Rich Man 1: Andrei Amezquita

CHAPTER 11

CHAPTER ELEVEN

HINDI PA RIN makapaniwala si Andrei na naangkin niyang muli ang dalaga sa pangalawang pagkakataon, alam niya sa sarili niya na hindi lang ito ang huli na aangkinin niya ang dalaga, nung unang gabi ng maangkin niya ito, sobrang saya niya dahil siya ang nakauna rito, at hinding-hindi siya makakapayag na may ibang lalaki ang umangkin dito.

He's selfish to the things he know that's for him, and he thinks that Deang was his, nung sinuko nito sa kaniya ang bataan nito, he know to himself that he owned her, he don't know why, but his heart saying that he have to owned her no matter what.

I will never let someone own you Deang. Saad niya sa sarili

Binuhat niya ang natutulog na dalaga paakyat sa kaniyang kwarto, kakatulog lang nito matapos ng kanilang ginawa, napangiti tuloy siya habang nakatingin sa mukha nito, akala niya silang lalaki lang ang nakakatulog after sexsion, pero pati din pala ang babae. Ng makapasok siya sa kaniyang kwarto ay hiniga niya ito sa kaniyang kama.

He kissed her forehead "Goodnight baby." He said.

Kinumutan niya muna ito bago siya lumabas ng kwarto, pagkababa niya sa sala agad niyang sinuot ang damit na hinubad niya kanina, kinuha niya ang damit ng dalaga sa sahig at tinupi yun at nilagay sa sofa, and as he looked outside, it was raining cats and dogs. Nagtungo siya sa kusina at nagtimpla ng kape, he was about to drink his coffee when he heard his phone ring.

"Hello, who's this?" He said when he answered the phone without looking the caller's name.

"Hey, dude, it's me Fabian." Pagpapakilala nito.

Sumimsim siya ng kape "why you called?" He asked.

"I heard that you're there in Cebu." Saad nito.

"Paano mo naman nalaman na nadito ako sa Cebu?" His one thick eyebrow raised.

Fabian chuckled "malamang, Falcon told me." Saad nito.

"Blah, blah, blah! Ano naman ngayon kung nadito ako sa Cebu na kailangan mo pa akong tawagan?" Saad at tanong niya dito.

"I just want to inform you dude na pupunta kami diyan ng mga baliw na alien, at napagpasiyahan namin na diyan sa bahay— I mean mansiyon mo pala kami magste-stay." Saad nito.

"Hell no!" Agad niyang kontra dito.

Hindi pwedeng pumunta ang mga kaibigan niya dito, hindi pwede baka masira ang bakasyon nila Deang dahil sa mga baliw niyang mga kaibigan.

"Bakit naman?"

"Basta hindi pwede, hindi kayo pwedeng pumunta dito sa'kin, kung pupunta kayo dito sa Cebu, h'wag kayong pumunta dito sa bahay ko, mag-hotel na lang kayo, mapapatay ko talaga kayo kapag dito kayo pumunta." Saad niya dito.

Fabian just laughed "as if naman magpapigil ang mga baliw na hindi diyan pumunta sa'yo..." Fabian paused.

"Kilala mo naman ang mga yun, lalo na yung si Hofman. Alam mo namang hari ng kuripot yun kaya sa malamang sa malamang hindi magho-hotel yun." Dagdag pa nito.

"Ahh, basta! H'wag kayong pumunta rito." Iritang saad niya dito.

Fabian frowned "Bakit? Kasama mo ba ang maid mo para hindi kami pwede diyan." Saad nito.

Kahit hindi niya ito nakikita, alam niyang nakangiting aso ito "Ewan ko sa'yo, basta h'wag kayong pupunta dito." Saad niya.

"Paano ba yan dun, papasok na kami sa gate ng mansiyon mo." Saad nito.

"What?" Hindi makapaniwalang saad niya.

Dali-dali siyang pumunta sa sala at tumingin sa bintana, and he saw white van entered the gate.

Nanlaki ang mga mata niya "What the f**k!" He cursed.

