STAINED DIAMOND

18 Stop Pretending

Matagal nagabbad sa shower si Xianthel bago lumabas ng banyo, siguro naman sa tagal niya sa loob ay nakaalis na si Gareth, ngunit nagulat siya dahil paglabas niya ay nakaupo pa ito sa kama at bihis na,seryoso itong nakatingin sa kanya, sinalubong naman niya ang tingin nito, " matira ang matibay Gareth, hinding hindi mo malalqmqn ang tunay kong nararamdaman," anang isip ni Xianthel.

"Xianthel please...." si Gareth.

"What? may problema ba tayo?" ani Xianthel.

"About what Isaid, I mean it," ani Gareth at tumayo na ito para lapitan ang dalaga.

"I mean what I said too," kaswal na tugon ni Xianthel na iniwasan ang paglapit ni Gareth,humakbang ito palqbas ng kwarto.

"I don't believe you," ani Gareth.

"Wow! edi paniwalaan mo ang gusto mo,opinyon mo yan," ani Xianthel habang nakatuon ang atensyon sa pagtatali ng sapatos.

"I love you Xianthel, believe me please,yung nangyari kanina, it happen because we love each other," ani Gareth.

"It happen because we want to do it, nag enjoy naman tayo pareho kaya huwag mo ng biguan ng kung ano anong kahulugan 'yon Gareth, huwag na tayong magpanggap, let's just go home and continue our own lives," ani Xianthel at naglakad na ito palabas, agad naman itong pinigilan sa bewang ni Gareth at sabay kabig para siilin ng halik.

Pilit nilabanan ni Xianthel ang sarili na tugunin ang mga halik ni Gareth, hindi na dapat, kapag bumigay pa siya ay tuluyan na siyang malulunod.

" Tapos ka na?" sarkastikong wika ni Xianthel ng ilayo ni Gareth ang mukha sa kanya.

"You're impossible!" ani Gareth sabay bitaw dito. Xianthel smirk and walk out.Nagmadali na sa paghalbang papalayo si Xianthel,malapit ng bumagsak ang mga luha niya at hindi siya makakapayag na makita ito ni Gareth, alam niyang marerealized din nito na hindi talaga tunay ang nararamdaman niyang pagmamahal at kapag nangyari iyon ay ayaw na niyang masaksihan, ayaw na niyang masaktan.

Naiwan naman sa malalim na pag iisip si Gateth, paulit ulit tinatanong sa sarili kung bakit hindi siya kayang paniwalaan ni Xianthel, impoeibleng wala din itong damdamin sa kanya,nararamdaman niyang mahal siya nito, at higit sa lahat ipinagkaloob nito ang sarili sa kanya, walang pilotang nangyari, ginusto nilang pareho at alam niya sa sarili niya na hindi lang pagnanasa ang lahat, kapwa nila naramdaman ang pagmamahal sa isa't isa.

"Hindi ako papayag na mabaliwala ang lahat Xianthel, akin ka lang at ikaw lang ang babaeng mamahalon ko, tatapusin ko na ang lahat sa amin ni Anthonette." wika ni Gareth sa sarili.

"Xianthel ang aga mo namang nagising?" gulat na wika ni nana Silvia ng madatnang nagkakape ang dalaga sa kusina, alas singko pa lamang ng umaga.

"Good morning nana,kadarating ko lang po," tugon ni Xianthel.

"Ay ganun ba? gusto mo bang mag almusal muna bago matulog?" anang kasambahay.

"Hindi na po, okay nako sa kape," ani Xianthel.

"Ikaw ang bahala,mamaya pa siguro magigising ang mommy at daddy mo," ani nana Silvia.

"Matutulog napo muna ako, huwag nyo akong ipapaistorbo kahit kanino nana, gusto kong magpahinga," ani Xianthel bago ito tumayo para magtungo na sa sarili niyang silid.Tumango lamang ang kasambahay bilang tugon.

"Nasaan si Xianthel?" tanong ng ama ni Xianthel, kasalukuyang nasa hapag kainan ang mag asawa at nanenenghalian.

"Ay sir natutulog pa po, nagbilin na huwag istorbuhin, magpapahinga daw maghapon," ani nana Silvia, tumango lang si Harold at nagpatuloy na sa pagkain.

"Anong oras na ba nakauwi ang batang yon?" tanong naman ng ina ni Xianthel.

"Naku umaga na,pagkagising ko nandito na sa kusina at nagkakape,hindi ko din namalayan ng dumating," tugon ni nana Silvia kay Chantal.

