Sabahın köründe boş boş aynadaki yansımama bakıyordum.Mağara insanı gibiydim.Saçım ve yüzüm ilk çağdaki insanlar gibiydi şu an.Saçımın içine elimi atıp taramaya çalışınca saç köküm acımıştı.Düşün yani,o kadar karışık!Yüzüm zaten uykunun etkisi yüzünden balon kadar şişmişti.
Ayağıma ip bağlasalar uçucaktım.
Dün her zamanki gibi kış uykusuna yatan ayı gibi sabaha kadar uyumuştum.Yani tamam,güzelce uyuyorum ama tüm günüm ölüyordu.Zaten okuldan eve gelince azıcık bir zamanım oluyordu.Böyle yapmaya devam ediyim de sınavlardan koca bir 0 alayım.
Saçımı kendi haline bırakıp dolabıma yöneldim.
Açıkcası bugün görünüşüm ufacık olsa bile umrumda değildi.Normal günlerde de takmazdım ama bu saçımla da dışarı çıkmazdım.Ama ne bileyim,üzerimde bir salmışlık vardı.
Dolabımın içindekileri gözlerimle