Natataranta niyang kinuha ang damit ni Deang sa sofa at nilagay yun sa ibaba ng sofa, hindi pwedeng makita ng mga ito si Deang.

"Fusk, lumayas kayo dito!" Sigaw niya sa kabilang linya.

"Not now dude, nandito na kami, di'ba guys?" Saad nito.

At narinig niya ang mga kaibigan na nagsi 'yeah' bakit ba naging kaibigan niya pa ang mga ito, ehh pang mental ata ang tama ng mga utak ng mga ito.

"Lumayas kayo---" Naputol ang iba pa niyang sasabihin ng may kumatok sa pintuan.

Patay. His mind said

Lumapit siya sa pintuan at binuksan ang pinto, bumungad sa kaniya ang mga baliw na kaibigan na nakangiti.

"Dude!" Sabay na saad ng mga ito at walang hiyang pumasok sa loob at naupo sa mahabang sofa.

"Hey dudie, pasensiya na sa isturbo, pero mangi-isturbo talaga kami." Nakangiting saad ni Fabian.

He gave him a death glare at tumingin sa iba pang mga baliw "Anong ginagawa niyo rito sa Cebu?" Pagkuway tanong niya sa mga ito.

Amadeus looked at him "having vacation, I guess? Sumama lang naman ako diyan sa marinong yan kasi sabi niya libre daw niya ang papunta rito, kaya sumama na ako." Saad nito.

Betel looked at Amadeus "At talagang nabuhay ka na sa libreng gago ka, paano pala kung mamatay ang mga ito?" Tanong nito sabay turo sa kanila.

Agad nama ito binato ng unan ni Kylo "Magsasabi ka na nga lang ng patay idadamay mo pa kami, mauna ka!" It was Kylo.

"Oo nga! Kuripot ka rin naman, ahh? Saka mauna kang mamatay." Saad ni Amadeus.

Betel just chuckled "talagang mauuna ako sa inyong mamatay dahil ako lang ata ang pinaka-matino sa inyo." Saad nito.

Kimball tsked "pinaka-matino, hah? Kaya pala muntikan ka ng tanggalan ng mana ng tatay mo dahil sinuntok mo yung kumpare niya, ganun ba yung matino?"

Betel glared at Kimball "Hindi ako yung nauna ogag." Saad nito.

"Mga baliw kayong apat." Omni said.

"Mas baliw ka!" Sigaw ng apat, sila Amadeus, Betel, Kylo at Kimball.

Omni just tsked "edi wow, tsk."

"Bakit ba kasi dito pa kayo titira, ha?" He said to them.

"Wala akong pera." It was Amadeus.

He tsked "sa yaman mong yan wala kang pera?"

Amadeus grinned "Hehe, nagti-tipid ako, ehh"

"Ano namang pinagtitipiran mo?" He asked.

"Sexret." May nakakalokong ngiting saad nito at nakita niya naman na napatingin si Omni sa kaibigan, yung tingin na para bang naaawa. Ipinilig na lang niya ang kaniyang ulo, kung ano-ano na ang nakita niya, eh.

He looked at all his friends except Amadeus "Tsk, ehh, kayo bakit dito kayo magste-stay sa bahay ko?" Tanong niya sa mga ito.

Betel shrugged "wala akong nadalang pera kasi bigla na lang ako hinila ng marinong ito." Saad nito at tinuro si Fabian.

"Ako din, wala din akong dalang pera kasi hinila lang ako nito." Saad naman ni Omni sabay turo kay Fabian na nakangiting aso lang.

Ganun din ang naging katwiran nila Kylo at Kimball.

He looked at Zeke "Ohh, Ikaw? H'wag mo sabihing wala kang pera kaya dito ka magste-stay?"

"Hehe, syempre may pera akong dala, saka mas gusto ko itong mansiyon mo kesa sa hotel." Saad nito.

He rolled his eyes "kasi libre?"

Zeke grinned "Haha, that's Why too..." He paused "At saka sabi kasi Fabian na dito kami para hindi mo daw ma-solo ang Daing? Daing ba yun?" Dagdag pa nito.

He took a deep breath "it was Deang not Daing." Nakapikit na saad niya.

Pinipigilan niya ang sarili niya baka masakal niya pa si Fabian. Thanks to Zeke na madaldal. "Shut up Zeke, ang daldal mo talaga!" Saad ni Fabian dito.

"Ohh, bakit? Totoo naman di'ba?" It was Zeke.

He glared at Fabian "Fabian, masasakal talaga kitang ogag ka." Saad niya dito.

Pero ang loko ngumisi lang.

Napailing-iling siya "Ano pa bang magagawa ko? Nandito na kayo, hayy! Ayoko namang palayasin kayo, tsk." Nanggagalaiting Saad niya at saka umupo sa pang-isahang sofa.

"Nga pala, nasaan sina Clayton at Belsasar?" Pagkuway tanong niya sa mga ito.

"Si Clayton hindi namin alam kung nasaan, at si Belsasar naman, malamang alam mo na kung nasaan ang ungas na yun pag ganito ang oras." Sagot ni Betel.

He frowned "ehh, si Train?"

"Ayun, busy sa pag-aasikaso ng bar niya." Natatawang sagot naman ni Kylo.

Tumango-tango na lang siya at hinilot ang sentido ng may narinig siyang sumisigaw sa labas "What the f**k, Ezekiel tulungan mo akong dahil itong mga dala mo! Masasakal talaga kitang gago ka!" Murang sigaw nito.

Mukhang kilala na niya kung sino ang may-ari ng boses, ito lang ang tumatawag na Ezekiel sa buong pangalan ni Zeke, it was their another friend.

Zeke chuckled "dalhin mo na lang dito dude, bilisan mo baka mabasa yang dala ko."

And a man enter his house, madilim ang mukha nito habang nakatingin kay Zeke na inosenteng nakangiti lang "Ogag ka, sasakalin kita ang bigat-bigat ng dala mong hayop ka." Nanggagalaiting saad nito.

Zeke rolled his eyes "may hayop bang ganito ka-gwapo?" Saad nito.

The man glared at Zeke "sasakalin kita!" Saad nito at naglakad palapit kay Zeke.

Pero bago pa ito makalapit kay Zeke ay tinawag na niya ang pansin nito "Hey man, kailan ka pa dumating?"

The man looked at him and smiled "Hey Amezquita." Nakangiting saad nito at lumapit sa kaniya.

"Kamusta?" He asked.

"Ito okay lang, Hero pa rin." Nakangiting saad nito.

Hero is one of their so many friends and about Hero's work and backgrounds they didn't know even though he's their friend. Ang alam lang nila ay palagi itong nasa U.S at minsan lang kung umuwi sa Pilipinas, Hero is a half Pilipino, half American.

"Kailan ka pa narito sa bansa?" Tanong niya.

"I've been here a month ago and then I go back in U.S again because of an emergency." Saad nito.

He frowned "Oh, is that is."

"Yeah." Hero just said.

Nag-usap pa silang magka-kaibigan tungkol sa kung ano-anong bagay, at syempre hindi mawawala sa kanila ang beer at fried chicken, ito ang gusto nilang magka-kaibigan, kwentuhan na may kasamang beer at fried chicken. Gusto niya pa sanang makipag-usap sa mga ito pero inaantok na talaga siya.

"Matutulog na ako, kayo ng bahala dito sa baba..." He paused and he looked at Hero "by the way dude, welcome back." Saad niya dito.

Tumango na lang ito, kaya umakyat na siya taas patungong kwarto niya kung nasaan natutulog ang babaeng nagpapa-baliw at nagpapa-t***k ng puso niya. Deang...

A very beautiful and stunning woman. Anang isipan niya

Pinakelaman niya ang gamit nito at saka kinunan ito ng damit, siya ang nagsuot ng damit dito habang siya ay pigil ang sariling halikan ito, ayaw niyang magising ang dalaga lalo na't pagod ito sa ginawa nila.

Speaking of ginawa nila, he remember Deang's clothes, baka makita ng mga ito ang damit na hinubad ng dalaga kanina, No! Hindi pwede ito. Dali-dali siyang lumabas ng kwarto at bumaba sa sala, naabutan niya ang mga kaibigan na nanonood ng T.V, mukhang hindi siya napapansin ng mga ito, kaya dahan-dahan siyang naglakad patungong likod ng sofang kinauupuan ng mga ito.

Lumuhod siya at hinanap ang damit ni Deang sa ilalim ng sofa, ng makita niya ang damit ng dalaga, he was about to get the clothes when he heard a voice behind him.

"Anong ginagawa mo diyan dude?" Tanong nito. It was Fabian.

He looked at Fabian "Ahh, ehh, may nakita kasi akong ipis papatayin ko sana."

"Ahh? Di'ba takot ka sa ipis?" Pagkuway tanong nito.

He grinned awkwardly "Hehe, dati yun, hindi na ngayon." Pagsisinungaling niya.

Fabian frowned "Andrei! May ipis sa paanan mo!" Sigaw nito.

He jump scared as f**k "what the f**k?! Nasaan? Ahhhhhh!!!" Sigaw niya dahilan para mapunta sa kaniya ang paningin at atensiyon ng mga kaibigan.

"f**k! f**k! Where's that f*****g cockroach?!" Sigaw niya habang tumatalon.

Betel chuckled "relax lang dude, wala namang ipis, ehh!" Pfft."

Tumigil siya sa pagtatalon at pagsisigaw, he glared at Fabian who's smirking like s**t! "f**k you Fabian!" He cursed then glared some of his friends "umalis nga kayo sa harapan ko, bwisit!" Bulyaw niya sa mga ito.

Umalis na lang ang mga loko patungong guest room habang naiiling-iling at nakangiti na parang asong ulol, tsk! Mga bwisit! Haysst...

Ng tuluyan ng mawala sa paningin niya ang mga lokong kaibigan, mabilis niyang kinuha ang damit ni Deang sa ibaba ng sofa, whoooo! Buti na lang hindi nakita ng mga ito, dahil paniguradong magiging tampulan at laman siya ng topic ng mga ito, mga tsismoso! Tsk.

"Bakit ko ba naging kaibigan ang mga yun?" Tanong na lang niya sa kawalan bago umakyat sa taas.

Nasa gitnang bahagi na siya ng hagdan ng mag-ring ang cellphone niya "Hello Mom?" Sagot niya sa tawag ng makitang ina niya ang tumatawag.

"Be ready son, be here in the date of September 15, by the way, September 30 na ang araw ng kasal mo, Oh, my! I'm so exited in your wedding son, that's all, I have to go, please do care of yourself! Mwah! I miss you son!" Mabilis na saad nito at pinatay na ang tawag.

When the call ended he out a loud and deep breath, parang may pumipiga sa puso niya, he's getting married. Paano na si Deang? Paano na ang puso niya? Bakit kasi kailangan pa niyang ikasal? Bakit pa kasi nahuli ng dating ang dalaga? Kung maaga lang sana ito dumating sa buhay niya, hindi sana siya magpapakasal sa babaeng yun, pero wala na, ehh! Huli na.

Mahal na niya si Deang, mahal na mahal, weeks? Wow just wow, ilang linggo na lang pala ang natitirang sandali para malaya niya itong mahalin at angkinin, pagkatapos ng ilang linggo, wala na! Iiwan na niya ito, masasaktan na ang puso niya.

"Hindi pwede—Damn it!" He shouted in so much frustration and he throw his phone to the wall at dahil gawa yun nang HTC, hindi yun nabasag o nasira man lang.

Hindi pwede. Ayaw niyang ikasal, he loves Deang, he really loves her.

Does she loves you back? Anang isipan niya

No, he didn't know, alam niyang may nararamdaman din ito kahit papaano, but he don't want to be assuming, ayaw niyang pangunahan ang nararamdaman nito, siya lang ang masasaktan kapag hindi pala tama ang paghihinala niya sa nararamdaman nito, and it hurts, f**k! f**k!

It's true...

Love hurts! s**t!