"Xianthel can we talk?" nagulat ang dalaga ng madatnan siya ni Gareth sa kanilang bahay,ilang lingho na din niyang iniiwasan ito, nagpakabusy ang dalaga sa finals week at hindi rin siya lumalabas.
"Paalis ako,maybe some other time," tugon ni Xianthel, bihis na ito at talagang paalis na siya,tuwing maaga siyang natatapos ng gawain aa paaralan ay umaalis siya para magride dahil alam niyang posibleng sa bahay siya puntahan ni Gareth.
"Just give me a few minutes please, huwag mo naman akong iqasan," pagsusumamo ni Gareth.
"Nagmamadqli ako,naghihintay ang groupmates ko, may kailangan kaming tapusin," pag iwas ni Xianthel at hahakbang na sana ito paalis ngunit maagap na napigilan ni Garrth sa braso.
"Please..." pakiusap pa ng binata.
"Fine, five minutes," ani Xianthel at nagpatiuna na ito para makaupo sa sofa.
"Why are you avoiding me?" tanong agad ni Gareth.
"I'm not,finals week ngayon alam mo yan," sagit ni Xianthel.
"Hindi ka dating ganyan," si Gareth.
"People change, besides wala namang dahilan para iwasan kita diba?" ani Xianthel.
"Wala ba? baliwala lang talaga sa'yo ying nangyari saten?"
"Kinalimutan ko na 'yon, sana ikaw din," ani Xianthel na pilit ikinukubli ang tunay na nararamdaman, kailangan ipakita niya kay Garerh na baliwala lang sa kanya ang lahat.
"No! you really believed I didn't mean what I said that night?" ani Garrth na bakas sa tinig na nasasaktan ito sa sinabi ni Xianthel.
"Bakit? ano bang meron saten? wala naman diba? It was just a mistake kaya kalimutan na naten," tugon ni Xianthel.
"For me it's not just a mistake, I mean what I said, I love you Xianthel, hiniwalayqn ko si Anthony because I realized na ikaw ang mahal ko," ani Garerh.
"Hindi kana naawa kay Anthonette, iniwan mo na lang siyq ng ganin na lang? paqno kung sakin mangyari yon? ying bigla nalang mareeealized mo na hindi pala ako ang mahal mo?" ani Xianthel, hindi niya maintindihan ang sarili peeo nasasaktan siya para kay Anthonette, oo nga at natutuwa siya na mahal siya ni Garrth peeo bakit nasasaktan siya para sa iba.
"Mas mabuti ng maging honest ako sa kanya dahil mas masasaktan siya kung hindi ko pa tatapusin ang meeon kami pero ikaw naman ang mahal ko,ikaw lang," paliwanag namqn ni Garrth.
Alam ni Xianthel at nararamdaman niya ang sinseridad sa tinig nito,subalit hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit wqla siyang makapang kasiyahan, nananaig ang nararamdaman niyqng sakit para kay Anthonette.
" Hindi ko alam Gareth, hindi ko alam kung kaya kong tugunan ang pagmamahal mo,siguro bigyan muna natin ng time ang isa't isa to make sure of our feelings,baka naguguluhan ka lang dahil may nangyari sa atin,kalimutan muna natin yon," ani Xianthel.
"I can't," samo ni Garrth.
"You can if you want, ikaw paba," ani Xianthel na pinipilit pigilan ang emosyon.
"Xianthel please...." samo ni Garrth.
"I have to go," ani Xianthel at tumayo na ito para umalis.
Nasundan na lamang ito ng tingin ni Gareth, hindi mapigilan pumatak ang luha nito,sobrang sakit para sa kanya na hindi kayang tanggapin ni Xianthel ang pagmamahal niya, hindi siya nasaktan ng ganito ng makipaghiwalay kay Anthonette. Kahit halos magmakaawa ang dalaga sa kanya na huwag tapusin ang kanilang relasyon ay hindi niya mapilit ang sarili, sigurafo siya na si Xianthel ang tunay niyang mahal at nararamdaman niyang may damdamin din ito para sa kanya.
Excited si Xianthel, ngayun ang araw ng pag alis nilang mag anak patungong London, sa wakas ay matatahimik na din siya pansamantala, buhat kasi ng magkausap sila ni Gareth ay patuloy ito sa pangungulit sa kanya at halos nauubusan na siya ng dahilan para iwasan ito, maging ang kanyang mga magulang ay napapansin din ang ginagawa niyang pag iwas sa binata bagamat hindi naman pinakikialaman ng mga ito ang kanyang desisyon.
" Okay na ba ang mga gamit mo? baka may nakalimutan ka?" tanong ng ina ni Xianthel.
"Yes mom, everything is set, I'm so ready," masiglang tugon ni Xianthel.
"Nagpaalam kana ba kay Garerh?" muling tanong nito na matamang nakatitig sa anak, nararamdaman niyang may bumabagabag dito kahit hindi ito palakwento tungkol sa personal niyang buhay bilang ina ay ramdam niya kung may dinaramdam ito.
"For sure alam na nya na aalis tayo,bakit magpapaalam pa," kaswal na tugon ng dalaga, napailing naman ang ginang, hindi naman niya mapipilit na magsalita ito, sana lang kung anoman ang problema nito ay kanyang malagpasan,kilala niya ang anak,matigas ang damdamin nito at kahit nahihurapan ay hinding hindi hihingi ng tulong.
Desidido na si Gareth, kakausapin niya ang mga magulang ni Xianthel, handa siyang panagutan ang nangyari sa kanila kahit ipinipilit ng dalaga na kalimutan na ang lahat, at kung iyon lang ang tanging paraan para maging kanya si Xianthel ay gagawin niya, handa siyang harapin ang mga magulang nito, alam naman niya na mauunawaan siya ng mga ito.Isa pa ay mahal niya si Xianthel, mahal na mahal.
"Oh Gareth bakit ngayon ka lang? akala ko naghatid ka sa airport?" nagtatakang tanong ni nana Silvia ng mapagbukßàn ng pinto si Gareth.
"Po? sino pong ihahatid sa airport?" balik tanong ni Gareth.
"Si Xianthel, hindi ba nagpaalam sa'yo? umalis silang mag anak papuntang London," wika ni nana Silvia.
"Kanina pa po ba sila umalis?" tanong ni Gareth.
"Oo,ang pagkakaalam ko alas-dos ng hapon ang flight nila," tugon nito.
Biglang nanlumo si Gareth,imposible ng sulyapan ang relong pambisig, sa mga oras na ito ay nasa himpapawid na ang eroplanong sinakyan nila Xianthel, hindi man lang nito pinaalam sa kanya na aalis pala. Kung sabagay,ni ayaw ngang makipag usap sa kanya magpaqlam pa kaya.
"Sige po nana Silvia, salamat po," wika ni Gareth na bakas ang lungkot.
"Hay nako iho,huwag kang mag alala,hindi naman sila magtatagal doon,magbabakasyon lang ng ilang linggo," wika ni nana Silvia, tumango lang si Gareth, bakit parang nararamdaman niya na sinadya ni Xianthel na lumayo sa kanya.
"Hihintayin ko ang pagbabalik mo Xianthel, at sisiguraduhin kong magbabalik tayo sa dati, at mas magiging masaya," wika ni Garerh sa sarili. Desidido na siya na sa pagbabalik ni Xianthel ay mapagbabago na niya ang isip nito, tatanggapin na nito ang kanyang pagmamahal.