ENCROACHING WHAT’S MINE [Billionaire Series 1]

Chapter 9

“WE’RE here, Young Master!” masayang anunsyo ni Mikael pagkahinto niya ng sasakyan.

Sinabayan agad iyon ng malakas na hiyaw ni Claudio habang sabik na pumapalakpak na halos magkaroon na ng ningning sa mga mata habang nakatanaw sa labas ng bintana at nakakandong sa kanyang ama.

Malayo pa man kasi sila sa entrance ay makikita na agad hindi kalayuan ang kapansin-pansin na mala-higanteng animated realistic animal statues. There was a head statue of a crocodile with its mouth wide open, showing its teeth. May isa ring imahen ng parang nakasilip na gorilla habang nakabukaka ang bibig. And in the middle of the two statues is a full body statue of a lion, graciously lying on the roof while looking down at the people below.

Pero imbes na matakot ay sapat na ang nakamamanghang na mga rebultong iyon sa bubongan ng entrance ng M.L. Wildlife Sanctuary na naging tourist spot na ng mga animal lovers magmula ng buksan iyon sa publiko.

Dahilan na rin siguro sa pagsikat ng sanctuary ay dahil sa ito lang naman ang itinanyag na pinakamalaking wildlife sanctuary sa buong mundo kung saan kasing lawak lang naman nito ang Pateros. Marahil dahil sa mahigit limang libong hayop na may iba’t ibang species galing sa iba’t ibang bansa.

“Are you going inside?” mahinang tanong ni Ralphael kay Mikael habang nakatingin sa mag-ina na nauna nang maglakad sa entrance,

“Not gonna ruin your family bonding. Lalong wala akong balak maging babysitter ng anak mo habang sinosolo mo ang asawa mo,” may himig ng panunuksong wika ni Mikael.

Hindi naman pinansin ni Raphael ang sinabing iyon ng kaibigan at nanatili lang sa pagkakatayo at panonood sa mag-ina.

“Sige na, pumasok ka na, El. Papasok na lang ako kapag trip kong pumasok. Makikipagtitigan muna ako sa rebultong ipinatayo ng napakagaling kong kapatid.”

Wala sa sariling napatingin din si Raphael sa tinitingnan ni Mikael, pero agad niya ring binawi iyon ng makita ang malaking katawan ng gorilya na parang nakadungaw sa kanila ng tingin.

As the closest friend of Mikael, alam niya na halos lahat ng tungkol kay Mikael. Mula sa parang batang bangayan ni Mikael at ng nakatatandang kapatid na si Miguel, hanggang sa katotohanan na ang estatwa ng gorilya na nakikipagtitigan sa kanila ay alay lang naman ni Miguel kay Mikael katulad sa pagiging simbolismo ng estatwa ng crocodile at lion na para naman daw sa kanilang mga magulang.

Pagmamay-ari kasi ni Miguel Langton ang malaking sanctuary na ito. Mula sa kinahiligang pagbisita sa wild, na nauuwi minsan sa pag-uuwi niya sa sariling bahay ng mga isinasalbang wild animal, sa huli ay binili niya ang malaking area ng kagubatan sa kanilang syudad para gawing metropolitan sanctuary.

“Sige na, pasok na. Hinihintay ka na ng mag-ina mo. Hindi niyo na rin kailangang pumila at magbayad. I have already contacted my brother to tell them that you and your family will visit.”

Hindi na rin nagpumilit pa si Raphael at tinapik muna sa balikat si Mikael bago naglakad papalapit kina Claudette at Claudio na nakatingin sa kanya, pinanonood siyang maglakad.

“Let’s go inside,” Raphael said, then he took Claudio and carried him.

Claudette looked at Raphael hesitantly. “But there’s a long line. Shouldn’t we—”

Hindi naman naituloy pa ni Claudette ang sasabihin niya ng bigla siyang hawakan ni Raphael sa kamay. Mabilis na pinamulahan ng mukha si Claudette habang nakayukong nakasunod kay Raphael.

Pagdating nila sa entrance ay agad na hinarang sila ng guard. Medyo naiilang pa si Claudette dahil sa mga tingin ng mga taong nadaanan nila. Hindi sigurado kung dahil ba sa 'pagsingit' nila kaya sila pinagtitinginan, o dahil sa mga itsura nila.

For a family that consists of eye-candy looking members, it was already normal to being the target of the everyone’s curious eyes. A very cute and adorable son being carried by a very handsome father. Walking beside them is a beautiful mother.

Kahit sino ay hindi talaga mapipigilan ang titigan ang mga ito dahil maliban sa masarap na sa paningin ang ganoong naggagandahang genes, hindi rin naman nila magawang maiiwas ang mga mata dahil na rin sa kakaibang awra na pagmamay-ari ng buong pamilya.

Mabuti na lang talaga at hindi mahilig sa public appearance ang dalawa. Lung hindi ay baka kanina pa sila dinumog pagkalabas pa lang nila ng sasakyan.

Bilang mga malalaking tao sa industriya ng business, lokal man o international, isa na dapat sa pagbigyan nila ng pokus ay ang kanilang public appear. But both of them are a private type of business person.

Claudette who would appear on some magazines, but only when it was a business magazine. Kaya naman kung hindi ka isang business minded na tao, you wouldn’t know what a Claudette Guillermo looks like. Kahit pa nga gaano kasikat ang kanilang clothing brand, if you’re not that business minded, there’s no need to know what she looks like. Sapat na ang malamang isang Claudette Guillermo ang may-ari ng Bernabe Enterprise.

On the other hand, Raphael’s name is popular but he doesn’t like showing his face in public, not even on the internet. This made him became the most mysterious billionaire in the business media. Iyon din ang naging dahilan para talunin pa niya sa kasikatan ang ilang artista. And as a handsome billionaire, and a wealthy bachelor, hindi na impossible ang masama ang pangalan niya sa ilang magazine at polls. Either a poll for 'most pick man to be married', or the poll for the 'most chosen husband' ay hindi nawawala ang pangalan ng isang Raphael Mortiz sa listahan.

“Good afternoon po,” nakangiting bati ng guard pagkalapit nila.

“Hmm.” Raphael timidy nod. “We made a reservation in name of Mikael Langton.”

Mabuti na lang at nagawa pa ring ngumiti ng guard kahit pa nga medyo naging rude ang dating ni Raphael sa kanya.

“Sige po, Sir. Patitingnan ko po muna sa loob. Pakilabas na lang po ng ID para ma-check namin,” may galang na wika ulit ng guard.

Nagulat naman si Claudette ng mapatingin sa kanya si Raphael. “Give them your ID. I forgot mine.”

Hindi na nagtanong si Claudette at nagsimulang kalkalin ang laman ng dala-dalang minaudière bag. Maliban sa mga nilalaman nitong bank and ATM cards, naroon din lahat ng importanteng valid IDs niya.

She was about to get any ID when a bigger hand than her stop her from picking any. Nagtatakang napatingin na naman tuloy siya kay Raphael.

“Where’s the new ID that Nathaniel prepared for you?” nakakunot ang noong tanong ni Raphael.

Medyo nag-loading pa muna ang utak ni Claudette sa sinabing iyon ni Raphael kaya nanatili siyang nakatingin dito. After a couple of seconds, Claudette finally realized what Raphael was talking about.

Kanina kasi habang nasa loob pa sila ng office ni Mayor Nathaniel, maliban sa mga papeles na prinoseso niya para sa kasal nila ni Raphael ay dalawang national ID rin ang ibinalik nito sa kay Claudette. Masyadong busy pa si Claudette noon para bigyang pansin ang bagong gawang ID kaya inilagay niya ang mga iyon sa loob ng kanyang bag.

Although she’s still wondering what’s the need to be that specific on using that ID when Claudette saw that it was the same as her national ID, pero walang tanong-tanong na kinuha pa rin niya iyon.

Dahil sa isiniksik niya iyon katabi ng dating national ID niya ay tiningnan niya muna kung iyong bago ba ang nakuha niya. Mabuti na lang at unang dukot niya pa lang ay iyon na agad ang nakuha niya.

But Claudette was frozen when she had read her name on the card. Instead of her father’s username, what was written on it besides her name is the surename of the man besides her. Bago pa man niya matanong ang tungkol doon ay kinuha na ni Raphael sa kamay niya ang ID.

“That’s my wife’s ID. I did not bring mine.”

To hide her embarrassment and her blushing face, Claudette bowed down and pretend that she was busy arranging her cards and IDs.

Para sa isang twenty-eight-year-old na katulad niya, pakiramdam niya ay masyado na siyang matanda para makaramdam pa ng ganoon. All her life, it was only this moment and with this man did Claudette felt all those butterflies-in-the-tummy feelings that she hear from her younger cousins and nieces.

And it was a shame, not because it seems like it was really too late for her age, but because she really feel shame and embarrassed for feeling them towards Raphael, her husband in name.

“Sige po, pahintay na lang po saglit,” paalam ng guard dala-dala ang ID.

Humarap naman si Raphael kay Claudette samantalang napatingin din si Claudio na karga-karga pa rin ni Raphael sa kanyang ina.

“Make sure to update all your IDs and other important cards. I will update mine as well,” Raphael seriously reminded.

