TOP ♛ 01

4170 Words
CHAPTER 1 ﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏﹏ "Wooooaaahhh!! Harris! I love youuu!!!" Tilian ng mga tao pagkarating pa lang ng sasakyan nila. "We're here, atlast." Sabi niya habang inaalis ang seatbelt niya. Hindi na bago ang eksenang 'to sa amin since it's been 5 years simula ng mabuo ang grupo namin. "Oh my goooooddd!! We love you Harris!!" Sinubukan ng ilan na makalapit agad sa sasakyan nila mabuti nalang at tinted ang kotse nila. Mula din doon kita nila kung paano kontrolin ng mga guards ang fans nila. "Showtime guys." As soon as makababa sila ng kotse lalo pang nagpumilit ang mga 'to mahawakan sila at magkapagpicture sa kanila kaya madali silang naglakad papasok sa Exit hall ng Starry Fame Arena kung saan diretso na ng backstage nila. "XNOTE!! XNOTE!! XNOTE!!" You might be wondering.. Who am I? And why this people yelling names? Well I'm a member of Pinoy Boyband called X-Note or mas tamang sabihin na Wrong Note. We have 5 members in the group and I'm incharge in Keyboard. And HARRIS is my stage name, As a band it's really exciting, cool, great and enjoying but ofcourse we are not just like any other boy band group.. How? & Why? Being an Idol Band is just one of our many sides. We all have different reason kung bakit pati ang magulong mundo ng showbiz ay pinasok namin but ofcourse may mga kondisyon bago nila kami nakumbinsi. Isa na dun ang proteksyon ng pagkatao namin that behind these mask hindi madadamay ang other side ng mundo namin.. That only our friends, the agency and us the member of XNote knows. "Everyone gather around." Their leader announce and in just a second nakapabilog na silang lahat. "What can I say? Just enjoy Weirdos!" Lahat ay napangisi at nagpatong-patong na ang kamay. "1-2-3! Go SUCKERS!!" Sabay-sabay nilang sigaw bilang cheer. At nagtilian na ang lahat ng lumabas sila para sa kanilang 'CONCERT' ... ✖✖✖✖ "Oww Shit.. I'm so tired..." Bagsak siyang humiga sa sofa bed niya pagkapasok niya sa penthouse niya. "Sir, dito ko na lang po 'to iiwan." Sabi ng P.A niya na nilapag ang iba't-ibang size ng paper bag galing sa mga fans niya, dala ng matinding pagod pagkaway na lang sa ere ang isinagot niya. It's 3 o'clock in the morning and he's really tired. "Thanks Kuya Rodel.. You can go now." Tango na lang ang isinagot nito at isinara na ang kanyang pinto. "Finally...." Natapos na din ang concert tour nila sa bansa at may time na siya kahit ilang araw lang para makapagpahinga at asikasuhin naman ang iba pang pinagkakaabalahan niya. Agad na napansin niya ang mga makapal na kumpol ng papel na nakapatong sa mesang katapat niya. "Yeah right. It's Goodbye Harris, Hello Hanciel again tch." If your wondering who's Hanciel? It's him, His real name is... HAnciel Roman RIchardSon "Tomorrow is another hectic day." Tamad na tamad man ay nagbihis pa siya bago natulog. On the other side..▷▷ She was staring at her garden for a long time especially her favorite flower, White Rose she can't help herself but to smile. "My princess, You have to get inside it's not good for you to be outside here." A man in mid 60's with a rose gold hair cover her shoulder with a pink thin comforter. She just nod. Ilang oras na lang at kailangan niya ng umalis, she was hoping that his Dad will keep his promise to her. Sana bigyan mo po ko ng sapat na oras para magawa ko ang mga gusto ko.. After a long time ngayon lang siya makapupunta ulit sa malayong lugar, she wants to do a lot of things but at the same time she can't. Matagal niyang iningatan ang isang bagay na importante sa kanya but now she had to let go and atleast bago pa man niya ito tuluyang bitawan kailangan niya munang tuparin ang matagal niya ng pangako. "Iha, Narito na ang sakay mo.. Hindi na sasama ang Daddy mo at baka daw magbago pa ang isip niya." Her dad has always been the most caring & loving person she