"Chat dalaga na si Xianthel, made her like a fine lady, napakacareless, parang barako," ani Henry sa asawa.

" Iyan naman ang ginagawa ko, but you know her,hindi mapipigil sa gusto," tugon ng ginang.

"Huwag mong masyadong inispoiled," ani Henry.

"Look who's talking? binilhan mo pa nga ng bigbike!" tugon ni Chantal na nagtaas pa ng kilay.

"It's her birthday wish, what's the sense of giving gift kung alam mong hindi naman magugustuhan ng pagbibigyan," katwiran naman ni Henry.

"Exactly, ßo don't blame me for giving her what she wants," ani Chantal.

"Ako na naman ba ang pinag aawaýan nyo?" bungad ni Xianthel na hindi namalayan ng mag asawa na nakalapit na sa kanila.

"Xianthel dear, I thought you're still asleep," ani Henry na umiwas sagutin ang anak.

"Gusto ko lang makasabay kayong kumain,bihira naman kasi tayong makumpleto, but as the usual, you're fighting," wika ni Xianthel na nakakunot ang noo.

"Of course not iha,we're just talking," anang ina ni Xianthel.

"If you say so," sarkastikong tugon ni Xianthel, ayaw na niyang pahabain ang usapan kahit nadinig naman niya ang pagtatalo ng mga ito.

" By the way, have you tried your bike?" pagbabago ni Henry ng usapan.

"Not yet, maybe later, thank's for that dad," nakangiting tugon ni Xianthel sa ama.

"Anything for you my baby girl," ani Henry na ginulo pa ang buhok ni Xianthel,kahit madalas itong wala ay close na close naman silang mag ama, mas malapit ang loob ng dalaga dito kesa sa ina dahil mas magkasundo sila sa lahat ng bagay.

"Dad, sop calling me baby girl!" reklamo ni Xianthel sa ama.

"You're still my baby girl," nakangiting tudyo padin ni Henry sa anak.

"I'm eighteen dad, baby no more," tugon ni Xianthel.

"Try mo munang magpakadalaga bago mo sabihin yan," singit naman ni Chantal.

"Sus! ayaw mo ba 'yon ma,hindi ako maarte,besides babae naman ako ah, but not like a living barbie doll," katwiran pa ni Xianthel sa ina, napapailing na lamang ito.

Kailan nga pala ang semestral break nyo?" tanong ng ni Henry.

"Three weeks pa dad, why?" balik tanong ni Xianthel.

" I have this new venture plans, may nameet akong investors from London, but I'm still studying their proposals," ani Henry.

"And so?" ani Chantal.

"I'm thinking if you and Xianthel want to come with me for a vacation," nakangiting wika ni Henry.

"Really dad? I want to go there of course! noon ko pa gustong makapunta ng London remember?" nanlalaki ang mata sa tuwang wika ni Xianthel.

"I know dear, how about you hon?" balong ni Henry kay Chantal.

"I'll try,but you know I cannot be gone for long, kailangan ako dito sa resort." ani Chantal.

"Maybe a week or two," ani naman ni Henry.

"A week will be fine," ani naman ni Chantal.

"Mom? one week is not enough!" ani Cianthel.

"Then stay there for awhile, a can only have a week, summer yin peak season, I just want to spend some time with you kaya kahit one week lang I'll come with you," paliwanag naman ni Chantal.

"Your mom qas right, peak season ng resort, anyway kung matutuloy naman ang business namin foon you may come back anytime you want," ani Henry.

"Alright then, London here I come!" ani Xianthel na itinaas pa ang dalawang kamay.

"You're too excited dear, you still have a three weeks to wait," ani Henry.

"Sus! three weeks lang yun dad,besides I'm ready na for my exams,peanut!" mayabang na tugon ni Xianthel.

Iyan naman ang maipagmamalaki ni Xianthel,kahit mahilig siyang gimimik at magpunta sa kung saan saang lugar ay hindi niya napapabayaan ang pag aaral.

Pansamantala ay nawaglit sa isipan niua ang mga alalahanin ng nagdaang gabi, ang tungkol kay Gareth.Saka na lamang niya ulit haharapin ito, kung pwede bga lang ay kalimitan na niya, mas pagtutuunan niua ng pansin ang paghajanda para sa pagbabakasyon nila sa London, bihitang pagkakataon ang magkasama sama silang pamilya na magbakasyon.