Zehir’in evine anahtarın yerini bildiğim için girmiştim. Korumalara ise ona sürpriz yapacağımı eğer söylerlerse ve Zehir anlarsa hepsini kovduracağım söylediğimde beni başlarıyla onaylamışlardı. Saat 18.53 dü.
Kapıyı arkamdan kapatıp hiç ışıkları açmadan mutfağa ilerledim. Zehir büyük ihtimal mutfağa girmezdi. Girerse de kocaman mutfaktı saklanacağım yer çoktu. Mutfaktaki sandalyeye pturup beklemeye başladım.
19.12 de kapının kilit sesini duydum.
Ardından Zehir’in yukarı çıktığını anladım. Büyük ihtimal üzerini değiştirecekti.
19.40 olduğunda aşağıya indi. Beklemekten ağaç olmuştum burada! Bahçeye doğru ilerleyecekti ki kapı çaldı, duraksadı ve çarık kaşlarıyla kapıya ilerledi. Her hareketini görebiliyordum. Kapıyı açtığında Ayla’nın sesini duydum.
“Selam Zehir.”
“Selam da, burada ne
