Vurgun

Bölüm 2

Hepimiz öyle durmuş karşımızdaki adama bakıyorduk resmen babam bile hiçbişey demiyordu ama sinirli olduğu belli oluyordu ama bu adam daha sinirliydi şuan bakışlarımı salonun diğer tarafına çevirince babamın bulduğu damat adayını görüm resmen koltuğun arkasına saklanmıştı yuh yani insan bişey yapar kendi kurtarmış sadece ben etrafı incelerken duyduğum sinirli sesle yeniden arkama cevirdim bakışlarmı

"Sana diyorum lann cevp versene Ali rıza bey beni oyalarken bunlarımı planladın lan sen kendini zeki falan mı sandın yada benim anlamıcagımı falan mı düşündün"

konuşurken o kadar sinirliydiki resmen babamı gözleri ile öldürüyordu bişey dicek mi diye babama baktım ama susuyordu niye kimse bu adama bişey demiyordu gözleri bianda bana dönünce ödüm kopmuştu resmen niye öyle bakıyordu bana şimdi biraz daha bakıp bianda babama baktı ne düşünüyordu anlaşılmıyordu ama sanki bişey planlıyordu yada zaten herşeyi düşünüp gelmişti sadece babama bakıyordu babamda ona ama konuşmuyordu bian arkasına döndü elindeki silahı arkasındaki adama verdi bende onu izliyordum napıyordu şimdi niye vermişti o silahı bana doğru gelmeye başlayınca korkmuştum napıcaktı ki bana anneme biraz daha yanaştım tam önümüzde durunca ona baktım annem ellimi sıkınca ona abktım bian "Korkma kızımm hiçbişey olmucak" annem ne diyordu yahu ben daha annemin ne demek istediğini anlamada kendimi adaın sırtında buldum ne oluyordu yahu sırtına vurdum ama durmuyordu evden cıkmak için kapıya giderken annemi gördüm gülüyordu ne oluyordu yahu babamın sessi geliyordu ama onu engelleyenler vardı sanırım sırtına bir kere daha vurdum etkilenmiyordu bile öküz "Bırak beni buna adam kaçırmak denir şuç bu şuç"

cevap vermiyordu resmen ne kadar vursamda durmadı beni bir arabanın içine koyunca hemen hareketlendim kapıdan cıkmak için ama tutmuştu hemen

"Bırak beni " beni yine koltuga oturtup kapıyı kapanması için düğmeye basarken yine ayaga kalkıp inmeye çalıştım ama beni yine koltuga bırakmıştı

"Otur şuraya bir yerine bişey olucak şimdi" nefes nefese evime bakmıştım içerdeki adamlarda arabalara binmişti babam cıkmıştı ama daha hareket edemeden bizim araba gitmeye başlamıştı bile karşımda oturan adama baktım "Sen naptığını sanıyordum resmen haneye tecavüz adam kaçırma hepsi var şuç bunlar şuç hemen beni bırak " konuşmuyordu sadece öylece bana bakıyordu ve bu beni deli ediyordu "Eve gitmek istiyorum" yine cevap yok konuşana kadar susmamıştım ama cenem yorulmuştu ama hiçbişey dememişti sinir şey kafamı cama cevirince sessini duyunca ona döndüm şükür konuşmaya karar vermişti beyimiz "Bittimi" bide benimle dalga geçiyordu şuan bu daha çok sinirlendiriyordu beni "Bitmedi sen beni eve götürene kadar bitmicek" ne dicek diye beklerken bana gülmüştü ne olmuştu şimdi "Ozaman bir ömür kouşucaksın benim için sıkıntı değil ama arada dinlen yorulursun" bir ömür ne diyordu bu adam yahu en sonunda dayanamadım ayagına tekme atıp gözlerimi kapattım en iyisi onu yoksaymak .

Arabadaki hafif müzik içerdeli sıcak hava uykumu getirmişti resmen koltuga biraz daha yayıldım biraz uyumakta bir sorun olmazdı sanırım uykumun en güzel yerinde daha rahat biryere yatırıldıgımı hissetim ama uykumu gitmesin diye gözlerimi açamadım üstüme bişey örtüldüğünüde hissetmiştim işte bu güzel olmuşru ben sıcak havada bile üstüm açık yatamazdım saclarımdaki ellerle uykuya dalmıştım.

Gözlerimi açtığımda heryer karanlıktı etrafıma baktım ama kimse yoktu arabada değildik sanırım ellerimi biraz öne doğru uzatınca gece lambasını bulmuştum hemen açtım ve gördüklerimle gözlerim kocaman olmuştu burası bu oda çok güzeldi yatak bile öyle tül vardı prenses odası gibiydi büyülenmiş gibi etrafı incelerken bugun olanlar aklıma gelince yataktan fırlamıştım ben nerdeydim burası neresiydi peki bu oda kimin odasıydı sakin olmam lazımdı yavasca kapıyı açtım şükür dişarsi aydınlıktı etrafta niye kimse yoktu merdivenleri görünce ses çıkarmadan asagı inmeye başladım kimse yoksa evden cıkabilirdim belki merdiven bitince etrafıma bakındım kimse yoktu kapının dürbünğnde bakınca kapıdaki adamı görünce geri çekıldım karşıdaki kapıya doğru ilerledim kafamı uzatıp içeri baktım sanırım mutfaktı ama kimse yoktu ve bahçe kapısı vardı ordan cıkabilirdim yavasca kapıdan etrafa baktım kimse yoktu kapıyı açıp dişari cıktım kimse görmeden dış kapıya cıkarsam tamamdır ses cıkarmedan duvarın yanında yürüyordum ama duyduğum hırıltı ile durmak zorunda kalmıştım lütfen olmasın o adam olsun ama düşündüğüm şey olmasın lütfen yavasca arkamı döndüm işte hayattaki şansım karşımda kocaman iki tane köpek bana bakıyordu şuan koşsam daha kötü "Cici köpekler sakin ben düşman değilim ki hırsız hiç değilim " ama ben hareket edince sanırım yanlış anladılar beni ve üstüme doğru gelmey başlayınca bende cığlık atarak koşmaya başladım adamlar sanırım sesimi duymultu bana doğru koşmaya başlamışlardı çünkü "TUTTN ŞUNLARIII" köpekler ben koştukça daha cok koşuyorlardı yorulmuştu arkama baktım birini tutmuşlardı diyerini yakaladıklarını görünce sevinmiştim ama bişeye takılınca taşların üstüne düşmüşştüm ve şuan canım gerçekten cok yanıyordu evin kapısı açılınca oraya baktım o adam önce sabah ki adamlar arkasındaydı sanırım uyandırmıştım hepsini etrafına bakmış bianda beni görünce koşup yanıma gelmişti benim yavasca kaldırıp kucagına alıp içeri götürüp koltuga bıtaktı önümde diz çökünce ona baktım resmen aglıcaktım şuan "Ne oldu sana böyle " gözlerim dolunca burnumuçektim "Senin köpeklerin bana saldırdı yiceklerdi beni resmsen onlardan kaçarken düştüm işte " burnumu çekerken gülme sesiyle kafamı kaldırdım o iki adam bana mı gülüyordu şuan "Siz banamı gülüyorsunuz ne var bunda gülüncek acaba hiç komık değil hayvanalrınızı besleyin bi zahmet" kafamı eğip ellerime baktım pantolonum bile yırtılmıştu dizim kanamıştı sanırım

"Hadi gel üstünü değiştier pansuman yapalım mikrop bakmasın " bakbak sanki beni kaçıran o değilmiş gibi kimarlık yapıyordu şuan "Aman istemem ben yaparım sapık falan olabilirsin yani " bianda kahkaha sesiyle onalara baktım yine vardı bu kadar gülüncek acaba banada biri anlatsa keşke....