“Naks totoo na ‘yan? Ikaw talaga ‘yan Dimaano? Nasa harapan na talaga kita?” sunod-sunod niyang sambit pagkakita pa lang sa akin.
Agad niya akong nilapitan at mahinang inalog. Napatingin ako sa kamay niyang nasa balikat ko?
Kalimitan ay itutulak ko ang kung sino na lumapit sa akin ng ganito pero imbis na pagkagitla ay parang nakaramdam ako ng saya nang makita siya.
“Kamusta?” payak kong tanong sa kabila ng kabang nararamdaman.
Ilang beses kong pinag-isipan kung ano ang sasabihin sa kanya sa oras na magkita ulit kami at nang mapagdesisyonan ko na ngang babanggitin ko ang salitang kamusta ay ilang ulit ko pa iyong pinagpraktisan.
“Gwapo parin, ikaw? Bakit parang excited ka atang pumasok agad? Miss mo na ako? Ibang klase ka naman magmahal Dimaano. Wala pang isang buwan ay miss mo na ak
