Bora 34 yaşındaydı; şirketin en genç CEO’su, dışarıdan bakıldığında her zaman ağırbaşlı, kontrollü, mesafeli biriydi. Ofiste herkes onun soğuk ama adil olduğuna inanırdı. Kararları kesindi, gülümsemesi nadirdi, sesi her zaman sakin ve otoriterdi. Kimse onun içindeki fırtınayı görmemişti – ta ki o geceye kadar.
Nilüfer 22’sinde, hayatında ilk defa böyle bir özgürlüğün tadını alıyordu. O baskıcı evden, annenin sürekli “fazla güzel olmamalısın” uyarılarından, abinin “kızım senin yerin burası değil” bakışlarından kaçmış gibi hissediyordu. Parti gecesi ona hem bir kapı açmıştı hem de onu uçuruma yaklaştırmıştı.
*
Dudaklarını boynuma indirdiğinde bile hareketleri aceleci değildi. Önce dudakları tenime değdi – sıcak, kontrollü bir temas. Sonra hafifçe öptü, nefesini hissettirdi. Dişleri derime
