Bölüm – “Çardağın Muhabbeti”
3. Kişi anlatımı : Kahveler içildi, sözler döküldü. Yine sustular ama bu defa huzurluydular. Deniz’le eve gitmek için yan yana yürürken Yiğit’in elleri hep cebimde kaldı. Tutmak istedi . Ama yapamadı . Yiğit(iç ses) Klinikten çıktığımızda gökyüzü turuncuya çalıyordu. Akşamın en sevdiğim saati. Hele yanımda o varken… DENİZ: “Çok teşekkür ederim bugün için. Gerçekten… iyi geldi.” YİĞİT: “Ben teşekkür ederim. Kahve, çiçek, bir çift göz… Fazlası gereksizdi zaten.” Apartman bahçesine geldiklerinde Deniz bir adım önde yürüyordu, Yiğit hemen arkasında. Tam binaya gireceklerdi ki… EFE (Çardaktan seslenir): “Ooo, ooo! Kaptan geliyor!” EMRE: “Hoş geldiniz sayın komutanım ve sayın hanımefendi!” ALİ – sakin ama muzip: “Komutanım herhalde devriye değil bu, başka bir görevdesiniz…” MEHMET
- Writer
