Kasım 2019, İsviçre
Yağmur damlaları pencereyi tok bir ses bırakarak döverken hasta odasındaki beş kişi kaçamak bakışlarla birbirlerini izliyordu. Lara Ataman babası gibi ciddi bakışlarla sağ tarafında dikilen İhsan'a bakıyordu. Sarı ve küt kesilmiş saçları, kavisli kaşları ile genç; ciddi ve bir o kadar da güzel bir hemşireydi.
"Neyi bekliyoruz?" diye sordu İhsan'a. İhsan genç hemşireye yandan bir bakış attı. Saçları tıpkı İsviçre'ye ilk geldiği günkü gibi uzamıştı. Fatih nakli öğrendikten sonra bir süre kendisi ile konuşmamıştı. Daha sonraları konuşmamasının nedeninin İhsan'a küs olması değil, ailesinin kendisini ölü biliyor oluşu olduğunu öğrendi.
Öte yandan İhsan isterse kendisini görebileceğini söylediğinde Fatih bunu reddetmiş ve yüzündeki dikişler düşmeden kendisini görmek isteme
