngi nito. He chuckled "ang cute mo pag nagba-blush ka." She bit her lower lip "kasi, ehh... nakakainis ka!" Saad nito at sinubsob ang mukha sa matipunong dibdib niya. "Ohh, bakit? Ang cute mo kaya." Natatawang saad niya She softly pinched his arms "h'wag ka nga! Nakakahiya." Saad nito. Niyakap na lang niya ito, at dahil sa isang kapilyohan na nasa isipan niya ay pinisil niya ang pang-upo nito. She gasped and glared at him "Andrei!" Sobrang pula ng mukha nito. He chuckled "bakit? nanggigigil kasi ako sa puwet mo." Aniya. "Ang manyak mo, hmp!" She said. "Ang cute mo talaga." He said then softly pinched her reddish cheeks. "Hindi ako hayop para sabihan mong cute." Nakangusong saad nito. Napailing-iling na lang siya, hinaplos niya ang mukha nito, and God! Her lips, he miss it. Hinapit niya ang bewang ng dalaga at walang pasabing inangkin ang mga labi nito na buong puso namang tinugon ng dalaga, pinalibot nito ang braso sa leeg niya at mas pinalalim pa ang paghahalikan nila. "Hmm... ohhhhh..." She moaned. Na-miss niya ang ungol nito, they kissed hungrily as he makes her feel how he missed her, lips to lips, tongue to tongue, at tila nanggigigil na kinagat niya ang pangibaba labi nito, naghahalo na ang hininga at laway nila ng dalaga. Nag-umpisa na ding lumikot ang kamay niya sa katawan nito, he was about to cupped her breast when a baritone voice make them stop. "Pwede bang h'wag kayo masyadong bulgar? You two are f*****g gross, doon niyo sa taas ituloy yang ginagawa niyo." Saad nito. It was Hero. "Manahimik ka na lang berde." Saad niya dito. Nangingiting naiiling-iling na lang ito "okay..." He paused "Maid and boss with benefits, ha?" He said full of sarcasm "by the way dude, aalis na ako, enjoy!" Saad nito at lumabas na ng bahay niya. Ng makalabas ito ay agad niyang binuhat ang dalaga papuntang sa taas. Nang nakapasok na sila sa kwarto niya ay agad niyang ni-lock ang pinto, at nilapag ang dalaga sa kama at kinubabawan ito, muli niya itong hinalikan hanggang sa naging mapusok yun. Next thing he knew, they are fully naked as he thrust hard and fast inside her wet mound, and when her o****m explode he thrust hard and rough until he reach his o****m and filled her core with his hot seed. Hinihingal siyang tumabi rito, at ng makabawi ulit siya ng lakas ay muli niya itong kinubabawan at inangkin ng paulit-ulit, sa kama, sa sahig pati sa banyo, halos nasuyod na nila ang bawat parte ng kaniyang kwarto. At kapag nasasagad niya ang paglabas-masok ng kaniyang pagkalalaki sa pagkababe nito ay nararamdan na lang niya ang pagbaon ng kuko nito sa likod niya, pero hindi yun naging dahilan para itigil ang pagbayo niya sa pagkababae nito. Wala silang kapaguran hanggang sa bumalik ulit sila sa kama. "Ahhhhhh.... Andrei— ohhhhh...." Ungol nito. "Oh... god Deang... f**k! You still f*****g tight— ohhhhh..." He groaned. Kung kanina siya ang nasa ibabaw nito, ngayon ang dalaga naman ang nasa ibabaw niya. She bit her lower lip "Oh... a-ang sarap, Ahhhhhh.... Ahhhhhh..." She moaned as she move up and down. Hinawakan niya ang bewang nito at ginaya pang bilisan sa paglabas-masok ng kaniyang sandata dito. "Ahhhhhh... Ahhhhhh.... ang sarap— ohhhhh...." "Ohhhhh... Yeah... move faster baby, ohhhhh..." He groaned. Mas bumilis pa ang pagtaas-baba nito habang nasa nito ang kahabaan niya, nadedeliryo na ito sa sarap pati siya. "Ohhhhh... ohhhhh... ughhh.... A-andrei..." Napaawang ang mga labi niya "That's it baby— Ahh... moan my name--- ohhhhh... yeahhh..." Sinalubong niya ang bawat pag-ulos nito sa taas niya, sagad na sagad ang sandata niya sa pagkababae nito at napakasarap sa pakiramdam kapag nasa loob siya nito. "Ahhhhhh.... Andrei I'm coming...." She screamed in so much pleasure. He cupped her breast and massage it "Yeah... baby... ohhhhh... move faster.... yeah." And then more than three pumps her o****m explode. "Ahhhhhh...." "Oh yeah baby... continue moving... ohhhhh..... I'm coming baby—ohh..." One... Two... Three... he c*m inside her, filling her core with his hot seed. Bagsak ang katawan ng dalaga na tumabi sa kaniya. "Naka-ilang putok ka sa loob ko?" She asked. Nakapikit ang mata nito habang habol ang hininga. "Hindi ko alam, depende sa rounds na ginawa natin." Nagingiting saad niya She opened her eyes and looked at him "h-hindi ka nagwi-withdraw?" Umiling siya "Hindi, kahit nung una at pangalawang beses na nangyari satin, at kahit ngayon." Sinasadya niya talagang iputok sa loob ng talaga ang katas niya, gusto niyang mabuntis ito at nang hindi na matuloy ang kasal niya, apo lang naman ang habol ng kaniyang ina kaya gusto siya nitong ipakasal sa babaeng yun, sa babaeng hindi naman niya kilala, sa babaeng hindi pa naman niya nakita at lalo na sa babaeng hindi naman niya mahal. Dahil si Deang, si Deang ang mahal ko. Natigilan siya sa pag-iisip ng maramdamang hinampas siya