Do More of What You love -chapter 1
Kasalukuyang nag aaral ako ngayun sa bahay, ayaw ng pamilya ko na pag aralin ako sa publikong paaralan kaya't ginusto nilang sa bahay na lang ako pag aralin... dahil na rin sa takot nila na maulit ang pangyayari sa nakalipas na taon...
1 years ago, May nagtangka sa buhay ko, at sinaksak ako gamit ang kutsilyo, buti na lang at hindi kopa katapusan nung araw na yun, dahil kundi lang ako nadala sa hospital malamang wala ngayung preiya na mag sasalayasay sa Inyo ng kwentong ito, charrot...
Natatakot ang pamilya ko na baka pagtangkaan na naman daw ang buhay ko... ako lang kasi ang iisang tagapagmana ng Cruz Family...
Nga pala My name is Preiya Cruz 17 years old .
Sabihin na lang natin na mabait, matalino, Mahina, Maganda, mahinhin, at masunurin ako sa mas nakakatanda sakin kaya naman mahal na mahal ako ng pamilya ko...
Hindi nila ako hinahayaang mag desisyon sa sarili kong buhay, gusto nila sila na ang mag de-desisyon para sakin, at yun yung pinaka ayaw ko sa lahat, hindi naman sila yung may buhay bat sila yung nag de-desisyon para sakin.... peru kahit na ayaw ko kailangan ko parin na sundin kasi si lola,lolo, at sina mom and dad ang nag uutos...
Puro na lang Oo ang tanging bukambibig ko sa tuwing tinatanung nila ako kung ano raw ang opinyon ko...
Ewan koba sa kanila... bat nila tinatanung kong anung opinyon ko kong hindi rin naman nila susunod...
Nagsasayang lang ako ng laway.
Ang akala nila mommy hindi ako nakakalabas ng bahay,peru ang hindi nila alam, nagkakamali sila, sa tuwing gabi at tulog na ang lahat lumalabas ako at nakikipag-usap sa mga myembro ng grupo ko...
Kung hindi nyu na itatanung, isa ako sa may matataas na ranggo sa DOUBLE X-ALLIANCE, 2 years na akong may mataas na ranggo peru hanggang ngayun hindi ko parin nakikita kong sinu yung boss... grabe naman sila parang hindi ako myembro...
Bali-balita lang na isa raw lalaki ang boss,at napaka gwapo, peru hindi ko sya nakita ni isang beses...
Nagising ako sa realidad ng bigla nalang magsalita ang Guro .
"Miss Preiya,are you listening to me ?"
Wika ni miss Vironnica...
"A-ah, sorry po?" Aniya ko na tila wala sa tamang pag iisip.
"Ma'am pwede po bang magpahinga muna tayu?, inaantok na ako eh.." pag dadahilan ko kahit na halata naman na ayaw ko lang mag aral...
Hindi naman sa tamad akong mag aral, kaso napaka bored wala akong kasama mag aral panu ako gaganahan niyan...
I was a top student naman back then, nung nag aaral pa ako sa Private school.
Kaso ewan koba kay mommy...para namang mapapahamak ako pag lumabas ako,...
Wala akong pinagkaiba sa Mga taong priso...
Haynaku, panu ko kaya makakamit ang kalayaan..ay charrot...
"Oh, sige na nga... " wika ni miss veronnica...
"Salamat," aniya ko at siyang inirapan ko si miss veronnica...
Siguro sa mata ng iba isa lang akong hamak na binibini, peru ang hindi nila alam sa mata lang nila yun...
Palagi kong dala ang charisma ko kahit saan... hindi sa pagmamataas peru May hitsura din naman ako... Maputi, matangos ang ilong, Kulay Pula ang labi, matulis ang Panga na pweding gamiting panaksak.
Naglakad ako papuntang Garden, wala namang tao dun maliban sakin...
Nakakapagod kayang umupo ng buong araw at mag aral, ang sakit tuloy ng likod ko... nakasuot ako ngayun ng bestida na kulay Asul, hawak hawak ko ang ibabang parte ng bestida upang hindi ako madapa... Agad agad akong humiga sa mga damo, total nililinis din naman yun, nakatali yung buhok ko ng normal lang,.nakapatong ang ulo ko sa wrist ko.
