เพ่ยหานหรงในชุดสีน้ำเงินยืนอยู่บนต้นไม้กลมกลืนในเงามืดมองเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา “นักฆ่ากลุ่มจิ้งจอกแดง..มาแคว้นเพ่ยด้วยเหตุใด?” มองต้าสึ “ส่งคนจับตาดูไว้”
“ขอรับ” ต้าสึตอบรับคำธรรมดาเมื่ออยู่นอกวัง
ตาคมของบุรุษผู้หล่อเหลามองฝ่าความมืดไปไม่ไกล พระองค์รู้ดีว่ายามนี้กำลังถูกจับตามองจากองครักษ์เงาของฝั่งตรงกันข้ามแต่ในเมื่อต่างฝ่ายต่างไม่จู่โจมใส่กันก็มิมีอันใดให้กังวล ‘หืมมม’ จู่ๆ สตรีร่างเล็กผู้นั้นก็กระโดดลงจากต้นไม้หายไปทางด้านหลังรถม้าคันหนึ่ง เพ่ยหานหรงครุ่นคิด ‘นางจะทำสิ่งใดกัน?’ เพียงชั่วจิบชาก็เห็นนางออกมาจากรถม้าและกระโดดขึ้นมานั่งบนต้นไม้ต้นเดิม ตำแหน่งเดิม '?’ ยามนี้กลุ่มของนักฆ่านั่งร่ำสุรากันอย่างครื้นเครงการป้องกันย่อมหละหลวม ‘หืมม’ สายพระเนตรเห็นสตรีตัวน้อยกระโดดลงและเข้าไปในรถม้าอีกคัน..ชั่วหนึ่งจิบชานางก็กลับขึ้นมานั่งที่เดิม…อืม '?’ “นางคงจะหาบางสิ่งบางอย่างที่พวกมันเอาไ
