Salonun içindeki hava ağırlaşmıştı.
Masadaki dosya hâlâ açıktı.
Beren sessizce sayfalara bakıyordu.
Karan ise pencereden dışarıya bakıyordu.
Gözleri karanlıktı.
Emir sonunda konuştu.
“Demek Selim bizi yıllardır birbirimize düşman sanmamızı sağladı.”
Karan yavaşça başını salladı.
“Evet.”
Sonra Beren’e baktı.
“Babana iftira attı.”
Beren’in gözleri doldu.
“Babam… gerçekten suçsuz muydu?”
Karan dosyadaki sayfayı tekrar aldı.
“Bunu kesin olarak bilmiyoruz.”
Sonra sert bir sesle ekledi.
“Ama Selim’in bu işin içinde olduğu kesin.”
Beren yavaşça oturdu.
“Bizi neden birbirimize düşman yapmak istesin?”
Emir cevap verdi.
“Çünkü iki güçlü aile birbirine düşerse…”
Karan cümleyi tamamladı.
“…geriye sadece o kalır.”
Salon yine sessizleşti.
Beren derin bir nefes aldı.
Sonra Karan’