nito. "What?" He asked her. "Bakit hindi ka nagwi-withdraw?" Tanong nito at tinampal ang kaniyang braso. "Paano kung mabuntis ako, ha?" Tanong nito. He chuckled "edi mabuntis ka." He said and hugged her. "Andrei, akala mo ba biro ang magbuntis ng walang asawa, ha?" He closed his eyes "papanagutan naman kita, ehh." Saad niya at mas niyakap pa ito. Bago pa niya marinig ang sinabi ng dalaga ay nakatulog siya. HINDI MAKAPANIWALA si Deang habang tinititigan ang mukha ng nakapiikit na binata, alam niyang tulog na ito kaya malakas ang loob niyang sabihin ang three magic words na yun, dahil alam niya, kapag gising ito, wala siyang lakas ng loob para sabihin yun. Totoo nga, talagang nakakaduwag na ipagsigawan sa buong mundo na mahal mo ang isang tao, at isa siya sa mga duwag na yun, nakakaduwag naman kasing talaga, lalo na't ipinqgsigawan mo na kung gaano mo siya kamahal tapos wala naman siyang nararamdaman para sa'yo, and that's the most painful thing, yung na-reject ka ng taong mahal mo. But from what he said... Papanagutan naman kita, ehh. Tila isang sirang plaka na nagpa-ulit ulit sa isipan niya, pananagutan daw siya nito sakaling mabuntis siya, alam ba nito ang sinasabi? O sadyang alam lang nito na responsibilidad nitong panagutan siya? Napabuntong-hininga na lang siya, baka nagbibiro lang itong papanagutan siya at kapag nandiyan na ay bigla na lang siyang takbuhan nito. Pero kanina, hindi niya alam kung tama ba ang pagkakarinig niya dito o baka guni-guni niya lang? Siya? Minamahal nito? Parang imposible ata, like siguro Oo, but love? It's too impossible. How much she wish na sana mahal din siya ng binata. Tumayo siya sa kama at nagsuot ng damit, ng maayos na niya ang sarili ay lumabas siya sa kwarto nito at nagtungong kusina, hindi niya akalain na magtatagal siya ng tatlong araw dito sa Cebu. Ayaw din naman kasi niyang kulutin ang binata dahil alam niyang galit ito, hindi niya alam ang dahilan pero alam niyang galit ito at saka nagka-bagyo din kaya hindi na lang niya ito kinulit pa. Bumuntong hininga siya at nag-ring naman ang cellphone niya, may tumatawag sa kaniya. "Hello biko?" Sagot niya sa tawag ng mapagtanto kung sino ito. "Hey biko, kamusta ka na diyan? May ba ginawa sa'yo 'yang kinakapatid ko?" Tanong nito bagay na ikina-pula ng pisngi niya. Oo, andami nga, eh. Masarap at malaki pa. The hot and wet moments they share. She cleared her throat "ahmm..." She bit her lower lip "w-wala." She said. Lie Deang, lie. "B-bakit ka pala napatawag?" Pagkuway tanong niya dito. She heard her sighed "gusto lang kita kamustahin, saka si Heirey kasi, ehh! Alam mo namang sa'yo lang siya napaka-komportableng mag kwento sa'yo." "Anong nangyari kay Heirey?" She asked. "Siya na lang ang tanungin mo." Saad nito, and then another voice talk to her "D-Deatrice?" Halatang namamaos ang boses nito "God, baby Rie! Are you okay?" Nag-aalalang tanong niya sa kaibigan. Narinig niyang humikbi ito "No, I'm not okay biko." She cried. "Hey shh... tell me, I'm willing to listen Baby Rie." Ganito nila tawagin ang isang kaibigan kapag nakakaramdam sila ng away para dito. "B-biko, sinaktan niya ako, a-akala ko pa naman iba siya, pero hindi pala." Umiiyak na saad nito "Biko, ang sakit sakit, sa lahat ng heart break na naranasan ko, parang ito na yata yung pinaka-masakit, mahal ko siya, m-mahal na mahal..." She paused. "Hindi ko na a-alam ang gagawin ko, n-niloko niya ako, nakita ko siyang may kayakap na babae, at ang sakit biko, ang s-sakit sakit." Umiiyak pa ding dagdag nito. She sighed, naawa siya sa kaniyang kaibigan. "Pinakinggan mo na ba siya?" "No, I didn't, natakot ako biko na marinig mula sa kaniya na n-niloko lang niya ako, natatakot ako..." Gumagaralgal ang boses na saad nito. "Baby Rie, love hurts, and it was full of obstacles for you to pass, but baby Rie, you should let him explain first, lalo ka lang masasaktan kung hindi mo malaman ang totoo, if you love him, fight for him and let him explain, hindi ko man alam ang totoong nangyayari sa'yo, isa lang ang masasabi ko sa'yo, go stand up, dry your tears and ready yourself to fight for him and listen to his explanation..." She paused "And also baby Rie, sometimes our eyes didn't meant to see truth, sometimes we have to open our heart to see the truth behind, open your heart to listen to his explanation baby Rie, minsan si mata bulag sa katotohanan kaya buksan mo 'yang puso mo, and then you'll be enlighten." Dagdag pa niya. And like what she said, love hurts, love is full of obstacles. Pero kahit gaano man kasakit, kahit sobrang dami ng balakid, we should learned how to fight and face it. Sana lang talaga at ma-apply niya sa sarili ang lahat ng sinabi niya sa kaibigan pagdating ng araw na siya naman ang iiyak sa sobrang sakit. But she hope that day will never come, I hope so...
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD