“อาจารย์ครับ รอผมก่อนสิครับ อาจารย์ครับ”
สองขายาวก้าวตามคนที่ตัวเองเรียกว่าอาจารย์เร็ว ๆ แต่ถึงอย่างนั้นคนที่โดนเรียกก็ไม่ได้คิดจะหันกลับมามองแม้แต่น้อย
“โห...อาจารย์ทำไมใจร้ายแบบนี้ล่ะครับ นี่ผมปฐวีไง ปฐวีเด็กดีของอาจารย์ไงครับ”
จบประโยคที่ว่าเด็กดีของอาจารย์ คนที่เดินอยู่ข้างหน้าก็หยุดเท้ากึกในทันที ก่อนที่จะหันตัวกลับมามองลูกศิษย์ของตัวเองที่ยืนตัวตรงสองมือประสานกันไว้ตรงเป้ากางเกง พร้อมทั้งกะพริบตาปริบ ๆ อ้อนวอน
“ก็ไหนตอนแรกบอกว่าวิชานี้มันไร้สาระไง”
ได้ยินคำที่อาจารย์ว่า ปฐวีก็แทบจะถลาตัวเข้าไปคุกเข่าอ้อนวอน ก็ตัวเองดันพูดเอาไว้แบบนั้นจริง ๆ แต่ถ้าหากติด F วิชานี้จริง ๆ มีหวังจบไม่พร้อมเพื่อนแน่นอน
“โธ่...อาจารย์ครับ อย่าได้ถือโทษโกรธลูกศิษย์หล่อ ๆ คนนี้เลยครับ ก็ตอนนั้นผมเป็นห่วงเมียจริง ๆ นี่ครับ ถ้าผมไปไม่ทันนะเธอต้องได้รับอันตรายแน่ ๆ เลยครับ”
ผู้ชายตัวโตพยายามอธิบายเ
