Rich Man 1: Andrei Amezquita

CHAPTER 10

CHAPTER TEN

"PACK YOUR THINGS baby." Saad niya kay Deang ng makababa sila ng sala. Paika-ika pa ito at palagi siyang sinisisi na tinatawan at inaasar lang niya.

Tiningnan naman siya nito ng naguguluhan "p-papalayasin mo na ako?"

Natatawa naman siyang umiling-iling "of course not, bakit naman kita papalayasin? Ang ibig kong sabihin pack your things kasi may pupuntahan tayo." Saad niya dito.

Dumaan ang lungkot sa mga singkit nitong mata "akala ko papalayasin mo na ako kasi nakuha mo na ang gusto mo." Agad namang sumakit ang puso niya dahil sa iniisip nito, ganito ba ang iniisip ng dalaga sa kaniya?

Mapakla siyang natawa "ganun ba ang iniisip mo sa'kin, hah?" Tanong niya dito.

"Lahat naman ata ganun ang iisipin, di'ba ganun naman kayong mga lalaki, pag nakuha niyo na ang gusto niyo iiwanan niyo na kami." Saad nito.

Mas lalo tuloy sumakit ang puso niya dahil sa sinabi nito, hinahalintulad pala siya nito sa ibang lalaki.

Bakit hindi ba? Di'ba nga palagi mong iniiwan ang mga babaeng naka-s*x mo? What change Andrei? Bakit hindi mo matanggap sa sarili mo na ganun ka nga. Saad ng isip niya.

Tama, naman talaga siya, ehh! Dapat tanggapin niya, pero sa pagkakataong ito, itatama niya ang lahat ng ginawa niya "S-sorry, I d-didn't mean—"

"No, It's okay, tama ka naman, ehh! So please let me make my mistakes right." Saad niya dito.

Naguguluhan man ang dalaga ay tumango na lang ito, he will never let this woman cry because of him "Ayusin mo na ang gamit mo, aalis tayo mamaya." Saad niya dito. Hinalikan niya muna ito sa labi bago muling tinulungang maglakad.

"CEBU?" Bungad na saad ng dalaga ng makababa sila ng eroplano and it was already three in the afternoon.

He looked at her "Yeah, bakit?"

Ramdam naman niya ang pag-kuyom ng kamao nito "Bumalik na lang tayo sa Manila." Saad nito.

Naguguluhan naman siyang napatitig dito, ano bang problema nito? Parang kanina lang ang saya-saya nitong umalis sila, ahh? Kaya nga hindi niya sinabi dito kung saan sila pupunta sa kadahilanang gusto niya itong sorpresahin, akala pa naman niya masu-surprise ito kapag nalaman nitong nasa Cebu sila, pero mukhang hindi ata, mukhang galit pa ito kung nasaan sila ngayon.

He felt pained "May problema ba?" Tanong niya.

Deang looked at him "b-bumalik na tayo sa Manila, please? Nagmamaka-awa ako, please bumalik na tayo sa Manila." Pagmamaka-awa nito.

And there his heart again, ang sakit na naramdaman ng puso niya ay mas lalong sumakit dahil sa pagmamaka-awa nito sa kaniya. He can't watch the view of her pleading and begging, it hurts him as hell!

Hinaplos niya ang mukha nito "Nandito na tayo baby, bukas na lang tayo bumalik sa Manila, okay?"

"A-ayaw ko dito." Mangiyak-ngiyak na saad nito.

He hold her hands "but baby, nandito na tayo, saka pagod ka na, pagod na rin ako, pwede bang bukas na lang tayo bumalik sa Manila?"

Wala siyang natanggap na sagot sa dalaga, bagkus ay niyakap siya nito "A-ayoko talaga rito, I h-hate this place, I r-really hate t-this place, t-this is the p-place w-where my m-miserable life b-begin, k-kaya please, a-ayokong magtagal sa l-lugar na ito, p-please." Humihikbing saad nito sa kaniya.

Kumawala siya sa yakap nito at pinakatitigan ang singkit nitong mga mata. And then his heart hammered when he saw tears falling down to her cheeks, her eyes flocks with two emotions, pain and anger.

Parang may kung anong mabigat na dumagan sa puso niya habang pinagmamasdan ang pagluha ng dalaga sa harapan niya, he can't take the view anymore, he can't take seeing Deang is crying, napakasakit para sa kaniya na ang babaeng untin-unting pumapasok sa puso niya ay umiiyak— No! Hindi na pala pumapasok, talagang nakapasok na ito ng tuluyan sa puso niya and now he can admit it, he loves her already, mahal na niya ito.

"Shh... okay, please don't cry..." Aniya at niyakap ito.

"Kukuha ako ng ticket ngayon din, please h'wag ka lang umiyak, I can't watch you crying." Dagdag niya pa at hinalikan ito sa buhok.

Mahina itong humihikbi at tumango, pinagti-tinginan na sila ng mga tao pero wala siyang pakelam sa mga ito, the only thing he thinks is, Deang.

HINDI MAKAPANIWALA si Deang na makaka-apak siyang muli sa lugar kung saan namatay ang isang napakahalagang tao sa buhay niya, ito tanging lugar na sinusumpa niya, pinangako niyang hindi na siya babalik sa lugar na ito, kung alam niya lang na dito siya dadalhin ng binata ay hindi na siya sumama.

Cebu...

This is her dream place before, but that dream turned into a nightmare. Palagi silang nagbabakasyon ng ina niya rito, this is their happy place, but this is also the place where pain and miserable life entered her, this is the place where her mama die.

Parang may sumasakal sa kaniya habang inaalala ang aksidenteng yun, naalala niya ang lahat, she clearly remembered that day.

Three Years Ago...

13th day of May, it was her mama and papa's wedding anniversary, she was only 23 in that time, ayaw niya sanang sumama sa wedding anniversary trip ng kaniyang magulang, pero pinilit talaga siya ng ama, lalo na ang ina niya and there was them inside the car, nasa daan sila at tinatahak nang kaniyang papa ang daan patungong mansion nila na nakatayo dito sa Cebu.

Napakasaya nila ng araw na yun, para silang isang simple at napaka-sayang pamilya, wala silang kasamang alalay tulad ng nasa China sila, and that day she think is the most wonderful and happy day of her life, but not.

Naka-upo siya sa backseat habang ang kaniyang papa naman ay abala sa pagmamaneho at ang kaniyang ina naman ay masayang pinagmamasdan ang tanawin, they were on crossing in that time to wait for the signal lights signed go, masaya siyang tinititigan ang mga ito, she dreamed that sana magkahanap rin siya ng taong kaniyang mamahalin habang buhay.

While staring her happy parents, nakita niya paparating na truck at malapit ng bumungo sa kanila, hindi agad naka-galaw ang kaniyang papa dahil sa taranta, and then a blinked of her eyes, the truck hit their car at ang kaniyang mama ang napuruhan. And that day, her life became miserable, hindi na siya pinapalabas ng kaniyang papa, her freedom was taken, hindi na siya nito pinalabas ng bahay and their huge mansion or to called Palace was portraying a very huge confetti for her.

She was like a bird who caught and prisoned. A huge box where she was prisoned and hard to breathed.

"Shh... okay, please don't cry..." Saad nito at niyakap siya "Kukuha ako ng ticket ngayon din, please h'wag ka lang umiyak, I can't watch you crying." Dagdag pa nito.

Kumawala siya sa yakap nito at nagpasalamat, hinayaan muna siya ng binata na pakalmahin ang sarili niya, ng medyo kumalma na ang puso niya sa hinanakit at galit ay saka na siya niyaya ng binata papuntang ticket area.