ever have, kaya okay lang sa kanya kung di na ito sumama sa kanya paghatid sa airport dahil alam naman niyang di madali 'tong hinihiling niya but still pinagbigyan pa rin siya nito. Niyakap niya na ang kanyang Nanny na naging nanay-nanayan niya simula ng mawala ang Mommy niya at pumasok na sasakyan nila. This is it. Let's make it the best time of my life! ..... "Sir, Eto na po yung last batch na pipirmahan niyo and may dinner meeting po kayo ng 7:00 pm sa parents niyo." Her secretary informed him habang inisa-isa niyang buklatin ang huling piraso ng folders na iniabot nito sa kanya atsaka biglang napatingin sa may orasan niya. "Shit.." Mura niya. It's already 6 pm, Tch. Traffic pa naman.. Mom will kill me. If there's one thing na pinakaayaw ng Mommy niya is yung hindi dumadating sa takdang oras ng usapan dahil for sure katakot-takot na sermon ang aabutin niya. Hindi kasi ito titigil kasasalita for two hours just to explain the importance of time. Agad na tinapos niya ang natitirang papeles na binasa niya. "Sir, here's your coat." Mabilis na isinuot niya ang coat niya at tinanggap ang susi ng kotseng iniabot nito sa kanya. Habang naglalakad siya palapit sa kotse niya sa may parking lot his phone suddenly ring. Shingaling Ngaling Calling..... )) Ano naman kayang kailangan ng isang 'to? "Hey bud!" Bungad nito sa kanya. "Ano na naman ba?" Diretsong tonong sabi niya sabay pasok na sa kotse niya at kinabit ang seatbelt niya. "Chill bud, maka nanaman ka.. wala pa nga kong sinasabi—" "Just say it." Putol niya sa kung ano pa mang sasabihin nito dahil for sure kung san-san na naman lilipad ang usapan nila. "May nakapagpareserve kasi sa Grandeur Garden the same day that I need it for my University's Acquaintance party, they need your approval first bago daw i-cancel yung nauna, I'll triple the rent." Determinadong sabi nito. "Deal." Simpleng sagot niya at mabilis na binaba ang tawag. Agad din siyang nakareceive ng text galing dito. Shingaling Ngaling; Fuck you bud. Natawa nalang siya ng mabasa niya ito. "Psh." He smirked. That buddy of mine for sure gusto na naman nun magpakitang gilas as the owner ng University nila. Well, he knows money isn't a big problem with him he just helping him out ika nga what are friends for. Pagparada niya ng sasakyan niya ay agad na pumasok siya sa Pearl of the East Restaurant kung saan paboritong sea food resto ng Mommy niya. "Hanciel, my baby!" Bahagyang napaismid siya ng niyakap siya nito. "Stop the baby Mom, I'm old enough." Inayos niya ang coat niya dahil medyo napalakas ata ang pagbati nito sa kanya kaya pinagtinginan tuloy siya ng iba at may mga ngumiti pa. Si Mommy talaga.. Tch. His Dad also gave a hug and a pat. "How are you? How's your business son?" Tanong ng Daddy niya ng makaupo sila. He owned some Lands & Hotels but his business is more focus on Flower farms na nagkalat sa iba't-ibang panig ng bansa at ngayon pati na rin sa Asya, That's why aside from being a Xnote member isa rin siyang makisig, gwapo at masipag na business man. "I'm good and my business is doing great, I have a lot of plans especially expanding in U.S.. How about you guys? Saan na naman kayo naghoneymoon ni Mommy?" Di na siya nagtaka ng walang lumapit na waiter sa kanila dahil paniguradong kanina pa nakaorder ang parents niya. Lingid din sa kaalaman ng iba kasama rin siya sa listahan ng "The Young Princes of the Phil." Dahil ito lang naman ang nag-iisang tagapagmana ng Richardson Corp. na pagmamay-ari ng parents niya pero gumagawa siya ng sariling pangalan niya pagdating sa negosyo nila. Nagtayo kasi siya ng sariling kompanya niya iba sa family business nila sa sariling pagsisikap niya. "Galing kaming Istanbul and it was really a romantic place baby, Nakakatampo ka kasi di ka na sumasama sa trip namin after mong magcollege.. I miss my baby. " Kinurot-kurot pa nito ang pisngi niya. "Mom stop." Hindi niya tuloy mapigilang paikutin ang mga mata niya dahil masyadong nakakahiya talaga ang ginagawa nito sa kanya. Lagi na lang itong ganito lalo na kapag may pagsasalo-salo sa kanila, masyado kasi siyang binibaby nito pagnakikita siya kaya grabeng pang-aalaska din ang inaabot niya. "Anyway this month may importante kaming lakad ng Daddy mo." Dumating na ang set of food na order nila na daig pa ang pafiesta sa dami ng sea food sa harap niya. Hinintay muna nilang mailagay lahat ng food sa mesa bago siya muling nagsalita. "So maghohoneymoon ulit kayo?" Tanong niya sa mga ito. I hope so.. mas okay sa akin pagwala sila dito dahil di nila ako palaging hinahanap at pinupuntahan sa bahay or sa office bigla. "No Hanciel, it's a family matter." May bahid ng lungkot na sabi ng Mommy niya. "Actually son may dahilan talaga kaya gusto ka naming makausap." Napatigil siya sa pagkain dahil alam niya ang tono na'to ng Daddy niya. "Alright, ano po yun?" Pinunasan niya ng tissue ang bibig at naghandang makinig sa sasabihin nila. "We are going to Seattle a week from now to visit your Grandpa because of his health." Hindi siya nakapagreact sa sinabi nito sa kanya but later on he suddenly give a quick sighed. Ang Lolo nito sa mother side niya ang tinutukoy nila, it's his mom's dad and actually all of his life he was never given a chance to see his Grandpa kahit pa sinasadya nila itong bisitahin noon pa, ni minsan talaga ay di ito nagpapakita sa kanya. The family of his Mom is one of those old families na masyadong strict at may mga pinaninindigang estado sa buhay and he think that their old man doesn't like him because tuwing may sasabihin ito sa kanya laging ang kanang kamay lang nito humaharap sa kanya magmula sa mga pagbati, pag-abot ng regalo or kapag may pinapagawa man ito sa kanya until he was about to graduate in high school and for the first time he heard his Grandpa's voice, naalala niya pa ang sinabi nito over the phone sa kanya. "Be a proud man that have the rights to face me...young squirt." Malamig na sabi nito. And because of that naging seryoso siya sa mga gusto niyang gawin. It's not like gusto niyang makilala siya or makita ang Lolo niya but what pissed him off is yung mayayabang nilang kamag-anak na every single time pinagmamalaki nito sa pamilya nila na nakakasama nila sa special occassions and gatherings ang Grandpa nila and he hates to see her Mom looks envy and sad everytime because of that. "Is he okay?" Bahagyang kumuyom ang kamao niya sa tanong niyang 'yon hindi pa marahil sapat ang achievements niya kaya puro padala pa rin ito sa kanya at kung totoo ngang sumasama ang kalagayan nito he needs to move fast, mas mabibigo kasi siya para sa pangarap ng Mommy niya at baka mamaya niyan wala na siyang chance para makita nito kung gaano siya kasuccessful ngayon kung gayong sumasama na nga ang kondisyon nito. "Oh son, he's okay but these past few weeks madalas na yung reklamo niya sa sakit sa katawan niya and your Grandpa is really getting old. He always want us to think that he's okay being alone kahit di man niya aminin I know he's sad pero ayaw niya namang iwan yung bahay nila sa Seattle ni Mamá kaya we decided to stay there for a while kaya baka medyo magtagal kami dun para maalagaan namin siya at mabantayan.. matigas pa naman ulo nun." Nakahinga naman siya ng mabuti sa sinabi nito but not because nag-aalala siya dito. "Kailangan po ba akong sumama sa inyo I mean I can—" "No, hindi yun ang gusto naming sabihin sayo at kabilin-bilinan ng Grandpa mo is to make sure that you handle your businesses very well dahil may plano siyang isurprise visit ka para makita niya daw how you grow as a man." He was stunned by what her mom said. Natawa pa ito dahil sa reaction niya, hindi niya alam na may plano palang ganun ang Grandpa niya and it only means na malapit na siya sa goal niya. Is he finally