CHAPTER 23

1194 Words

James's POV Liliko na sana ako ngunit hinila ako ni Jeo at iniiling ang kanyang ulo sabay turo sa isang malaking tipak ng bato. Bakit ko nga pala nakalimutan ang sinabi ni Poseidon sa akin. Mabuti nalang at kasama ko siya kaya hindi ako tuluyang naligaw. Maayos naman kaming nakarating sa sinasabi ni Poseidon na mapanlinlang na paraiso sa ilalim ng karagatan. Kasalukuyan muna kaming nagtatago sa gilid ng mga bato upang maka kuha ng tyempo. "Ang ganda parang nasa lupa lang." mangha ko namang sabi habang inililibot ang paningin ko sa berdeng kagubatan na napapalibutan ng iba't-ibang klaseng bulaklak at maraming nagliliparang mga ibon at paru-paru. "Huwag kang magpapalinlang sa nakikita mo. Ang katutuhanan sa kasinungalingang nakikita mo ay ang mga paru-paru at mga ibon ay paniki at mga i

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD