Chapter 44
Natalie POV
"WOW! That's beautiful, Amelia," humahangang wika ko sa aking anak habang tinitigan ang larawang ginuguhit nito, actually hindi naman siya ganoon kaperfect. May konting lungkot lang akong nadarama dahil larawan ito ng isang masayang pamilya.
Magkahawak kamay ang buong mag–anak habang nasa gitna ang kanilang anak na babae na masayang naglalakad sa dalampasigan. Isang buong pamilya na hindi ko na yata maibibigay sa kanya. Nakakalungkot man pero iyon ang katotohanan na dapat namin tanggapin na mag–ina.
Nasisiyahang sinipat ni Amelia ang iginuhit niya. "You really think so, Mama? This is you and Papa." Umangat ang ulo niya at masayang nakangiti sa akin. Kumukutitap pa ang mga mata nito at may pa puppy eyes pa siya.
Ang lungkot ko ay nabawasan kahit konti, ang mga ng