"Good afternoon Sir." Bati ng babae sa ticket area. Halatang nagpapa-cute ito sa binata at naiirita siya.

"Good afternoon, may flight pa bang available pabalik sa Manila?" Pagkuway tanong ng binata.

Hawak-hawak nito ng mahigpit ang kamay niya, agad namang may chineck ang babae sa computer at nagpapa-cute ulit na humarap sa binata.

The woman smiled at Andrei "wala na po Sir, ehh, sold out na po lahat ng ticket papuntang Manila, maybe you can go back tomorrow Sir." Malanding saad nito.

Agad na bumagsak ang balikat niya sa sinabi nito, talagang hindi sila makakabalik sa Manila, at talagang hindi siya makaka-alis sa lugar na ito.

Tiningnan siya ng binata "Wala na bang ibang paraan?" Pagkuway tanong ng binata sa babae.

"Wala na po talaga Sir, bumalik na lang po kayo bukas." Muling saad ng babae at saka napatingin sa kaniya.

Agad naman siyang napataas kilay nang bigla siyang tarayan nito, parang lahat ata ng masakit na alalang naalala niya ay napalitan nang pagka-irita dahil sa babaeng nasa harapan nila nang binata.

She heard Andrei sighed "ayos lang ba na dito na muna tayo?" Tanong nito day kaniya.

Mapakla siyang ngumiti "may magagawa pa ba ako?" Saad niya dito at nauna ng naglakad palabas ng airport.

"Deang." Tawag sa kaniya ng binata.

Nasa labas na siya ng airport, bakit pa kasi kailangan niya pang bumalik sa lugar na ito? Nilingon niya ang binata ng nasa tabi na niya ito.

"Deang, bakit ba ayaw mo---"

"H'wag mo ng tanungin pa." Pagputol niya sa sasabihin nito.

She just heard him sighed "okay." Anito.

Pumara ito ng taxi. Nang huminto ang taxi sa harapan nila ay pinagbuksan siya nito ng pintuan, nilagay muna ng binata ang gamit nila sa back compartment nitong taxi bago ito sumakay.

She looked at him "Saan na tayo pupunta?" Tanong niya sa binata ng makapasok ito sa loob ng taxi .

"Sa bahay ko dito Sa Cebu, magpahinga ka na lang muna, gigisingin na lang kita kapag nakarating na tayo." Saad nito.

Hinawakan nang binata ang ulo niya at ginaya ito patungong balikat nito, and there her heart goes again, ang bilis ng t***k ng puso niya, hindi pwede, baka masaktan lang siya, pilit niyang pinakalma ang puso ng umusad ang taxi, Deang never knew that she already fall asleep.

NG MAGISING si Deang ay agad siyang napasinghap dahil sa sobrang lapit ng mukha nito sa kaniya, at palaging nandun ang pagbilis ng t***k ng kaniyang puso.

"A-anong g-ginagawa mo?" Utal na tanong niya dito.

Andrei smiled "Nothing, I just like staring your beautiful face baby." Saad nito sa kaniya na mas lalo lang nagpabilis sa t***k ng puso niya.

Panigurado, pulang pula na ang pisngi niya.

"Your so beautiful when you're blushing baby." Dagdag pa nito.

Agad siyang nagiwas ng tingin rito at malamang sa malamang, mas lalong pumula ang pisngi niya "Nasaan ako?" Tanong niya dito habang pinagmamasdan ng mabuti ang luga.

"You're here in my room." Nakangiting saad nito.

She looked at him "Ikaw rin ba ang nagbuhat sa'kin papunta rito?" She asked.

Tumango ito "Yeah." Akmang hahalikan siya ng binata ng tumunog ang tiyan niya.

Andrei chuckled "come on lets eat." Anito.

"Okay— Ayy!" Impit niyang sigaw ng buhatin siya nito.

