Çarkın Dişlileri
248 Words
Baran'dan haber üç gün sonra geldi.
Tek satırdı. Bilinmeyen bir numaradan, sabaha karşı altıda: "Halloldu. Sağlam."
Melike okudu, sildi. Telefonu yüzüstü koydu.
Sırtüstü uzandı, tavana baktı. Yanında Erkan'ın nefesi derin ve düzenliydi.
Halloldu.
İçinde bir şey gevşedi. Gergin bir ipin yavaş yavaş çözülmesi gibi.
---
Ama o gün öğleden sonra hesapları kontrol ederken bir şey hissetti.
Önce belirsizdi. Bir kıymık gibiydi, nerede battığını bilmiyorsun ama varlığını hissediyorsun.
Akrep neden kabul etti?
Bu soru daha önce gelmemişti aklına. Ya da geldiyse bile o günün telaşında kaynayıp gitmişti. Şimdi duruyordu önünde. Büyüyordu.
Eğer Akrep parayı sorguladıysa, kaynağını araştırdıysa... O araştırma bir yere varır. Bir ağda her titreşim merkeze ulaşır.
Merkez kim?
Melike bu soruyu sormak istemiyordu.
Ama sormuştu işte.
---
O gece yemekte Melike sordu: "Muhasebede bir sorun var mıydı son günlerde?"
Erkan kadehi bıraktı. Düşündü.
"Neden sordun?"
"Hiç. Ankara dönüşünden beri rakamlar biraz dağınık geldi."
Erkan'ın gözleri bir an kıpırdadı.
"Küçük bir tutarsızlık vardı," dedi. "Ankara projesi kalemi. Muhasebe araştırıyor."
"Ha," dedi Melike. Kadehini kaldırdı. "Hallolur o."
Gülümsedi.
Erkan da güldü.
İkisi de karşısındakinin ne düşündüğünü bilmiyordu. Ya da ikisi de biliyordu ama söylemiyordu.
---
Kudret o gece malikânesinde ekranın başında uzun süre oturdu.
Döngü tamamdı. Para dönmüştü. Melike henüz farkında değildi.
Naif, diye düşündü. Ama naiflik geçicidir.
Bu kadın çok geçmeden görecekti. Ve gördüğünde ne yapacağı... Asıl soru buydu.
Melike ilginç bir kadındı. Doğru ellerde çok iş yapardı. Ya da yanlış ellerde büyük sorun olurdu.
Hangisi olacağı henüz belli değildi.
Kudret için belli olmayan şeyler, en ilginç şeylerdi.
- Writer
