Sabah erkenden çıktılar evden.
Beren’in yüzünde kocaman bir gülümseme vardı.
Karan ise onu izlemekten kendini alamıyordu.
“Bugün tamamen ona,” dedi Beren heyecanla.
Karan gülümsedi.
“Zaten her şey ona dönüyor artık.”
Alışveriş
Bebek mağazasına girdikleri an…
Beren adeta büyülenmiş gibiydi.
Minik tulumlar…
Küçücük ayakkabılar…
Yumuşacık battaniyeler…
Hepsine tek tek dokundu.
“Bak Karan…” dedi bir tulumu kaldırarak.
“Bu çok tatlı değil mi?”
Karan baktı.
“Bunun içine bizim oğlumuz girecek…”
Bir an sustu.
Gülümsedi.
“Alalım.”
Beren bir şey beğeniyor, Karan hiç düşünmeden alıyordu.
“Bu da lazım…”
“Bu da…”
“Bunu da alalım…”
Karan sonunda gülerek:
“Evi mağazaya çevireceksin.”
Beren gözlerini kısıp:
“Sen baba oluyorsun, itiraz hakkın yok.”
Karan kahkaha attı.
“Peki.”
