Chapter 1: Simula
865 Words
Habang naglalaba ako ay abala sila Mommy dahil aalis sila. Lagi na lang silang ganito at halos araw-araw na silang busy sa trabaho.
“Samara? Ikaw na ang bahala dito sa bahay. We have meeting today.” Paalam nila Mommy sa akin.
“Okay, mom! Ingat!” Sabi ko habang pinagpapatuloy ko maglaba.
Gusto ko kasi handwash pag naglalaba ako. Ayaw ko ipa-laundry, kaya ko naman gawin.
I am Samara Perez, twenty one years old. College graduate in Hospitality Management. Ako ay isang adopted daughter nila Mommy Maricar and Daddy Seb. Alam ko naman at nagpapasalamat ako sa kanila dahil maganda ang buhay ko ngayon. May isa rin akong kapatid, mas ahead siya sa akin. His named is Percival, twenty-five years old.
“Ara?” tawag niya sa akin mula sa loob.
“Kuya? Nandito ako sa laundry area!” sagot ko na pasigaw para marinig niya ako.
“Bakit hindi mo ipalaba ‘yang damit mo? Afford naman natin magbayad ng laundry?” kunot noo niyang sabi sa akin.
“Sayang lang, kuya! Tsaka, kaya ko naman gawin.” Sagot ko agad.
Napatingin si Kuya Percy sa akin at napalunok agad ako. Nakasuot kasi ako ng dolphin short at sandon puti. Bakat pa ang n*pples ko kasi yung suot kong b*ob tape ay nahulog. Tingin pa lang niya ay alam ko na agad.
Inlove na inlove ako sa kanya pero alam kung hindi pwedi. Kaya naman hindi ko sinasabi sa kanya na gusto ko siya.
“Why are you not wearing a bra?” seryosong tanong niya. Nakakahiya man pero nakita na niya. Hindi ko naman siya inaakit pero natanggal lang yung b*ob tape ko!
Yumuko agad ako para hindi niya makita.
“Sorry, kuya.” Iyon na lang ang nasabi ko.
Napalunok siya at bahagyang umiwas ng tingin, pero bumalik din agad ang seryoso niyang mukha.
“Next time, be careful, Ara.” malamig niyang sabi, pero ramdam ko pa rin yung concern sa boses niya.
“O-oo, kuya…” mahina kong tugon habang pilit inaayos ang sarili ko. Nakakahiya na makita niya akong ganon!
Hindi ko alam kung saan ako titingin. Nahihiya ako, pero mas nangingibabaw yung kaba sa dibdib ko. Kasi sa bawat titig niya, parang may kakaiba.
“Tapusin mo na ‘yan. Kakain na tayo after.” dagdag niya bago tuluyang umalis si Kuya Percy.
Naiwan akong mag-isa sa laundry area, hawak ang basang damit habang hindi mapigilan ang mabilis na t***k ng puso ko.
Pagkatapos kong maglaba, dumiretso na ako sa kusina. Nakahanda na ang pagkain at siguro ni Manang Josie bago siya umalis.
Umupo si Kuya Percy sa tapat ko. Tahimik lang siya na kumakain.
“Graduated ka na, right?” bigla niyang tanong habang kumakain.
“Yeah… Hospitality Management.” sagot ko.
“Any plans?” Napaisip ako. Sa totoo lang, wala pa. Comfortable kasi ako dito sa bahay. Sa buhay na meron ako.
“Maybe mag-work soon…” sagot ko, hindi sigurado.
Tumango siya.
“You should. Hindi habang buhay nandito ka lang.” Parang may kirot sa dibdib ko sa sinabi niya. Oo nga pala, ayaw ko rin maging pabigat habang buhay sa parents niya.
“Gusto mo ba umalis ako?” tanong ko, hindi ko napigilan. Napatingin siya sa akin ng seryoso.
“That’s not what I meant.” sagot niya.
“Then what do you mean?” tanong ko ulit, this time mas mahina.
Saglit siyang natahimik. Parang may gusto siyang sabihin, pero pinili niyang pigilan.
“I just want you to grow, Ara.” mahinahon niyang sabi. Napayuko ako.
“Okay, kuya.” Iyon na lang ang nasagot ko at pinagpatuloy ko na lang kumain.
KINAGABIHAN, nasa kwarto na ako at kakatapos ko maligo. Biglang may kumatok kaya tinignan ko kung sino.
“K-Kuya?”
“Hmm, can I come in?” napahawak ako sa towel na nakatapis sa katawan ko.
“Magbibihis pa ako, kuya.” Sagot ko pero pumasok agad siya. Syempre wala na rin akong nagawa!
Naamoy ko namang amoy alak siya. Hindi ko ba alam bakit gabi-gabi na siyang umiinom. Pagtinatanong ko naman kung ano ang problema niya ayaw niyang sabihin.
“Uminom ka na naman, kuya? Pag nalaman nila Mommy ‘yan, magagalit na naman sila.” Sabi ko at nakita kong nakangisi siya.
“Daldal mo, come here nga.” Hinila niya ako at napaupo ako sa lap niya!
Tumutulo pa ang basang buhok ko!
“Can you make me happy, Ara.” Napakagat ako sa ibabang labi ko.
“K-Kuya, baka bigla silang dumating.” Sabi ko at hindi na siya nagsalita pa.
Hinalikan na lang niya agad ako. Kahit gusto ko siyang pigilan sa paghalik ay nanghihina ako. Dahil gusto ko rin siya, gusto kong ginaganito niya ako.
We’re just like this. Kissing, touching and I mast*rbate him. No s*x. Natatakot ako at pumayag naman siyang wag akong galawin.
“Marunong ka na humalik ah? Where did you learn that?” tanong niya na para bang hindi niya alam.
“Sa’yo.” Mahinang sabi ko at nakita ko naman paano siya ngumiti.
“Good. Ako lang dapat ang gumagawa sa’yo nito. Understood?” tumango ako at mas lalo niya akong hinalikan.
Oo…sa’yong-sa’yo lang.
- Writer