acknowledging me? Palihim siyang napangisi ng maisip yun. He have to get ready if mangyari nga 'yon lalo pa if magkataong nakaleave pala siya dahil sa band life niya. He needs a plan. "Okay, What's the problem then? Please tell me straight." Nagkatinginan pa ang Mommy at Daddy niya bago muli sa kanya. "May importante kasi kaming trabaho na maiiwan dito and we want you to personally handle it, hindi namin yun pwede iasa kay Felipe dahil masyadong personal at importante iyon kaya ikaw lang talaga ang maaasahan namin sa bagay na'to my son." Seryosong sabi ng Daddy niya. I see.. It must be an important transaction sa kompanya nila Mommy na kahit sa secretary nila di nila magawang ipagawa well, I don't really mind as long as di magugulo ang mga schedule ko for this month then no problem. "Tungkol po ba 'yon saan? Atleast I need to know the details para mapaghandaan ko." "Malalaman mo rin yun Hanciel baby sa oras na umalis kami next week, iiwan namin 'to sa penthouse mo so you have to get home early on that day as soon as you can, keep that in mind, okay?" Nagtaka naman siya bigla sa sinabi ng nito. What? That was weird.. If it's important documents pwede naman na nila iabot yun sa akin ng personal why on my penthouse? "Ano—" "Just follow our instructions son and you have to promise that you will takecare of this because we trust you on these.. even your Grandpa is expecting some good news from it." Putol ng Daddy niya sa kung ano pa man ang itatanong niya kaya napatango-tango na lang siya but hearing that oldman is involve hindi man niya pinahalata sa parents niya but his determine to accomplish it whatever it is, wala naman na siyang magagawa lalo pa't ang ama na rin niya ang nag-utos. "Fine, just send it to my penthouse and I promise to take care of it." Parehong ngumiti ang mga magulang niya at pinagpatuloy na nila ang dinner nila. ××××× "Okay everyone, only 5 minutes left!" Dahil sa announcement na yun lalong lumakas ang hiyawan at sigawan ng mga fans nila na tinawag nilang Xzone. Kanya-kanya na ring cheer ang mga ito ng bias nila. "Wow, dapat ata sa isang arena natin ginanap ang fan signing natin." Manghang sabi ni Sky. Currently they're here at the backstage kaya kitang-kita at rinig na rinig nila ang mga Xzone na mukhang excited na talagang makita sila. "Excited na ako sa mga gifts!" Masayang sabi ni Peril na pinakabata sa grupo nila habang ang iba naman ay abala pa rin sa pag-aayos ng outfit nila para maging perfectly good looking. "Everyone! Goodddd Eveenniinngg! Alam kong sobrang excited niyo na kaya naman mga ka-Xzone hindi ko na kayo bibitinin pa.. Let us all welcome the... XNote!" On cue, Isa-isa silang lumabas na limang members. "Let us all welcome again Vlad, Gavin, Peril, Harris & Sky!" Sobrang naghiyawan na ang lahat at kanya-kanya na ring taas ng mga phones at cameras nila para lang makuhaan sila. Woah. This is insane.. although magcecelebrate na kami ng 6th year anniversary ng grupo I can't believe na palagi pa rin kaming nasusurprise sa ganitong dagsa ng tao na gusto kaming makita. Just wow. Lalong nagtulakan ang mga fans nila para lang makalapit sa kanila at talagang puno mula ground hanggang 4th floor ang mall dahil sa kanila at lalo pang nagsigawan ang mga ito ng nagkanya-kanya na sila ng kaway at ang iba ay may pa flying kiss pa. Tch. Tch. Tch. Mga loko talaga alam na nga nilang lalong magwawala mga fans namin sige pa rin sa pagflying kiss ang mga kups, Geez.. Hindi niya tuloy mapailing sa mga ito. "Everyone we are the.. X Note." Sabay-sabay nilang bati. Nakahawak ang kanang kamay nila sa kaliwang dibdib at ang kaliwang paa naman ay nasa likod ng kanang paa na bahagyang nakayukod. Ito kasi ang signature pose ng grupo tuwing mag iintro ang leader nilang si Vlad. Nagkaroon muna ng unting interview, pagpapacute sa mga fans matapos ay ang fan signing na nila. At the airport... ▷▷ "Ma'am, Good Afternoon! I'm Miguel Ferrer your escort for today." A man just approach him. She knew that he was telling the truth because his Dad told her that as soon as she arrived there will be a man in a tux , forest green neck tie and a familiar embroider on the left side of his collar will approach her. Inasikaso nito ang maletang bibit niya at saka sila nag-umpisang bumyahe na habang naandar ang sasakyan nila ay tinuturo naman ni Mr. Miguel ang magagandang structure na nadadaanan nila at ipinapaliwanag kung ano ito kaya naman di siya nabagot sa buong byahe nila. Later on, huminto na sila sa isang mataas na building. Pagbaba niya ay agad ding kinuha nito ang maleta niya at nang makarating na sila sa top floor ay bigla itong may inabot sa kanya. "Ma'am here's your keycard and this.. I was also instructed to give these to you." Bukod sa susi, may phone pa at maliit na papel na nakatupi ang iniabot nito sa kanya. [ Call me as soon as you arrive & whenever you need anything. ] Kilala niya na agad kung sino ang nagpabigay nito. So this place is.. Nakaramdam siya ng unting kaba pero ganun pa man lakas loob parin siyang pumasok rito, gamit ang card na bigay sa kanya ay binuksan niya na ang pinto at dahan-dahang tinanaw ang loob. Wow.. This is nice. The curtains are fully open, glass wall kasi ang nagsisilbing pinakabintana ng unit na yun at 7:00 pm na that's why magandang night view ang nakikita niya sa buong lugar. Di niya na rin namalayan na nakasunod lang pala si Mr. Miguel sa kanya dala ang bagahe niya. "Ma'am, That will be your room.. I will take your baggage there and after that I should take my leave." Tumango na lang siya at pinagmasdan ang kilos nito hanggang sa makalabas ito ng room. "Enjoy your stay." Yumukod pa ito bago tuluyang umalis. And now she's really all alone. Lumapit siya sa glass wall na halos kalahati ng space ng buong paligid kaya naman full view kung makita niya ang city. This place has a calming scent... And the view, Wow. I hope... I can explore this whole place.. Saka lang niya naisipan na libutin ang buong unit na medyo may kalakihan. It has 4 rooms. Upstair, there's at least 4 doors, one on the left is locked, a bathroom on the edge then on the right is her room and a music room. Downstairs there is a small door that is also locked must be a storage room she guess. Then she went to the kitchen. It was also beautifully modeled like it was never been touch, kaharap lang nito ang may kalakihang couch na may flat screen tv sa tapat at mula sa kitchen kita pa rin ang magandang view sa labas lalo na pagbinuksan mo ng malapad ang kurtinang humaharang dito. May maliit na may kataasang pahabang table kung saan pwede rin kumain at stool na upuan roon but her eyes now was looking at the small brown envelope. [ Toiletries for you dear... You can also eat whatever is on the fridge! Enjoy your stay! ] Hindi niya na muna ito binuksan para tingnan bagkus tumungo siya sa ref at sinilip ang laman nito, Napakarami ngang laman niyon at mukhang di niya muna kailangang magluto because may cooked food din dito na nakatabi. I need to eat, it's almost time for my medicine. After a long day.. Hanciel feels tired but at the same time fulfilling. Pagdating nila sa LD Entertainment na company building nila ay nagpahinga muna sila saglit, ang iba pinagbubuksan ang mga regalo galing sa fans nila at may iba naman na nagbabasa ng letter. At dahil pagod talaga siya umupo na lang ito sa sofa at nagpahinga, may mga kanya-kanya silang P.A kaya naman pinapasok niya nalang sa kotse yung sa kanya. Shit. I'm too sleepy... Heck, sinong mag-aakala na yung dating bonding at pampalipas oras lang naming magttropa eh magiging career na rin namin. Geez.. Never been in my imagination that I'll be in this industry. In this kind of lifestyle pinaghihiwalay talaga nila ang business at showbiz world nila dahil