Pangko-pangko siya nito palabas ng kwarto, hanggang sa nakarating sila sa kusina nitong bahay. Ngayon niya lang napansin na hindi lang ito basta matatawag na bahay, kundi mansiyon na dahil napakalaki nito.

Inilapag siya ng binata sa upuan "here eat up baby, kumain ka ng marami kailangan mo 'yan para may energy ka mamaya." Saad nito.

Mukhang may binabalak ang binata, kung ano man yun, alam niya sa sarili na hindi niya ito pipigilan dahil gugustuhin niya din kung ano man ang gusto nito.

Tiningnan niya ang pagkain na nasa harapan, may nakahain na adobong manok, tinola at iba pang lutong ulam na manok.

Mukhang paborito niya ang manok, ahh?

She looked at him "paborito mo ba yung manok?" She asked.

"Haha, yeah." Saad nito. Nagulat siya ng lagyan ng binata ang pinggan niya ng kanin at ulam.

"Kumain ka na, sa sala lang ako." Saad nito

Napatingin siya dito "Hindi mo ba ako sasabayang kumain?"

Umiling ang binata "Nah, still have energy." Saad nito at hinalikan siya sa mga labi bago siya iwang mag-isa.

There's her heart goes again, ang bilis ng t***k.

"Oh, god! You're making my heart troubled inside my chest Andrei." Saad niya sa hangin.

Ipinilig niya ang ulo at saka nagsimula ng kumain. Ng matapos siyang kumain hinugasan muna niya ang pinagkainan bago pumunta sa sala. Nakita niya ang binata na naka-upo sa mahabang sofa at nanunuod ng T.V, lumapit siya dito at umupo sa dulong bahagi ng sofa malayo sa binata.

"Dito ka sa tabi ko Deang." Saad nito.

She looked at him "Ayoko nga!" Saad niya dito.

Tumayo ang binata at umupo sa tabi niya at saka siya nito hinapit papalapit sa katawan nito "A-ano bang g-ginagawa mo?" Utal niyang tanong dito.

Andrei smirked "Kung ayaw mong lumapit, edi ako ang lalapit." Saad nito at niyakap siya.

Wala na, nagkanda-buhol buhol na ang puso niya dahil sa sobrang bilis ng pagtibok nito, para na siyang aatakihin dahil sa sobrang bilis ng t***k ng puso niya.

"Deang?" Andrei called her name.

She looked at him but wrong move, sobrang lapit ng mukha nila sa isa't-isa. She gulped "B-bakit?" Utal niyang tanong.

Pero imbis na sagutin siya ng binata, ay mabilis nitong inangkin ang kaniyang labi na buong puso naman niyang tinugon "Hmm... Oh!" She moan as Andrei caresses her breast.

"Deang." Andrei whispered her name between their kissing.

Bumaba ang labi ng binata sa leeg niya at kasabay din nang pagbaba ng kamay nito patungo sa puson niya pababa sa basa na niyang pagkababae.

She bit her lower lips when Andrei slid his two fingers inside of her mound. Masakit pa rin ang pagkababae niya pero hindi na niya yun inisip pa dahil mas nangingibabaw ang sarap kesa sakit na nararamdaman.

"Oh, Andrei... f-faster..." Hinihingal na saad niya habang sinasalubong ang bawat ulos ng daliri nito.

Andrei carefully bite her ears "so wet baby." He whispered

Andrei finger-f****d her faster and harder, and then her o****m explode. Next thing she new, she was lying on the sofa naked as Andrei thrusting harder and faster inside her core, her mound is full because of Andrei's long sword inside of her making her moaned with so much ecstasy, when her second o****m explode, Andrei next to her filling inside her core with his hot semen.

Oh, god! That was mind blowing.

She said inside her mind, at dahil siguro sa pagod ay nakatulog siya, naramdaman niyang binuhat siya nito at pagkuway hiniga siya sa isang malambot na higaan.

Andrei kissed her forehead "Goodnight baby." She heard him say bago siya tuluyang maka-tulog.