Siguro guys nagtataka kayu kung bakit bestida suot ko imbis na uniporme..
So it happened na tinatamad akong mag uniporme at atat na atat naman si mommy na makitang sinuot ko yung niregalo nyang bestida kaya upang hindi mapagalitan sinuot ko na lang yung bestida.
Pinagmamasdan ko yung mga ibon sa kalangitan... tanda kopa nung bata ako hinahangad ko na maging Isang ibon na malaya, nakakalipad kahit saan, o di kaya isang painting , yung kahit gaanu pa kagulo ang gagawin nila ang lahat maintindihan lang nila ang ibig nitong sabihin...
Oo, gusto kung ini-intindi ako nila mommy, at daddy, pati narin sina lolo at lola, kaya nga hinangad ko noon na kung pwede lang sana.maging isa akong painting ...
Ganun ba talaga kahirap na intindihin ako? Hindi naman diba?? Gusto ko lang maging malaya tulad nung ibang mga tao... gusto ko lang maging normal na tao, yung tipong magagawa ko yung mga ginagawa nila... kaso hindi eh..
Nung baby pa ako gagawin nila ang lahat at ini-intindi nila ako, but everything change ngayung malaki na ako..
Minsan pa nga naiisip ko na bumalik na lang sa nakaraan, kaso panu ??.
Naiinggit ako sa mga normal na tao..
Yung tipong nagagawa nila lahat ng gusto nilang gawin.. pwedi nilang kainin kung anung gusto nila..
Kasi ako hindi... puro na lang bawal...
'Bawal yan,tataba ka' 'hindi ka jan pwede may allergy ka'
Kulang lang atah pagbawalan nila akong kumain, anu pang silbi ng pamumuhay kung hindi ko naman magawa ang gusto ko...
Puro na lang 'bawal kang lumabag sa batas' 'labag yan sa rules'' bawal kang lumabas' puro na lang bawal..
Sa mata ng iba napaka swerte ko... peru i swear to god mamatay pa ako ngayun, hindi ako swerte... puro na lang bawal...
Bawat kilos ko binabantayan, pati na rin paglalakad, pagtulog,pag upo, pag kain, argh... almost lahat ng kilos ko kulang na lang pati na rin pag lalabas ko ng feces o di kaya pag ligo...
Napakagandang pagmasdan ang kalangitan, asul na asul, kasabay ng mga ibong lumilipad... at ang amoy ng Bulaklak na simoy ng hangin ,mga paru parung nagliliparan sa puno ng sirguwelas... mga dahong nahuhulog galing sa puno, mga huni ng ibon...
Kaygandang pagmasdan...
Palagi akong nasa graden pag wala akong magawa, Palagi rin ako nasi-sermonan ni mommy dahil sa kilos ko, isang beses pa nga akong pinagalitan ni mommy .
Habang nilalanghap ang simoy ng hangin,at nakapikit ang aking mga mata bigla na lang akong nagising sa realidad dahil sa boses ni mommy
"Preiya tumayo ka nga ,matatawag ka pa bang babae sa kilos mong yan?" Sigaw sakin ni mommy dahilan para mapatayo ako sa gulat.
"M-mommy, nanditu na po pala kayu.
Kakarating nyu lang poba?" I ask as i lower my head.
We we're standing face-to-face ramdam ko na nag iba ang ihip ng hangin pagkarating ni mommy...
Haynaku pati ba naman ang hangin dinadamayan ako..
"Sumunod ka sakin preiya" wika ni mommy na nagpatuloy na sa paglalakad..
"Sige po" i said as i lower my head atsaka sumunod sa bawat hakbang ni mommy...
Haynakuh,ayan na naman si mommy pangangaralana na naman ako...
Deri-deritso kami sa paglalakad at ilang sandali pa nakapasok na kami sa loob ng mansion, umupo ako sa sofa katapat ng kinaroroonan ni.mommy.
I'm sure 1 week na naman akong hindi makakapag pahingan...
Tuturuan na naman ako ng kung panu kumilos bilang isang mahinhing binibini...
Ay ang puta bat ba kailangan ko pang matoto... marunung naman ako...
Peru kung tu-tu-usin naman kasalanan korin,kung hindi ko ginamitan ng charisma ko si miss Veronnica kanina malang hindi ako napapagalitan ngayun.
"Dadating mamaya ang mga mag tuturo sayu kung panu kumilos bilang isang dalaga.." she said..
Anu ?!! What the heck,! Again ?, kakatapos ko lang maturuan the day before yesterday ah...
"Mom,kakatapos ko lang po maturuan the day before yesterday ah, u-ulitin na naman !" Wika ko habang nakanguso.
"Kung naturuan ka talaga eh bakit grabe ka kung kumilos kanina... Preiya nakakita ka naba ng dalaga na humihiga sa mga damo ?, hindi diba ?? Ikaw lang..." aniya niya..
Inis ako dahil dun, anu naman i wala namang bisita, anu naman ngayun kung humiga ako sa damohan, wala namang bisita...
"Preiya,you're not a kid anymore, 17 years old kana, kaya dapat lang na matoto kang kumilos..." wika niya.
"Hindi moba nakita ang anak Na dalaga ni Mr. Smith ?si Ran? Napakamahinhin nyang dalaga, hindi tulad mo, na parang lalaki kung umasta..,kasalanan to ng daddy mo eh, pinapasama ka kasi niya sa Militar noong bata ka pa kaya ayan pati kilos mo pang lalaki narin.." dagdga pa nya.
Yes,my father brought me at the militar when i was a kid maybe 8 years old pa ako nun, sometimes sumasali ako, without mom knowing.. magka same vibe kami ni daddy...
Up until now,pag wala si mommy pinapasama ako ni daddy...
Peru, ang iba ang lahat mula nung malaman ni mommy, ang tungkol sa pag sama ko kay daddy...
Mom was so strict, Ewan ko ba bat naging isa akong babae... Guys hindi naman sa pinagsisisihan ko na naging isa pa akong babae, kaso kasi Sumo-subra na si mommy, Bakit hindi pweding maglakad kung saan ako komportable, bakit hindi ko pweding gawin ang mga bagay na gusto kong gawin..
But sometimes, napapaisip rin ako... habang buhay naba kaya akong magiging sunodsunuran sa kanila ?
Habang buhay naba kaya akong Makukulong sa mansiyong ito ?
Ilang sandali ang lumipas ♡ ********
I was walking, habang may nakapatong na maybe lima(5) o (7) pitong libro sa ulo ko...
Dahil nga sa 3 inches na takong nung sandal ko Nadapa ako sa paglalakad at nahulog yung libro galing sa ulo ko.
Napaupo ako sa Marble na sahig..
Hinihimas yung paa ko kung san natapilok a while ago..
Agad agad naman akong tinulungan nung mga trainor...
"Miss Preiya,okay lang po ba kayu ?"one of them ask worriedly...
Kitang kita sa mga mata nya na nag a-alala siya...
"I'm fine, don't worry..." pag kukunwari ko kahit na alam ko sa sarili ko na masakit yung paa ko..
Tuloy-tuloy na ang aking paglalakad, at I swear to god, nakakapagod na ulit-ulitin, wala rin akong choice kundi sundin ang utos ni Madam este Mommy..
Wala rin dito si daddy na maaring tumulong sakin na kausapin si mommy.
Dumating si mommy at kasalukuyang Nagbabantay sa Pag lalakad ko..
Almost an hour, pagod na ako...
"Mom, pwedi po bang magpahingan muna? Ang sakit napo ng mga tuhod ko.." wika ko na without any glimpes of happiness in my face..
Napansin siguro ni mommy na pagod na ako kaya pinayagan nya akong magpahinga...
Ilang sandali pa ♡**************
Kasalukuyan akong nakatayo Sa Balkunahe, na tila pinagmamasdan ang kalangitan, Ang ganda ng kulay ng langit, at may mga ibong nag liliparan...
I love sight seing, and it makes me happy , hindi ako pinapayagang Makipag ugnayan sa kahit na sinu kaya kinulekta ni mommy ang phone at ibang gudget na mayron ako...
Mom was afraid that i may be seing someone secretly at baka raw may ka relasyon ako ng pasekreto kaya wala syang tinira ni isa sa mga gadget ko..
Napaka boring dito sa bahay, wala rin akong Magawa na kahit ano...
Hindi rin ako makalabas ng Mansion kasi may mga bodyguard na naka bantay...
Wala akong pinagkaiba kay Princess Rose yung nasa Your Highness na nobela,, kaso hindi ako prinsesa isa lang akong hamak na tagapag mana..
