Bir pamuk tarlasında hayal ettim kendimi. Beyaz bir halı gibi uzayıp giden pamukların üzerine uzanmış, mavi gökyüzünü saatlerce izlemeyi düşündüm. Şekilden şekile giren bulutlara bakarken, her bir bulutu birine veya sahip olduğum bir şeye benzetmeyi severdim.
Sevdiğim her şeyi tek tek kaybediyordum ve bu yüzden artık gökyüzünü üstüme alıp özgürce çimlere serildiğim anılarım yoktu. O düşler artık çok uzaktaydı.
Hasret kaldığım bir papatya kokusuysa, koparırdım.
Soruma farklı bir açıdan bakarak cevap vermişti. Biraz bencilce bir yaklaşımdı fakat sevdiği insanı bir başkasıyla paylaşmak istemeyişine gayet saygı duyabilirdim.
"Acıktın mı?" Yeşim'e bakmadan başımı iki yana salladım. Dün gece burada kalmıştım. Bazen ben de Yeşim gibi ailemden uzakta yaşamak istiyordum. Ailemle sorunlarım
