Pagak na tumawa si Jansen habang binabasa ang sulat na iniwan ni Jordan para sa kanya na ibinigay ng mga kapatid nito na iniwan ng dalaga dahil nag aaral pa ang mga ito. Tanging ang mga magulang lang nito ang kasamang umalis. Mukhang alam ni Jordan na pupunta s'ya sa bahay ng mga ito kaya nakapag handa pa ng sulat.
"Pakisabi sa Ate n'yo kapag tumawag sa inyo, wag s'yang papakita sa akin, mata lang n'ya walang latay sa akin." galit na wika ni Jansen na aalis na sana ng biglang bumalik.
"At pakisabi pa galingan n'ya ang pagtatago dahil kapag nakita ko s'yang aakyat s'ya ng langit ng walang pakpak." gigil na wika ni Jansen na umalis na. Napasunod naman ang tatlo ng tingin sa binatang paalis na sumakay sa magarang sasakyan.
"Seryoso ba s'ya kuya? Sasaktan n'ya si Ate Jordan." tanong ni Jer