Mabuti sana kung may kapatid ako, kaso wala...
Ilang minuto ang lumipas Naisipan ko na Matulog, kaya pumasok na ako sa bed room, akmang papasok na ako kaso bigla na lang May kumatok sa Pintuan.
"Miss preiya, pinapatawag po kayu Ni Madam... Mag a-aral raw po kayu... Nasa baba napo si Miss Veronnica.."
Wika nung isa sa mga Maid ditu sa bahay.
"Ate Rina Pakisabi na lang po Sa madam na Ayaw ko. matutulog na ako..." akmang hahakbang na ako papasok sa bed room ng bigla kong marinig ang boses ni Mommy.
"Pag hindi ka Bumaba at Mag-aral, Sisiguradohin ko na hindi na Makaka pag turo ulit si Miss Veronnica kahit saan" wika ni mommy...
Haynakuh,ayan na-naman si mommy, kinuha na naman niyang hostages si Miss Veronnica para Pag-aralin ako..
Hindi kona pinansin si mommy at sa halip pumasok na ako sa bed room.
Ng bigla kung marinig si Mommy.
"Rina, pakisabi mo kay Mr. Bai na Kasuhan nya si Miss veronnica ng Fraud.." sambit ni mommy..
Agad agad naman akong napatakbo palabas ng room.
"Mommy, wag... please maawa po kayu kay miss Veronnica, sige po mag aaral na ako... " pagmamakaawa ko.
Nakita ko na medyo may kaunting brightness sa mukha ni mommy.
"Rina, wag munang ituloy... " utos ni mommy atasaka naglakad pababa sa hagdan..
I left a sigh of relieved...
Buti na lang, kundi ewan ko kung panu i-e-explain kay miss veronnica..
Bumaba na ako para mag aral...
*******
Nakaupo ako in front of miss veronnica, hawak hawak ang ball pen at kinakagat ang pinaka dulo nito...
I swear to god,kahit ilang beses mopa akong patayin, napaka boring mag aral ditu sa bahay...
Sinamaan ko ng tingin si Miss veronnica dahil ayaw nya akong payagan na mag pahinga...
Tumawa naman sya dahil sa binigay kung tingin sa kanya..
She then sat on the front chair..
"Preiya, patawarin mo sana ako, sinusunod ko lang ang utos ng mommy mo..." wika niya na tila malungkot..
"I know, but... bakit kasi napaka strict nya... kailangan ba talagang parusahan nya ako,everytime na nagkamali ako..." sinabi ko at ngumuso..
She stand up in her sets and then caressed my head...
"Alam mo preiya, walang magulang ang gustong ipahamak ang anak, sa tingin ko naman gusto lang niya na Matoto ka panu kumilos bilang babae" wika nya.
"Preiya,let me tell you a secret " dagdag niya at saka Ibinulong sa kanang tenga ko...
"May alam akong laro na Mas Madali, kaso secret lang natin yun okay ? Tuturuan kita bukas... okay ba ?" Bulong nya...
I was so happy to hear that,...
Kaya medyo naganahan akong makinig sa diskasyon niya...
Binigyan nya ako ng takdang aralin.
Na ipapasa bukas..
**********************
Kasalukuyang nakaupo ako ngayun sa Sala sinasagutan ang takdang aralin..
"Preiya,Nandyan na yung magtu turo sayu ....." biglang napatigil si mommy sa pagsasalita ng makita nyang sinasagutan ko yung papel...
It's normal kay mommy na ma shocked, cause never ko pang ginawa ang mga takdang aralin ko sa bahay...
Agad agad naman tumabi sakin si mommy " preiya okay ka lang ba?
May masakit ba sayu ??nilalagnat ka ba ?"she ask rapidly...
Grabe ka naman mommy , hindi ba pweding nagbagu na yung tao ??
"Mommy, Nag-aaral pa ako mamaya na lang..." seryosong tugon ko..
She was in a total shocked, dahil sa sinabi ko...
Agad agad siyang Tumayo at tumawag ng Maid...
"Manang tumawag ka ng Doktor..." she said ...
Agad agad naman akong napatayo at hinila ang kamay nya...
"Anuba mommy, hindi na kailangan, okay lang ako, anu ba kayu..." wika ko.
Agad agad niyang chineck kung may lagnat ba ako, hinawakan nya ang panga ko at waring Hindi makapaniwala sa nakita...
"PREIYA, ikaw ba talaga yan ?" Wika nya
Mommy, napaka OA nyu naman, insulto na po yan Mommy...
KINABUKASAN *******
Naglalakad ako sa isang Garden na Puno ng mga bulaklak at mga rosas, at may mga paru-parung nag liliparan,
At sa paglalakad may nakita akong isang lalaking nakatalikod nakasuot ito ng itim na Vampire coat at naka sumbrero ng kulay itim...
Nagtaka ako.... sinu kaya sya ??.
"Sinu ka ?" Tanung ko...
Bigla na lang siyang humarap sakin...
Putang ina ang Pogi !! Napakatangos ng ilong nya, Pula ang labi, makinis ang balat, Napakaputi, pinaglihi atah sya sa Nyibe, singkit ang mata, napakalalim ng Dimple niya...
After seeing him, I feel My face heated up, at napaka bilis ng t***k ng puso ko..
My hearts stumping so fast, kulang lang mahulog sa isophagus...
nagliliparan ang mga paru-paru sa tyan ko...
Ganito ba naman kapogi... bigla na lang syang nag salita..
"Hey,lady are you willing to be with me ?" He said as he smile at me mas lalo pa syang pumogi..,Pakiramdam ko dumiretso na sa Lalamunan ko ang Puso ko dahil sa kabog....
As i was very happy, nakatitig lang ako sa mukha nya...
"MISS PREIYA ! gumising na po kayu... "
Bigla na lang akong nagising sa realidad dahil sa sigaw ni Manang Nolie...
Napatalon ako sa pagkakahiga ng marinig ang sigaw ni manang Nolie
,idinilat ko na ang mata ko, and then i realized na panaginip lang pala ang lahat....
I rubbed my eyes and climbed out of bed....
Naligo na ako atsaka nagdamit ng Normal na damit...
Hindi na ako nag damit ng Pormal total nandito lang naman ako sa bahay....
Bumaba na ako para mag almusal...
Napaka lawak ng dining table peru ako lang ang nakaupo, Naisipan ko na sa Pinaka dulo na lang ako umupo total any sets naman ay available...
While i was eating bigla na lang Dumating si Mommy na naka bihis nang pang pormal na damit... Hindi na ako nagtaka pa, kasi palagi naman syang Nag susuot ng pormal na damit ditu sa bahay...
I took a glance at her at nagpatuloy na ako sa pag kain...
"Preiya, bat hindi ka nagdamit nang pang pormal ?" Wika niya na tila nagagalit..
"Para san pa?, wala naman akong pupuntahan, atsaka mom, diba hindi nyu ako pinapayagang umalis ng bahay ?" Wika ko habang nakababa lang ang ulo ko...
"Preiya, darating ang Lola't lolo mo mamaya, pag nakita ka nun na hindi naka damit ng pormal I'm sure papagalitan ka nanaman nun..."after she said those words, my lips twitched, binangon ko ang ulo ko at tinitigan si mommy..
"Mom,are you for real?!, peru diba sabi niya Sa Makalawa pa raw sya darating?
Atsaka bakit naman biglaan ang pag uwi nila ?, what about dad ?"wika ko na tila natataranta...
I admitted takot lang ako kina lola't lolo, sinu ba naman hindi matatakot, back when i was 14 pinarusahan ako ni lola, and i was sent to the temple for more that a week... and after that natakot ako na maulit yun...
Kaunting pagkakamali lang yun, kasi lumabas ako na naka pambahay at ayun nagalit si lola at sinagot sagot kopa sya....
"Darating din ang dad mo,, kaya mag bihis ka ng Pormal..."wika niya..
"What time sila darating?" I ask.
"Mga 1:00 pm"aniya niya...
I left a sighed of relieved...
Umalis na si mommy at naiwan lang akobsa dining table na mag isa...
I was in the middel of my thoughts i was thinking why would they rush on going back, dati naman hindi sila ditu umuuwi maliban na lang kung kaarawan ko at kung may mga importanteng bagay na kailangang asikasuhin ditu sa mansion...
Bat naman kaya sila uuwi ditu ?,wala rin naman akong narinig sa mga kasambahay na impormasyon..
At tapos narin ang birthday ko, wala rin namang nasabi sakin si mommy .
-Haynakuh, Preiya wag ka na ngang mag isip ng kung anu-anu... aniya ko sa sarili ko.
Nagpatuloy na ako sa pagkain..
Pagkatapos kung kumain naisip ko na magpahinga muna ako sa Sala, kaya naman naglakad ako patungong sala.
On my way papunta sa sala, may mga Designer at mga staff akong nakita, nilagyan rin nila ng red carpet ang daan,.
Napakalawak ng mansion kaya madaming staff ang kinailangan,
I wonder why would they used a red carpet, gaanu ka bungga ang dekorasyong ito para salubongin sina lola, kaya naisip ko na tanungin si mommy...
Nagmadali akong maglakad hanggang sa makita ko si mommy sa pinaka dulo ng mansion na nag co-comand sa mga staff....
Naglakad ako palapit sa kanya...
Akmang mag sasalita na ako ng biglang humarap si Mommy...
She glared at me from head to toe.
At dahil siguro nakita nya na hindi pa ako nakakapag bihis kumunot ang noo nya...
"Preiya, bat hindi ka nag bihis ?" Naka kunot nuo nyang tanong..
"Mom, sabi nyu 1 pm pa sila darating kaya naisipan ko na mag libot libot muna..." aniya ko.
"Peru mommy.. bakit may mga designer at mga staff ditu sa mansion?, bakit may red carpet rin ?" I ask.
Hindi na nya ako sinagot at sa halip...
"Wag ka nang maraming tanung, at pumasok ka na lang sa kwarto mo..." aniya niya.
"Miss Marlene, tulungan monga si Preiya na mag bihis,"pagtawag ni mommy sa isang babae..
"Sige po madam." Wika niya.
Tuloyan konang nilandas ang dapat kung landasin..
Nasa kwarto na ako.
Nakatayo in front of the mirror,
Nag try ako nang iba't ibang dress kaso wala akong nagustohan, hanggang sa Napaisip ako kaya sinuot ko na lang yung kulay Pulang dress ko na Longsleeves at hindi tulad nung iba na kitang kita yung likod ko..
Pagkatapos umupo ako sa upuan in front of the body mirror...
After Marlene done the make up,
Sinusuklay nya yung buhok ko,
Nang biglang may kumatok sa pinto.
(Knock)
"Pumasok ka" anya ko..
"Miss Preiya Dumating na po Si Sir.."aniya nya..
"S-si daddy ?" Sa laking gulat ko napatayo ako...
"Opo, at may...." hindi pa natatapos magsalita ang isa sa mga kasambahay,
Tumakbo ako palabas, dahil nga medyo Malaki Yung damit hinawakan ko ito sa pinaka dulo...
Tumakbo ako na walang Suot na sapatos...
"Miss preiya ....."
Tumakbo ako pababa sa hagdan hanggang sa Makarating ako sa Office ni daddy...
Akmang papasok ako kaso Napansin kung Naka close ang pinto at tanging mga boses lang nila ang narinig ko...
Babalik na sana ako kaso bigla kung narinig ang pangalan ko sa pinag uusapan nila...
"Nga pala, Matagal tagal na rin simula nung makita ko si Preiya, bata pa lamang siya... kasing edad nya si kyle ."
"Ay,tama ka malaki na ngayun si preiya, ang bilis talaga ng panahon, dati rati eh, dinadala ko siya sa tuwing pupunta ako sa militar, tanda ko pa nun na magka sundong magka sundo sila ni Kyle..." wika ni Daddy..
Bigla na lang akong napatigil sa paglalakad....
"KYLE SMITH ?" I mumbled.
Kung ganun siguro Daddy ni Kyle smith ang kasama ni Daddy ngayun...
Kyle Smith- hinding hindi ko sya makakalimutan, Back then when i was 16 Patay na patay ako sa lalaking yan, i confessed kaso bigla na lang may dumating na kung sinung babae at sabi Girlfriend raw siya ni Kyle...
Hindi naman nagdenied si kyle....
Sabihin na lang natin na hinahabol ko si kyle back then nung nag aaral pa ako sa A university, Si Kyle smith sya ang unang Crush ko, or sabihin natin na Siya ang first love ko... Huli kaming nagkita the day before the Incident...
That day Pinagbalaan nya ako na mag iingat,At wag pupunta sa walang katao taong lugar, ewan koba bakit nya yun sinabi, Tinatak ko naman yun sa utak ko kaso nga lang pag Nakatadhana na mangyari, mangyayari talaga...
Mula nung Incident hindi ko na sya muling nakita, atsaka Hindi kona rin alam ang hitsura nya ngayun,...
Back then palagi akong Nakasunod sa mga yapak nya, sya ang rason kaya napunta ako sa A university, kahit saan sya magpunta dun rin ako, When we were a kid palagi kaming naglalarong dalawa, yes right Karamihan sa mga kaibigan ko nung bata pa ako Mga lalaki, mga Anak nung mga kaibigan ni daddy... isa na rin dun si Kyle Smith at si Mike Montefalco at si Cure Frost at marami pa... isa lang ang kaibigan kung babae at yun ang kapatid ni Kyle smith si Ran smith Mas bata sya sakin ng isang taon... at hindi rin kami parating nagkakausap kasi nga hindi kami magka same vibes, dalaga sya at ako naman binata kung kumilos..
"Preiya,anung ginagawa mo ditu ? Atsaka asan yung sapatos mo?, matatawag ka pa bang dalaga nyan?,
May bisita ang daddy mo ngayun kaya kung ayaw mung lumabas ang balita na Ang Hairess Ng Cruz Family na si Preiya Cruz ay isang Kulang kulang ?"wika ni mommy sa likod ko.
Napatalon ako sa gulat...
"M-mommy ?"i stummered..
Binigyan nya ako ng masamang tingin.
***************************
Kasalukuyang nakahiga ako ngayun sa malambot kung kama..
Iniisip kung anu na kayang hitsura ngayun ng First love ko...
Masasabi ko na nasa kanya na ang lahat...
Tandang tanda ko pa noon, Siya ang nagligtas sakin Nung muntik na akong masagasaan, ay ewan ko ba peru dati kasi puro kamalasan ang dala ko sa kanya...
Nagsimulang magbago ang tingin nya sakin nung palagi akong nasasangkot sa away,... at Yung Putang bababe na yun nag d-drama sa harap Ni kyle..
Tanda ko pa nun, sinampal ako mg hinayupak na babaeng yun kaya sinampal ko sya pabalik, at kakarating lang nila kyle and then nakita lang nya kung panu ko gantimpalaan ang babaeng yun... I'm Talking About Mylene Kang she was the Ex girlfriend Ng Pinaka iingatan kung si Kyle smith..
And Nung nakita ni Mylene na dumating si kyle agad agad syang Nagkunwaring nasaktan sa sampal ko at umiyak sa harap ni Kyle, na parang hayop, hindi na ako nag explain kasi akala ko Hindi yun paniniwalaan ni kyle, kaso mali ako ng akala...
Nagalit sakin si Kyle at Hindi niya na ako pinapansin... I was hurt back then peru okay lang kasalanan korin naman yun eh, kasi hindi ako nag explain...
And after a week dun kona rin naisipang mag confessed, pinagisipan ko yun ng paulit ulit peru buo na ang desisyon ko, kaya kinabukasan inamin ko sa kanya sa AR(announcing Room) Inamin ko sa kanya at sa buong A University na mahal ko sya at may nararamdaman ako sa kanya, and back then They were still together nung hinayupak na babaeng yun, at inamin ko sa kanya yung tunay na nararamdaman ko para matapos narin yung paghihirap ko , I don't want to be his friends, kaso Nung nalaman nya na may nararamdaman ako sa kanya he talk to me privately,...
Kaya we built stay ftiends na lang, alam ko na may Sarili siyang Raso kaya nya yun nagawa, and i agreed up until now hindi parin naglalaho yung one sided love na yun, at hindi ko akalain na dun na pala magtatapos ang pagiging Friends namin, kasi kinabukasan nung araw na yun He left papuntang abroad at naging LDR (stands for LONG DISTANCE RELATIONSHIP) na sila Ni Mylene Kang, at hindi konarin nabalitaan kung anung nangyari sa relaston nila... at hindi rin ako interesadong malaman ... Masasaktan lang ako ... hindi naman sa sinisisi ko si Mylene dahil nagustuhan sya ni Kyle peru andun parin talaga yung feelings na gustong gusto ko syang sabunutan dahil sa sya ang nagustuhan ni kyle..
Palagi rin nya akong Pinagtatawanan back then kaya palagi kaming nag aaway sa school
Normal lang na piliin siya ni kyle over me, Kasi maganda siya, matalino, matino, Top students at hindi katulad ko na may pagka boyish... at kung tutuusin nasa kanya na ang lahat,..
Aaminin ko nagseselos ako sa tuwing nakikita ko sila na sabay ba-baba sa isang kotse, at sabay kumakain ng launch sabay nag s-study sa Library,
Kaso anung silbi ng selos ko,kung ugali pa lang talo na ako...
Hindi ko alam kung sadyang slow lang si Kyle o talagang Nagkukunwari sya na slow, kasi binibigyan ko na sya ng hints na may gusto ako sa kanya nung hindi pa ako nag co-confessed peru para bang hindi niya makuha ...
And i was irritated on that, talagang almost lahat ng Paraan ginawa ko, kaso sadyang hindi nya makuha, hanggang sa mag confessed ako, at ayun nanga he told me na we built stay friends na lang..
At subrang nasaktan ako dahil dun, I cried the whole nights, masakit yung nangyaring yun, para sakin hinding hindi ako magsasawang Mahalin sya ,kahit na inayawan na nya ako at the first place...
Subrang sakit peru, hindi yun reasonable para sumuko ka na at magpakamatay or what's so ever.
Imbis na magpakamatay why don't you try changing your self? Into the new version of you ?, kaya naisip ko na magbabago na ako... sometimes pa nga ginagaya ko kung panu kumilos yung babaing yun in front of Kyle kaso imbis na matuwa at ma impressed ,natakot sya at tumawa na parang baliw, kaya Hindi kona ginaya yung babaing yun sa harap nya...
And naisip ko na why would i immitate someone else's personality? Napag isip isip ko na Bakit hindi ko na lang tanggapin yung tunay na ako ? Why would i do the thing i hate para sa taong mahal ko ? Na hindi naman ako kailanman pinagtuonan ng pansin!
Kaya i do my very best to presist to who i really am... and at the end tinanggap ko kung anu talaga ako,..
Kasi Kung totoong mahal mo yung isang tao, Mamahalin mo sya nang
buong puso maging sinu man sya, or kahit anu pa sya... kaya I believed na Kung may taong magmamahal sakin, tatanggapin nya kung anu man ako, and from that day Tinanggap ko kung anu talaga ako ...
Mas mabuting Mahalin ka nya kung sinu ka man hindi yung minahal ka nya dahil sa ginawa mo ang lahat Para mapansin niya na ikaw yung ideal woman nya, mula rin nung araw na yun hindi kona ipinagpilitan ang sarili ko sa taong Hindi naman ako kailanman pinahalagahan...
Gusto kung intindihin nila ako kung panu ko sila ini-intindi, gusto kung pahalagahan nila ako kung pano ko sila pahalagahan, gusto ko na mahalin nila ako kung panu ko sila mahalin, yung tipong kahit nagkamali ako sa halip na parusahan pinapatama na lang sakin yung kamalian ko...
And gusto ko na kilalanin nila ang tunay na ako , yung tipong alam nila kung bakit ako nagalit, or bakit ako umiiyak...
Gusto ko lang naman ng attensyon, oo uhaw ako sa attensyon, it's because lumaki ako sa striktong pamilya, lumake ako na sunodsonuran sa mga rules sa bahay, bawat kilos may rules, bawat pananalita may rules,
Hindi kona napigilang umiyak dahil na-alala ko kung panu niya sabihin yung salitang " i'm sorry preiya, let's be friends, i'm already into Mylene, and i won't do the thing that could hurt her."
That memories was still in my mind, up until now, naalala ko ang lahat simula nung marinig ko ang pangalan nya..
Peru ang ipinagtataka ko kung bakit nanditu si uncle smith ??
Agad agad akong tumakbo papuntang office ni dad... at ganun na nga hindi parin tapos mag-usap sina daddy at uncle...
Hindi kona namalayang wala pala akong suot na sapatos,..
"Miss preiya .."
hindi ko na pinakinggan si manang Nolie at sa halip.......