Söylediklerime inanılmaz bozulduğu her halinden belli oluyor. Ama o da uzatmak istemiyor olmalı. Böylece hiçbir şey söylemeden yürümeye devam ettik.
Güya en yakın arkadaşımın doğum günü. Ama ben şimdiden eve gitmek istiyorum.
Okulun kapısından girerken “söylediğim saatten erken geldik. Başak bir yerlere gitmiş olmasın,” diyor Berk.
“İstersen önce bir ara, boş yere sınıfa kadar çıkmayalım,” diyorum her ne kadar sınıfta olduklarından emin olsam da.
“Haklısın, bir arayayım bakalım,” diyerek telefonuna yöneliyor. Tek bir tuşa basarak araması dikkatimden kaçmasa da sevgilisini hızlı aramaya kaydetmesi kadar normal ne olabilir?
“Sınıftalarmış hâlâ,” diyor sırıtarak. Sevgilisini göreceğine bu kadar mutlu olacağını düşünmemiştim. Az önceki atışmamız olmasaydı onunla uğraşabilirdim.
Basamak