sa mundo ng pagiging Idol madaming pwedeng sumira sayo at sakaling magkaproblema paniguradong damay-damay na lahat ng patungkol sa kanila at yun ang iniiwasan nila. Being an Idol is just for fun, mga hidden talent kung saan di nila kayang ipakita at ipaalam sa other side nila. Biglang pumasok sa room nila ang manager nila at gaya ng nakagawian sinabi nito ang magiging schedule nila. "Okay great! Let's have some fun tonight.. At the Wrong Turn Club." It was Gavin. "Sure, game ako." Pagsang-ayon naman ni Vlad. "Sorry budds pass muna ako." Pagkasabi ni Hanciel nun ay lumakad na ito papuntang dressing room para makapagpalit ito. Kaninang umaga ay tinawagan na lang siya ng Mommy niya bago ang flight ng mga ito that's why he was reminded to get home early as soon as he can and so far it was already 10pm but for them it's still too early. "Good thing no traffic at all..." He was already in the front door of his penthouse. Di na siya nagpahatid pa sa P.A niya dahil kaya pa naman niyang magdrive and beside may important package sa bahay niya. "I'm home." Silly me.. bakit ko nga ba binabati sarili ko? Agad siyang humilata sa sofa bed niya at sa di kalayuan tanaw niya ang kitchen table niya kung saan may nakalapag na box at envelope sa ibabaw nito pero dahil napasarap na ang paghiga niya mas inuna niya na lang ang cellphone niya na sumilip sa mga IG's posts at tweets sa wall niya. He knows na importante ang pinapagawa ng parents niya pero ramdam niya na ang antok at pagod kaya hindi niya na namalayan na unti-unti ay pumipikit na pala ang mata niya hanggang sa tuluyan ng nakatulog siya. Nakaramdam siya ng bahagyang init na tumatama sa mukha niya kaya naman dahan-dahan ay minulat niya ang mata niya at yun pala ay dahil sa sikat ng araw sa pwesto niya napagtanto niya na dito na siya nakatulog sa sofa bed niya at di na nakapagpalit man lang. "Shit... Anong oras na ba?" Dahil tamad pa siyang bumangon kinapa-kapa niya na lang ang gilid ng higaan niya para hanapin ang phone niya pero ng maramdaman niyang wala doon ang hinahanap niya ay tumagilid siya at dun nakita niyang nahulog pala ito sa sofa. Umupo na rin siya atsaka dinampot ang phone niya at dahil naiinitan na talaga siya ay isa-isang tinanggal niya na ang butones ng polong suot niya pero bago pa man niya ito mahubad ay nakaamoy siya ng mabangong amoy pero hindi ito isang pabango sa halip amoy pagkain ito kaya mabilis siyang tumingin sa direksyon ng kanyang kusina. "Huh?" Wala na kasi ang box at envelope na nakita niya doon kagabi pagdating niya. Tumayo siya at tumungo sa kusina, lalong kumunot ang noo niya ng lumapit siya sa stove niya dahil may kaldero dun na nakatakip at bahagyang umuusok pa na mukhang katatapos lang lutuin kaya mabilis na luminga-linga siya sa paligid niya. Fuck! Sinong nakapasok sa bahay? Hindi naman kasi basta-basta pumapasok dito ang P.A niya, imposible din naman ang Mommy niya dahil kahapon pa ito nakaalis at higit sa lahat siya lang naman at unfortunately ang Mommy niya na kumuha ng duplicate key niya ang may keycard ng penthouse niya. Nakarinig siya ng musika sa kabilang kwarto kung saan katabi ng guest room niya kaya mabilis na tinungo niya ang music room niya at walang takot o pag-aalinlangan niyang binuksan ito. Nadatnan niyang abala sa pagtipa ng piano niya ang taong nakita niya roon pero imbes na sugurin ito ay natulos siya sa kinatatayuan niya. Mukhang di siya nito napansin at patuloy lang ito sa pagtugtog pero ang mas nakaagaw pansin sa kanya ay ang hanggang beywang nitong buhok na makintab at tuwid na kulay rosegold. Sa di malamang dahilan hinintay niyang matapos ang pyesang tinutugtog nito at nanatiling nakatayo sa pintuan na iyon hanggang sa tumayo na ang dalaga at pumihit paharap sa kanya. "You.... " Hindi makapaniwalang tinitigan niya ang taong nasa harap niya.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD