"Morning ma!" bati ni Xianthel sa ina ng madatnan ito sa veranda na nagkakape kasama ang kanyang ama.
"How are you feeling sweetheart?" tanong ni Chantal sa qnqk.
"Not good, this jetlag pisses me big time!" tugon ni Xianthel.
"Why don't you see a doctor dear,it's been a week that you're not feeling well," ani Henry.
"I'm okay dad, jetlag lang to," matamlay na muling tugon ng dalaga.
"Yes it's been a week and banalik na lang ako't lahat sa Pilipinas pero hindi pa nasusulot ang bakasyon ko," ani Chantel.
"Why don't you go out,the two of you mom dad, I'll be fine here," wika namwn ni Xianthel, Isang linggo na buhat ng makarating sila ng London pero tulad ng sinabi ng kanyang ina ay ni hindi niya ito masamqhang mamasyal,wala siyang ginawa kundi magkulong sa kwarto at matulog.
"No, okay lang naman anak, nakakapagpahinga nga ako dito sa bahay, ika2 ang inaalala ko," ani namqn ni Chantel.
"Okay lang naman ako ma,alqm mo naman ako kapqg nagtatravel super tagal bago makqrecover from jetlag," ani Xianthel.
"I don't mind extending my vacation, ayoko din namang iwanan ka ng hindi pa maayis ang pakiramdam mo, and besides, gusto kong makapqgbonding tayo," wika ni Cianthel.
"Ikaw bahala ma, balik muna ako sa room ko," ani Xianthel at muling naglakqd patungo sa kanyang silid.
"Have your breakfast first dear," ani Henry sa anak.
"Later dad," ani Xianthel na nagmamadali ng magtungo sa kanyang silid, napailing na lang ang mag asawa.
Nagmamadaling lumabas ng bahay si Xianthel, wwla ang kanyang ama't ina kaya agad siyang tumalilis palabas para magtungo sa pharmacy, nacheck na niya online kung saqn may pinakamalapit sa kanipang lugar, bagamat kinakabahan ay desidido wi Xianthel, kailangan niyang makumpirma ang mga palatandaang nararamdaman sa sarili. Sw loob ng upang arae na pagkukulong sa kwarto ay walang ginawa si Cianthel kundi ang magresearch online, halos dalawang linggo na din sila s aLondon ay ilang beses pa lamqng siyang sumama sa ina para mamasyal at magshopoing, napipilitan siyang pagbigyan ito upang hindi mag alalq at baka kung ano pang isipin.
Nang mabili ni Xianthel ang kailangan ay nagmamadali na din siyang sumakay ng cab para makauwi,laking pasalamat na lamang niya at nasa ibang bansa sila, dahil kung sa Pilipinas aysa malamang katakot takot na panghuhusga ang aabutin niya sa pagbili ng pregnancy teatkit, halatanaman kasi sa itsurani Xianthel na bata pa siya,papasa ngang high school girl ang itsura nito bagamat matangkad.
Pagkapasok sa loob ng bahay ay agad nagtungo sa banyo sa loob ng kanyang silid, binasa ang instruction sa kahon ng kit bago niya ito binuksan at gunamit, tatlong pack kaagad para sigurado. Kahit kumakabog ang dibdib sa sobrang kaba ay kailangan niya itong gawin mag isa, wala naman siyang choice, hindi parin siya sigurado sa plano niya sakali man at positive ang resulta, kahit alam niya sa sarili niya na malaki ang tyansang positive nga ito. Napakaraming isipin ang naglalaro sa kanyang isipan, una na ay kung paano niya ito ipapaalam sa kanyang mga magulang, kung dapat ba niyang ipaalam kay Gareth, at kung matatanggap ba nito kung sakali man na magkakaanak na nga sila.Makalipas ang ilang minuto ay tiningnan ni Xianthel ang resulta at bagamat inaasahan na niya ay halos mapugto pa din ang kanyang hininga ng makita ang dalawang pulang linya, POSITIVE, sa tatlong kit na ginamit niya ay parepareho ang resulta. Agad bumagsak ang luha ni Xianthel, magkahalong takot at saya ang kanyang nararamdaman, hindi maipaliwanag na kaligayahan pero kasabay nito ay ang takot.Napalugmok sa sahig si Xianthel habang patuloy sa pagiyak, hindi niya malaman kung para saan ang mga luha, sa takot? pero ano ang dapat niyang ikatakot? alam naman niyang kahit anong mangyati ay matatanggap ng mga magulang niya ang sitwasyon, o takot dahil hindi naman siya sigurado kung matatanggap ito ni Gareth, at kung matanggap nga nito at panagutan hindi rin siya sigurado sa sarili niya kung iyon ang gusto niyang mangyari, ayaw naman niyang matali siya kay Gareth dahil lamang magkakaanak na sila.
"Xianthel! what hapoen to you dear?" gulat ng wms ng dalaga ng madatnan siya nito na tigmak sa luha, hindi niya namalayan na bakapasok na pala ang mha ito sa kanyang silid.
"Dad! I'm...I'm pregnat!" nauutal na tugon ni Xianthel, nabigla naman ang mag asawa sa rebelasyon ng anak.
"Paanong nangyari? sinong ama? si Gareth ba?" sunid sunod na tanong ng ina ni Xianthel. Marahan namang tumango ito bilang tugon.
" aI will call Gareth!" ani aHenry at akmang tatawagan na nito ang binata ng pigilan ni Xianthel.
"Dad no! please...huwag muna, ako ang magsasabi sa kanya," pigil ni Xianthel sa ama.
"Pero ijah, kailangan niyang malaman ng mqpagusapqn agad ang kasal ninyo," ani Chantal.
"I don't want to get married, ipa0aalqm ko sa kanya peeo hindi ibig sabihin mag0a0akasal kami," tugon ni Xianthel.
"Naguguluhan ako sa gusto mong mangyare Xianthel, you're pregnant but you don't want to get married, what is wrong with you?" anang ama ng dalaga.
"Dad hindi naman kami inlove ni Gareth, aksidente lang lahat ng nangyare, ayokong magpatali sa marriage just because I'm pregnant," paliwanag ni Xianthel.
"But I thought you and Gareth love each other,ineexpect na namin na kayo ang magkakatuluyan,hindi nga lang ganito kaaga," ani Chantal.
" Yes ma, Of course I love him but on a different way, I don't see us as a couple," ani Xianthel.
"You're impossible Xianthel, kailangan panagutan ni Gareth ang magiging apo ko!" galit ng wika ni Henry sa anak.
"Dad pwede naman niyang malaman, basta ayokong magpakasal kay Gareth," matigas na tugon ni Xianthel sa ama.
"Dad, hayaan muna nating pag isipan mabuti ni Xianthel ang desisyon nya, baka naguguluhan lang sya sa ngayon, for now you need to see a doctor para macheck ang kalagayan mo, and you need vitamins for you and my future apo," mahinahong pahayag ni Chantal, ayaw muna niyang mastress ang anak kaya uunawain muna niya kung ano ang gusto nito.
"Ikaw na nga ang bahala, but let Gareth know about it as soon as possible," ani Henry.
"Thank's mom,dad!" ani Xianthel, ipinagpapasalamat niya ang pagiging maunawain ng kanyang myga magulang, sa puntong ito ay sigurado na siyang hindi siya pababayaan ng mya ito.