Calming her red-beet cheeks and wildly beating heart, Claudette nodded. “I’ll tell my secretary for that,” she said almost sounding like a whisper.

And Raphael contentedly nodded his head. A small lift appeared on his lips as he look away in wait for the guard’s return. Ang kaninang nabitawang kamay ay muli niyang hinawakan, which made Claudette jolt in shock.

She wanted to do a face-palm but with her two hands being full, Claudette only made a face-palm mentally. Kakakalma niya pa lang sa sarili kanina ay nagsisimula na namang maghurumintado ang puso niya sa kaba at sa hindi maipaliwanag na pakiramdam nang muli siyang hawakan sa kamay ni Raphael.

Sa huli ay ginawa na lang ni Claudette na sanayin sa ganoon ang sarili. She made a mental note about it in her mind. Lalo pa nga at kailangan niya rin talagang masanay sa ganoong skin contact bilang "asawa" ni Raphael, sa publiko man o sa harap ng kanilang pamilya at sa anak. As a part of their contract.

Fortunately, Raphael heed no mind with her as he started his chat with Claudio. And another minute passed, the guard returned together with a young man wearing a special uniform.

“Good afternoon po, Mr. and Mrs. Mortiz. I am John Kharl, pero puwede niyo po akong tawaging Caloy,” the young man introduce, pointing the pin with his name, 'Caloy' on it.

“Ako po iyong na-assign na guide sa inyo. Kung okay lang po, i-orrient ko po ulit sa inyo ang itinerary ninyo habang pumapasok tayo sa loob?”

“Okay,” maiksing sagot ni Raphael.

Mas lumawak naman ang pagkakangiti ni Caloy sabay labas ng tatlong name tag na naka-pin at iniabot kay Raphael. Kinuha naman iyon ni Raphael tsaka humarap kay Claudette.

Seeing that Raphael was extending the pins on her, Claudette understand what he wanted her to do. So she silently took the pins and help the father and son hook the pin with their name on the left side of the front of their shirt.

The pin is a simple laminated name tag with a pin as big a a lighter. Kulay violet iyon samantalang kulay gold naman ang kulay ng font. Maliban sa pangalan ng sanctuary at ang simpleng logo noon, nakalagay din sa ibaba ng pangalan nila ang salitang 'VIP'.

Hindi ito ang unang beses na pumunta ang mag-inang Claudette at Claudio dito kaya naman kahit papaano ay may kaunting alam na siya sa mga patakaran at pamamalakad ng sanctuary. That’s why she knew with only a glance how the color of their pins different from the rest. Since what type of visitor you are and on what range you are allowed to visit. will be known according to the color of your pin. Violet as the highest while white is the lowest.

“I will put your pin on you, Mommy!” Claudio who was silent for the whole time finally speak.

Claudette immediately agreed as she handed the remaining pin to him. “Careful,” she gently reminded.

At dahil maiksi pa ang mga kamay ni Claudio ay kinailangang lumapit ni Claudette sa anak. And since Raphael is carrying Claudio, he also slightly bend to make Claudio appeared on the same level with Claudette.

Nang makitang maayos na naipasok ni Claudio ang pin sa damit niya ng hindi siya natutusok ay napaangat ng tingin si Claudette para mabigyan pa ng mas maayos na posisyon si Claudio.

And she was frozen shocked when the moment she look up, Raphael’s handsome face which was only a few inches away from hers, welcomed her. Wala sa oras na nagtitigan ang dalawa at parang tumigil ang pag-ikot ng mundo maging ang oras.

The only thing that appeared normal is their beating heart which was beating faster and louder than normal.

Tulalang napatingin si Claudette sa mga mata ni Raphael. Those hazel brown eyes darkened despite the glimmer it has. What made it more facinating is how Claudette find her own reflection in those eyes which bring different meaning to her. Na para bang sa mga mata ni Raphael ay tanging siya lang ang makakapasok roon.

“Done!”

And just like a magic spell, the voice of Claudio break the deception between them like some witch cast it. Sabay na napaiwas ng tingin sina Claudette at Raphael mula sa isa’t isa. Raphael took a step back while Claudette turned away in a not-so-obvious way.

“Then let’s go inside. Please take care of us, Caloy,” Claudette gently said, looking at Caloy who watch the whole scene.

Ramdam ni Caloy ang 'awkwardness' na nakapalibot sa 'mag-asawa' at para maibsan iyon ay malawak siyang ngumiti sa mga ito. Like a professional guide and crew as he is, he nodded his head and acted like he did not see or hear anything.

“Tayo na po! Mukhang excited na rin po si Claudio na pumasok. Tsaka, medyo mahaba-habang tour din po ang gagawin natin. Kaya para masulit, pumasok na po tayo!”

to be continued...